Gibon Planckendael

Het leek me, zo op het einde van de maand, leuk om even terug te blikken op de afgelopen maand en een paar van mijn favoriete items in de kijker te zetten.

Favoriete daguitstapje
Dat was uiteraard ons uitstapje naar Planckendael, dat spreekt voor zich. Hoe vaak krijg je de kans om tussen de pinguïns te lopen? Het juiste antwoord op die vraag is “niet vaak”. Daardoor werd dat uitstapje natuurlijk meteen het favoriete daguitstapje. Ah ja. Ik was vorige week trouwens de gibons vergeten te vermelden. Die waren ook geweldig! Vlak nadat ik deze foto trok, begon de rechtse gibon hilarisch te lopen met z’n armen wild zwaaiend in de lucht. U had er bij moeten zijn. De rest van de tijd zaten die twee gezellig dicht bij elkaar en ik geef hen geen ongelijk, want het was behoorlijk koud die dag.

YouTube Preview Image

Favoriete kringloopwinkelvondst
Zoals gewoonlijk zat ik weer met mijn neus tussen de boeken in de kringloopwinkel en daar stootte ik op Never Let me Go van Kazuo Ishiguro. Dat boek lijkt me al een tijdje te achtervolgen, dus de hoogste tijd dat ik er eens mijn tanden in zet. Voor één euro, één schammele euro, kon ik het niet laten liggen. Nadat ik dat boek heb gelezen wil ik ook ontzettend graag de film zien, want die ziet er ook geweldig uit. Ik weet nog niet helemaal waarover het verhaal net gaat (daarvoor moet ik het boek namelijk eerst lezen), maar het fascineert me.

Onesie

Favoriete kledingstuk
Onesies! Voor wie niet weet wat een onesie is: dat is een pyjama uit één stuk en die dingen zijn beestig comfortabel, neem dat maar van mij aan. Van Het Vriendje kreeg ik er een hele warme kado in de vorm van een schaap. Jawel. Een schaap. Een uberschattig schaap. Als ik deze aan heb, dan is het precies of ik heb een draagbaar fleecedekentje aan. Beste mensen, ik moet jullie niet vertellen dat dat het absolute einde is. Deze onesie is niet om in te slapen. Tenzij je een extreme koukleum bent, wat ik absoluut niet ben. Dus ik wacht nog even tot stroompannes en de ijzig koude wintermaanden om deze onesie iets vaker te dragen.

Tijdens de vakantie waren we bij de Lola&Liza en daar spotte ik een onesie met nerdy konijntjes er op. Ik twijfelde of ik hem wel moest meenemen, want zou ik dat wel aandoen? En man, ben ik blij dat ik die onesie heb meegenomen. We hebben nauwelijks een moment van elkaars zijde geweken, ik en mijn nerdy konijnen onesie. U mag drie keer raden wat ik momenteel aan heb. Als u “nerdy konijnen onesie” antwoordde, dan had u het juist. Proficiat. Dit moet de meest comfortabel pyjama zijn die ik ooit al heb gehad en pyjama’s zijn standaard behoorlijk comfortabel. Het enige nadeel is dat je natuurlijk al die stomme pitserkes moet opendoen om naar de wc te gaan. But oh well. Ieder nadeel heb z’n voordeel. Ieder voordeel heb z’n nadeel.

Voor de liefhebbers, de onesie van Lola&Liza is nog steeds te verkrijgen. Hij kost €29,99 en dat is €29,99 very well spent, believe you me. Rep u dus zo snel mogelijk naar de plaatselijke Lola&Liza of bestel die onesie online.

Favoriete zelfgemaakte kledingstuk
Hierover ga ik maar heel kort iets schrijven, want ik wil er nog een apart blogbericht aan besteden: de Lady Skater jurk. Dat ik die jurk zo lang zoomloos heb laten rondslingeren… Schandalig gewoonweg! Ik wil nu tien van die jurkjes. Of twintig. Of dertig! Voor iedere dag van de maand een ander! Maar misschien is dat ook weer een beetje te veel van het goeie. Foto en blogbericht volgen!

Favoriete boek
De Schok van de ValDe schok van de van Val van Nathan Filer, een boek via Elly’s Choice. Het stond al een tijdje op mijn radar in het Engels (The Shock of the Fall) en ik ben zo blij dat ik het eindelijk heb gelezen. Het hoofdpersonage Matthew had ooit een oudere broer, maar door een tragisch en vooral stom ongeval komt hij om het leven waardoor het hele leven van Matthew op z’n kop komt te staan. Hij blijft de gevolgen van dat ongeval met zich meedragen.

Ik vraag me trouwens af wat de Nederlandse uitgever aan het denken was toen hij deze cover koos. De Engelse covers voor dit boek zijn ronduit adembenemend en in het Nederlands is het dit. Deze cover brengt het boek helemaal niet tot z’n recht. Boe aan deze cover! Awoert! Maar goed, hoe gaat dat gezegde ook weer? Don’t judge a book by its cover. Dat ja. Ahum.

Hij heet Simon. Je vindt hem vast leuk. Ik vind hem in ieder geval heel erg leuk. Maar over een paar bladzijden is hij dood. En daarna is hij nooit meer dezelfde geweest.

En ik denk dat ik eindelijk een beetje ben uitgelezen. Het lezen stond sowieso op een lager pitje deze maand wegens intensieve cursussen en dergelijken, maar ik heb moeite met me helemaal te verliezen in een boek de laatste tijd. Soit. Het is niet dat ik nog niet genoeg heb gelezen dit jaar of zo, dus even wat minder lezen kan absoluut geen kwaad.

Zeg eens lieve mensen, wat waren jullie hoogtepunten van de maand? Toffe boeken gelezen die me zouden kunnen aanzetten om terug wat leesgoesting te krijgen?


stroompanne

Het was mijn sympathieke mede-leesclubber Miss Fabuleus die me nomineerde voor het zoveelste stokje. Gelukkig doe ik graag aan stokjes en dit is weer een leuke! Project Positief is een lijstje met positieve vragen. Dit lijstje werd blijkbaar oorspronkelijk opgesteld door deze dame en nu is het hier op mijn blogje terecht gekomen. Zo gaat dat dan in de wondere wereld der blogs.

  • Wat is je favoriete quote en waarom?
    “Je eigen legende waarmaken is de enige verplichting van de mens. Alles is één. En als je iets wilt, spant het hele universum samen om ervoor te zorgen dat je je droom verwezenlijkt.” – Paulo Coelho, De Alchemist. In mijn ogen is het inderdaad je enige verplichting om je eigen legende, je eigen dromen waar te maken en daarmee de wereld een betere plek te maken. Als je een goede droom hebt én je zet stappen in de juiste richting (want laten we realistisch zijn, je moet er ook voor werken. Vergeet die fairy godmother maar) én je wilt het écht écht écht, dan zal het universum er inderdaad alles aan doen om die droom te verwezenlijken.
  • Welke droom zou je in je leven willen realiseren? Yes you can!
    Na de afgelopen vijf weken besef ik nog meer dan daarvoor hoe graag ik meer zou willen gaan doen met mijn illustraties. Het is een droom van mij om mijn illustraties op allerhande producten te zien. There. I said it. En ik heb het gevoel dat de quote hierboven ook wel weer z’n werk zal doen op de één of andere manier als het op deze droom aankomt. :)
  • Wat betekent geluk voor jou?
    Oh boy. Moeilijke vraag. Geluk, voor mij, is dat warme gevoel dat je krijgt wanneer je de dingen doet die met je “zijn” resoneren om het even in geitenwollensokken-termen uit te leggen, want ik vind er geen betere omschrijving voor. Het zit meestal in de kleine dingen. Een heerlijk warm bad kan dat gevoel al opwekken bij mij. Misschien ook omdat het een warm bad is en dat al eens wat makkelijker een warm gevoel weet op te wekken, natuurlijk. Een heerlijke cupcake of koekje. Met fijne mensen op restaurant zitten, wilde verhalen vertellen en veel lachen. Nelson of Vince aaitjes geven. Een leuk liedje horen. Uren en uren en uren aan een stuk ongestoord kunnen werken aan een illustratie.
  • Wie kan jou ontzettend opvrolijken?
    Het Vriendje. Dat spreekt een beetje voor zich. Onnozele uitspraken, woordgrapjes, gekke bekken,… De hele reutemeteut. En Nelson en Vince eigenlijk ook. Ik ben niet opgegroeid met huisdieren, maar nu ik twee poezenbeesten heb, merk ik toch dat die je ook ontzettend kunnen opvrolijken met hun doldwaze fratsen of door je een knuffel te geven.
  • Waarvoor mogen we je ‘s nachts wakker maken?
    Mijn slaap is eigenlijk heilig, maar als ik zo over die vraag begin na te denken, dan wil ik voor behoorlijk wat zaken worden wakker gemaakt. Om mee te gaan op een verre reis bijvoorbeeld. Ik vind het niet erg om op een onmenselijk vroeg uur op te staan als ik weet dat ik op reis vertrek.
  • Waardoor kreeg je voor het laatst een lachbui?
    Het Vriendje die weer onzin aan het verkondigen was gisterenavond vlak voor het slapen. Moest ik nog Kleintje tekenen, ik zou op tien minuten tijd genoeg inspiratie uit zijn onnozele uitspraken hebben gehaald om een hele week te vullen met stripjes.
  • Op welke prestatie ben je ontzettend trots?
    Ik heb het gevoel dat ik die vraag onlangs nog een keertje heb beantwoord, maar ik weet niet goed meer waar. Sowieso ben ik heel trots op wat ik de afgelopen weken heb gepresteerd tijdens de cursus Make Art That Sells. Dat is het meest recente, maar er zijn nog veel dingen waar ik trots op ben.
  • Welke boodschap zou je graag aan anderen willen meegeven?
    Als je iets echt wil bereiken, als je die ene droom echt wil realiseren, dan moet je er voor gaan. Dan moet je er aan beginnen met een klein stapje en daarna moet je kleine stapjes in de juiste richting zetten. Uiteindelijk kom je er wel, want je kan veel meer dan je zelf denkt. En ik zal mijn eigen advies ook ter harte nemen. :P

Ik ga niemand nomineren omdat dat blijkbaar ook niet echt moet, maar als je zin hebt om deze vragen te beantwoorden, laat je dan maar eens volledig gaan!

De foto bovenaan dit artikel zegt jullie misschien niet veel, maar het was een “klein geluk” moment. De stroom viel een paar weken geleden opeens uit door een foutje tijdens werken bij ons in de straat. We hebben gelukkig een gasfornuis, waardoor we toch konden koken en we aten bij kaarslicht, iets wat we letterlijk nooit doen. Toen alle elektrische toestellen terug begonnen te werken, besloten we toch nog gezellig bij kaarslicht verder te eten.


Lush - Kathleen Verhetsel

Wel, de titel van dit bericht is misschien een beetje misleidend, want ik ga hier helemaal geen kadootjes weggeven. Nope. Het heeft vooral te maken met de markt die deze week werd aangesneden tijdens de cursus Make Art That Sells: de gift market! Kadootjes zijn leuk en er moet voor ieder wat wils zijn. Ah ja.

Tijdens de mini op maandag moesten we eens kijken naar onze eigen verzamelingen. Er waren mensen die vingerhoedjes verzamelden, nog anderen hadden iets met guitar picks en nog anderen gaven toe dat ze heel misschien een uit de hand gelopen katten-collectie hadden inclusief een kat of zeven, acht. Ik verzamel eigenlijk vrij weinig dingen. Notitieboekjes, boeken op zich en stofjes, maar die zaken kon ik niet gebruiken omwille van copyright. Maar dan is er nog een andere verzameling die zeer zichtbaar is in de hobbykamer: mijn verzameling oude camera’s en lomografie camera’s. Die verzameling begon met één onschuldige camera en ondertussen heb ik een tiental oude camera’s in mijn bezit. Het is geen gigantische verzameling, maar toch.

Op woensdag kregen we dan te horen dat we een ritstasje moesten ontwerpen voor de hoofdopdracht in een weelderige stijl. Een soort van neo-barok als je wil. En uiteraard moesten we daar onze verzameling in verwerken. Ik had recent op een paar websites stofjes zien opduiken met oude camera’s met gedempte kleuren waarbij de camera’s gewoon braafjes naast elkaar stonden. Dus dat was al gedaan. Meerdere keren zelfs. Dat was een pad dat ik dus niet wilde bewandelen.

Uiteindelijk koos ik er voor om de dingen die ik graag fotografeer op een ludieke manier uit te werken: bloemen, dieren, de natuur in het algemeen en leuke gebeurtenissen zoals bijvoorbeeld die ballonvaart die Het Vriendje en ik vorig jaar deden. Opnieuw werkte ik een hele zondag door aan mijn ontwerp. Jawel. U wilt niet weten hoeveel uren ik in totaal in deze cursus heb gestoken. Echt niet. Maar die extra tijd er in steken en harder werken aan één illustratie, is écht zo hard de moeite waard. Ik sta zelf te kijken van dit resultaat. Ik kan nauwelijks geloven dat ik dit heb gemaakt en toch schreeuwt het weer helemaal Kathleen. Ik ben er trots op, beste mensen.

Dit was de laatste opdracht voor deze cursus. Ik heb best wel wat geleerd de afgelopen vijf weken. Dan heb ik het niet zo zeer over technieken, want uiteindelijk doe je met elke opdracht je eigen zin. Als je graag vector doet, dan doe je vector. Als je graag waterverf gebruikt, dan gebruik je waterverf. Je vult de opdrachten in zoals je zelf wil. De afgelopen weken heb ik opnieuw in een groep vol ontzettend getalenteerde mensen van over de hele wereld doorgebracht. Dat heeft mij met momenten heel hard laten twijfelen aan mijn eigen kunnen, maar tegelijk heb ik ook heel veel geleerd van die mensen. Door met hen te praten heb ik bijvoorbeeld geleerd dat het absoluut niet abnormaal is om aan jezelf te twijfelen, dat iedereen dat ongeveer doet. Het blijkt echt een kwestie te zijn van “niet te veel denken en gewoon doen,”.

Dat heb ik dan ook geprobeerd sinds mijn laatste mental breakdown tijdens de kinderboeken-week (wat blijkbaar voor iedereen de zwaarste week was). En blijkbaar heeft dat de afgelopen drie weken toch een beetje wat opgeleverd. We moesten onze afgewerkte opdrachten uploaden in een afgesloten Flickr groep en toen ik net mijn kinderboek cover in die groep had gezet, merkte ik dat Lilla Rogers herself mijn cover had gefavorited onder een geheime accountnaam die een speling was op haar naam. Ha! En mijn wall art van vorige week werd ook gefavorited door haar, wat ik zelf een beetje vreemd vond omdat ik mijn eigen wall art nu niet bepaald het einde vond.

En nu, tijdens het schrijven van dit blogbericht op zondagavond, zag ik dat ze mijn inzendig voor deze opdracht ook heeft gefavorited. Uit haar favorites selecteerde ze steeds werken voor haar wekelijkse reviews, maar die heb ik helaas nooit gehaald. De twee weken daarvoor wist ik nog niet van deze geheime accountnaam, dus ik heb geen idee hoe het er toen mee zat, maar drie op de vijf weken een sterretje krijgen van de juf, dat wil zeggen dat ik goed bezig ben ook al heb ik de reviews nooit gehaald. Toch? Ik vind dat ik goed bezig ben. Nah. :P

De komende week doe ik het even rustiger aan en probeer ik wat zaken die ik heb laten rondslingeren in orde te brengen. Ik wist dat deze cursus intensief ging zijn, maar ik wist niet dat het zo stevig ging zijn dus er zijn behoorlijk wat zaken die ik heb laten rondslingeren. Oeps. Na dat weekje rust begin ik dan op mijn gemak en vol goede moed aan module twee van the Art and Business of Surface Pattern Design. Maar… eerst even op adem komen (en veel te lange blogberichten schrijven), want pfoeh!

Oh! Vanaf midden februari begin ik trouwens aan het tweede deel van deze cursus. Dan gaat de focus op vijf andere markten liggen: papier (hell to the yeah!), baby kleding (hell to the yeah again!), scrapbooking (waarom nu niet?), editorial (meh) en party paper (opnieuw: hell to the yeah!). Zo heb ik weer iets om naar uit te kijken. De ene kijkt uit naar z’n vakantie, ik kijk uit naar online cursussen. Ieder z’n ding. ;)

Mijn excuses voor deze lange tekst. Ik weet dat jullie er weinig aan hebben, maar… verwerking. U weet wel. Therapeutisch en zo.


Over Kathleen

29. Woont ergens tussen Leuven en Brussel. Creatief geval. Geeft overdag voornamelijk websites grafisch vorm bij Statik. 's Avonds prutst ze met stofjes, naaimasjienes, papier, inkt,... op haar knutselkamertje. Ze verkoopt al dit zelfgemaakt leuks in haar webshop Fanny&Laura. Meer?