In het Blogboek van Kelly staat haar eigen manifesto en ergens in de lijsten met bloginspiratie staat ook de opdracht “Deel je manifesto”. Een paar weken geleden maakte ik een nieuwe note aan in Evernote en iedere keer als ik tijdens de afgelopen weken dacht: “Dit vind ik belangrijk, dit hoort thuis in mijn manifesto,” voegde ik het toe aan die note.

De lijst is nog lang niet af, maar er is een begin. Er zijn veel dingen waarin ik geloof en waar ik voor sta, maar ik heb zo het gevoel dat dit waarschijnlijk de belangrijkste puntjes zijn.

Ik geloof… 

  • in respect. R-E-S-P-E-C-T zoals ons Aretha zong. Respect zou het fundament moeten zijn van alle relaties in je leven of het nu met je lief is, met collega’s, met je medereizigers op de trein en met je medemens eender waar.
  • dat er in iedere mens iets goed schuilt.
  • dat jij zelf er voor kan zorgen dat de wereld toch een beetje een aangenamere plek kan worden en dat je die verantwoordelijkheid ook moet opnemen. Je moet daarom niet met het Rode Kruis naar Syrië gaan. Vriendelijke goedemorgen zeggen tegen de mensen die je tegenkomt op straat is al een mooi begin. Als we dan toch liedjes linken aan deze puntjes: “You may say I’m a dreamer, but I’m not the only one”. Just sayin.
  • in “dank u” zeggen. Tegen de mevrouw aan de kassa in de supermarkt, de ober in het restaurant waar je gaat eten, de toiletdame, de buschauffeur, de treinbegeleider, de bakker, de kuisvrouw, …
  • in vriendelijkheid, tout court. Vriendelijkheid en beleefdheid kunnen je héél ver brengen.
  • in luisteren naar wat andere mensen te vertellen hebben. Echt luisteren. Spreken is zilver, zwijgen is goud. Je kan veel leren van andere mensen als je écht luistert.
  • dat je nooit te oud bent om te leren en je verder te ontwikkelen.
  • in kwetsbaarheid en je kwetsbaar durven opstellen.
  • in tijd durven nemen voor jezelf ook al moet je daarvoor andere leuke plannen af zeggen. Been there, done that, many times.
  • in de kracht van een goed boek. Fictie. Non-Fictie. Maakt niet uit.
  • dat slaap wonderen kan doen. Of om opnieuw naar een liedje te verwijzen: “Slaap, kindje slaap, daarbuiten loopt een schaap,”. :P
  • in humor, maar dat is volgens mij wel duidelijk na het vorige puntje. Humor en iedere dag lachen. Veel lachen. Luid lachen en zachtjes glimlachen.
  • in er keihard voor gaan om je dromen en wensen te verwezenlijken.
  • in af en toe je stoute schoenen aan doen. Af en toe. Zo’n keertje. “These boots were made for walking, and that’s just what they’ll do and one of these days these boots will walk all over you!” Booyah!
  • in niet boven je stand leven en blij zijn met wat je hebt. We hebben al véél meer dan heel wat mensen in deze wereld. En als je toch meer wil: zie twee puntjes geleden.
  • in de kracht van introverten in een extraverte wereld.
  • in kennis delen met andere mensen zodat zij kunnen leren van jou.
  • ik geloof in terug geven. Als iemand iets doet voor jou, onthou dat dan, wees er dankbaar voor en als de tijd rijp is, geef dan iets terug. Dat moet daarom natuurlijk niet iets materieels zijn.
  • je talenten uitbuiten tot op het bot. En dan nog een beetje.
  • in hard werken, met andere woorden, maar met op tijd rustpauzes. Crashen, dat doen we niet graag hé?
  • in vooruitgang, blijven proberen en doorzetten. Of om het opnieuw met een liedje te zeggen: “Get yourself up and try again. You can dust yourself off and try again,”. Ayup.
  • in regelmatig uit je comfortzone stappen en jezelf uitdagen: regelmatig eens iets nieuws proberen, een andere weg nemen, een ander gerecht bestellen dan je favoriet in dat ene restaurant, een 30 before 30 lijst opstellen,… Maar je moet niet te ver gaan, want constant buiten je comfortzone leven is gewoon te vermoeiend.
  • in originaliteit en jezelf zijn. Er zijn al genoeg schaapjes die de grote kudde volgen in deze wereld.

Ik vermoed dat de basispunten van zo’n manifesto jaren aan een stuk hetzelfde blijven, maar dat er ook altijd nieuwe puntjes bij kunnen komen en bepaalde zaken kunnen afvallen op termijn. Dit zijn mijn basispunten, lijkt me.

Hoe zit dat met jullie manifesto? Hebben jullie er al eentje opgesteld? Laat zeker een linkje achter als jouw manifesto al ergens op je blog staat. Ik ben benieuwd hoe zo’n manifesto er uit ziet bij andere mensen.


Verbroken BeloftesLinda van Uitgeverij De Geus volgt mijn blog al een tijdje. Toen ik het artikel schreef over Waarom Vlamingen wél e-booken lusten, reageerde zij er op als boekenmensch en dat op zich vond ik al helemaal fantastisch. Een paar weken geleden mailde ze me om te vragen of ik niet deel wilde nemen aan hun blogtour voor het boek Verbroken Beloftes van Jenny Offill. Ze stuurde een recensie door van De Correspondent en ik was meteen verkocht.

Het is moeilijk om een korte inhoud te geven van het boek. Je kan het eigenlijk samenvatten in een paar woorden: het leven zoals het is. Aan het begin van het boek is het hoofdpersonage een zeer ambitieuze jongedame die een kunstmonster wil worden. Ze schrijft haar eerste boek en wil nog duizend en één andere boeken schrijven. Maar uiteraard neemt het leven een andere wending. Ze ontmoet een man en krijgt een kind. Hoewel het in het begin even zoeken is met dat kind en haar nieuwe taak als moeder, is ze algemeen gezien best wel gelukkig met het leven zoals het is. Totdat de man vreemd gaat.

Bij sommige vrouwen lijkt het zo gemakkelijk, de manier waarop ze hun ambities afwerpen, als een dure jas die niet meer past.

Ergens deed dit boek me denken aan een impressionistisch schilderij. Ja, ik ga mijn eigen kunstmonster even aan het woord laten, ja. Alvast mijn oprechte excuses. Op impressionistische schilderij zie je het onderwerp nooit duidelijk door de techniek die wordt gebruikt. Je moet zelf een stapje naar achter nemen of je ogen wat dicht knijpen om te zien wat het schilderij nu net afbeeldt. Of je moet je eigen verbeelding gebruiken om het onderwerp aan te vullen zodat het iets wordt dat jij kan begrijpen. Dat gevoel had ik ook heel hard bij dit boek. Je moet zelf zaken aanvullen om het te begrijpen. Andere keren wordt dan weer duidelijk waar het hoofdpersonage mee worstelt door hoe ze naar zichzelf verwijst: als ik-personage in het begin of als ze/de echtgenote als het slecht begint te gaan in haar relatie.

Een paar nachten later hoop ik stiekem dat ik een genie ben. Hoe is het anders mogelijk dat geen enkele hoeveelheid slaappillen mijn brein weet te vellen? Maar ‘s ochtends vraagt mijn dochter wat een wolk is en kan ik geen antwoord geven.

Het hele verhaal is eigenlijk opgebouwd uit korte paragrafen. Paragraaf één kan absoluut niets te maken hebben met paragraaf twee en paragraaf drie kan dan misschien terug slaan op paragraaf één, maar dat is niet altijd het geval. Het zijn snippers die samen toch een geheel vormen en als je je verbeelding wat gebruikt, dan kan je de leegtes opvullen en dan begrijp je het geheel. Het feit dat het boek bestaat uit loshangende snippers geeft het iets poëtisch. Hierdoor is het alles behalve een traditioneel boek met personages die een naam hebben, dialogen en lange beschrijvingen. Ik vermoed dat het hierdoor wel eens Literatuur met een grote L zou kunnen zijn, maar het blijft ontzettend toegankelijk, vlot leesbaar en herkenbaar. Om eerlijk te zijn, er zijn veel paragrafen die ik wilde onderstrepen of die ik wilde posten op Goodreads. Paragrafen die ik prachtig geschreven vond, paragrafen die ik interessant vond en paragrafen waarmee ik heb moeten giechelen.

‘s Nachts in bed houden ze elkaars hand vast. Als de echtgenote heel voorzichtig is, lukt het haar dit te doen en tegelijkertijd stiekem haar middelvinger naar haar echtgenoot op te steken.

Ik, als liefhebber van willekeurige feitjes, vond het ook helemaal geweldig dat veel van de paragrafen gewoon willekeurige feitjes waren. De openingparagraaf op zich is al een willekeurig feitje. Ha!

Antilopen zien tien keer beter dan wij, zei je. Zo begon het, ongeveer. Dat betekent dat ze tijdens een heldere nacht de ringen van Saturnus kunnen zien.

Om eerlijk te zijn is het nogal moeilijk onder woorden te brengen wat ik net vond van dit boek. Prachtig. Een pareltje. Grappig en tegelijk triest, wat een vreemde combinatie is, die op de een of andere manier werkt. Een aanrader eigenlijk. Dat zeker. Maar het waarom, daar ben ik nog niet helemaal uit. Daarvoor ga ik het boek nog wat moeten laten bezinken, denk ik. Of misschien zelfs nog een keer opnieuw moeten lezen. Volgens mij ga ik er veel meer uit halen als ik het nog een keer lees. Ik ben Linda dus heel heel heel dankbaar dat ze mij uitkoos om mee te doen aan de blogtour voor dit boek anders had ik het waarschijnlijk nooit gelezen en dat zou ik jammer hebben gevonden.

Blijkbaar zal Jenny Offill dit weekend ook in ons land zijn. Ze spreekt op zondag 29 maart in Brussel tijdens het Passa Porta Festival over Verbroken Beloftes. Stiekem had ik er graag bij geweest om meer te weten te komen over wat er allemaal achter dit boek schuilt, maar helaas zijn er al andere verplichtingen die dag. Het lijkt me de moeite om haar over haar werk bezig te horen.

Verbroken Beloftes werd uitgegeven bij Uitgeverij De Geus. Het boek is verkrijgbaar in de betere boekhandel voor €18,95 of online als e-boek.


Ik spring uit een vliegmachine - Kathleen Verhetsel

Net zoals de vorige keer toen ik Make Art That Sells deel A volgde, ga ik nu opnieuw iedere maandag even terugblikken op de afgelopen week. Frustraties, levenslessen en aanverwanten, ik deel ze hier allemaal. En dan kan ik ook even ongegeneerd mijn illustratie tonen. Uiteraard.

Het thema deze week was scrapbooking. Ik ben gefascineerd door dat hele scrapbooking gebeuren, maar ik snap het niet helemaal. Het is helemaal niet zo veel voorkomend in België (toch?) en misschien is het daardoor dat ik niet goed weet wat er allemaal leeft in die wereld. Het is niet evident om iets te maken als je niet helemaal weet wat je net aan het doen bent, dat werd deze week nog maar een keertje duidelijk.

Het was eigenlijk pas zaterdag dat ik de grote opdracht van de week las. Die wordt op woensdag gepost, maar ik negeer zowat een hele week alle MATS berichten en pas in het weekend schiet ik in actie. Het is ver van ideaal, maar het gaat helaas soms niet anders. We moesten een scrapbook page ontwerpen met een briefwisselingsthema en daarin moesten dan nog een keer air ships (vliegmachines) verwerkt worden. Ik moest even researchen wat een scrapbook page net is. Blijkbaar is het een pagina waarop verschillende elementen staan waarmee scrapbook fanatici dan… scrapbook… dingen… kunnen doen. Of zoiets. Soit.

Ik besloot de opdracht behoorlijk hard links te laten liggen. Er werd gehint naar Victoriaanse vliegmachines en een vintage look. Met de beste wil ter wereld kan ik mijn stijl niet Victoriaans laten lijken (denk stoomtreinen, hoge hoeden, monocles en korsetten). Dus maakte ik schattige steampunk vliegmachines en aangezien steampunk gebaseerd is op het Victoriaanse tijdperk kwam dat voor mij meer dan genoeg in de buurt van de opdracht. Om eerlijk te zijn heb ik mij heel hard geamuseerd met deze opdracht. Het uiteindelijke resultaat is op het randje van chaos, maar dat mag in dit geval wel, vind ik.

Clownfish Balloon - Kathleen Verhtsel

Ik heb mij deze keer ook meer gericht op de verschillende kleine illustraties in plaats van op het geheel. Ik kan verschillende elementen uit deze opdracht gebruiken voor verschillende doeleinden. Zo kan ik een paar leuke posters maken voor kinderkamers met de luchtballonnen er op. De uiltjes zou ik kunnen gebruiken voor briefpapier en het zonnetje wil ik gebruiken voor een “You are my sunshine” postkaartje. Dat is zeer mooi meegenomen. Of scrapbook fanatici met mijn uiteindelijke resultaat aan de slag kunnen… geen idee om eerlijk te zijn. Het belangrijkste is eigenlijk dat ik mij er mee geamuseerd heb en dat ik mij heb kunnen uitleven. Ha!

Volgende week is het thema editorial. Aangezien het een bijzonder drukke week wordt, ga ik deze week geen MATS doen. Iets over prioriteiten stellen en zo. Jawel.

En wie zit er na het lezen van de titel van dit blogbericht allemaal met dit liedje in z’n hoofd? Het is misschien express gedaan. Oorworm. Lalala.


Over Kathleen

29. Woont ergens tussen Leuven en Brussel. Creatief geval. Geeft overdag voornamelijk websites grafisch vorm bij Statik. 's Avonds prutst ze met stofjes, naaimasjienes, papier, inkt,... op haar knutselkamertje. Ze verkoopt al dit zelfgemaakt leuks in haar webshop Fanny&Laura. Meer?