Ooit. Ooit schrijf ik mijn bevallingsverhaal wel een keertje uit in het lang en in het breed. Dan vertel ik alles in geuren en kleuren, want het is nogal een verhaal dat eigenlijk al vier dagen voor de uiteindelijke geboortedatum begon. Maar voor de mensen die al graag een sneak preview willen, hier de uitspraak van de vroedvrouw die de bevalling zo’n beetje samenvat: “We zullen moeten zien wie er eerst is: de baby, de gynaecoloog of de anesthesist.”

De anesthesist won gelukkig. 😀

0
Beebje Gebeurd

Life List: Nummertje 69

October 21, 2017

Ik denk dat ik het intussen ongeveer al op alle mogelijke kanalen heb gemeld behalve hier. Oeps. Schaamtelijk. Maar hij is! Beebje is er!

Ik mag hierbij dus nummertje 69 van mijn life list schrappen. Hoera! En dan gaan we elkaar nu nog wat beter leren kennen en onze draai een beetje proberen te vinden, maar dat komt allemaal wel.

Voor meer informatie over dat kleine Beebje en een vereenvoudigde digitale versie van het geboortekaartje kan je nog steeds op beebje.verbeelding.org terecht!

Beebje Gebeurd

Zet eens een bevalling in gang: de ouwe wijven editie

October 17, 2017

Sinds begin vorige week begon het me te dagen: als Beebje niet spontaan komt, dan word ik ingeleid. Met de zwangerschapsdiabetes willen ze me liever niet te lang overtijd laten gaan. Hoe langer ik overtijd ga, hoe meer risico’s er ontstaan. Dus als het niet anders kan, dan is het uiteindelijk zo en zal ik ingeleid worden, maar er zijn gelukkig wat ouwe wijven truukjes op de markt die misschien wel het proberen waard zijn. Dus ben ik sinds kort mijn eigenste proefkonijn.

Ik schrijf dit blogbericht op bijna 39 weken zwanger (38 weken en 6 dagen om exact te zijn). Het kan zijn dat er intussen één van deze truukjes geholpen heeft. Het kan zijn van niet. Wil je graag weten of Beebje er al is? Check dan zeker deze site.

  • Volle maan. Vijf oktober was het volle maan. Exact twee weken voor mijn uitgerekende datum. Hoewel er geen wetenschappelijk bewijs voor is, zeggen heel wat vroedvrouwen en gynaecologen dat ze toch iets merken van het ouwe wijven praatje dat er meer baby’s worden geboren bij volle maan. Ik had helaas geen prijs, maar zij wel.
  • Trappen lopen. We wonen in een oud, smal rijtjeshuis. Zo ééntje waarbij de badkamer op een tussenverdieping zit en er niet genoeg plaats is op de benedenverdieping voor een hobbykamer, dus die zit op de eerste verdieping. Met andere woorden: zo ééntje waarbij er vrij vaak trappen gedaan worden. Op. Af. Op. Af. Op. Af. Ik wil eerlijk gezegd niet weten hoeveel keer ik per dag de trappen op en af loop. Heeft dat tot nu toe weeën op gang gebracht? Nee hoor. Niks. Nada. Noppes.
  • Wandelen. Zoals ik in het bericht van vorige week al schreef: ik ben nog vrij goed te been, dus ik wandel nog veel. Minder dan de aangeraden tienduizend stappen per dag, maar toch. Voor een hoogzwangere vrouw leg ik best nog wel wat kilometers te voet af. Ik probeer mezelf iedere dag een paar “doelen” buitenshuis te geven: een boek terugbrengen naar de bibliotheek, even langs de supermarkt, briefomslagen gaan halen bij de drukker, naar de bakker,… Zo telt het aantal stappen al gauw weer op, maar tot nu toe heeft dat nog geen bevalling in gang gezet. Nope.
  • Ananas eten. Ananas is helaas één van de vruchten met een hogere glycemische index, dus als zwangerschapsdiabeet blijf ik er beter af. Ik zou maar al te graag zo’n lichtjes overrijpe, mierzoete ananas verslinden momenteel, maar nope. Nope. Nog even niet. Langs de andere kant: blijkbaar moet je er kilo’s van eten voor de werkzame stof ook daadwerkelijk zijn werk kan doen en een bevalling op gang kan brengen.
  • Tonic of bitter lemon. Idem als ananas.
  • Pikant eten. Nog zo ééntje dat gewoon niet werkt bij mij. Wij zijn ten huize Verbeelding niet vies van wat pikanter eten. Het is al wel een keer voorgevallen dat als er wordt gegeten op restaurant en iemand uit het gezelschap krijgt een gerecht dat ietwat pikanter is dan verwacht, er wordt gezegd: “Laat Kathleen anders eens proeven! Als zij het pikant vindt, dan zal het wel té pikant zijn”. Dat dus. En hoewel ik van nature een stel darmen heb dat nogal snel geprikkeld wordt, is dat dus niet het geval bij pikant eten. Woepdidoe.
  • Darmen prikkelen. Blijkbaar zou het prikkelen van je darmen weeën kunnen opwekken omdat je darmen en je baarmoeder zo dicht bij elkaar liggen. Onlangs heb ik wat oefenweeën gehad nadat ik kip aan ‘t spit had gegeten. Yup. Dat lees je goed. Kip aan ‘t spit is één van die zaken waar mijn darmen dan weer wel prikkelbaar van worden. Pikant eten: geen probleem. Kip aan ‘t spit eten: bring on het gebrobbel in mijn darmen. Verklaren wie verklaren kan. Donderdag is het hier in het dorp markt en als er dan nog geen Beebje is, dan gaat er nog eens kip aan ‘t spit gegeten worden, denk ik zo.
  • Sexy times. Tot nu toe geen succes, maar we blijven proberen. Wink wink. Nudge nudge.
  • Strippen. Niet het strippen dat bij het vorige puntje hoort. Nope. Wel het strippen van de membranen. De vruchtwaterzak zit blijkbaar vast met membranen aan de baarmoeder. Een gynaecoloog of vroedvrouw kan die manueel scheiden (strippen). Dit zou ervoor zorgen dat je lichaam bepaalde hormonen aanmaakt die dan weer alles op gang laten komen. De enige voorwaarde om dit te laten werken is dat je al minstens 1cm ontsluiting moet hebben. Op het moment van schrijven is dit truukje nog niet toegepast, maar het zou best wel effectief zijn.
  • Voetreflexologie. Deze heb ik op het moment van schrijven nog niet geprobeerd, maar ik hoor van verschillende mensen dat dit waarschijnlijk één van de best werkende truukjes is. Wat het net allemaal inhoudt en hoe het allemaal in z’n werk gaat, daar heb ik absoluut geen idee van. Iets met drukpunten in je lichaam. En voeten. En misschien een vleugje magie als ik het zo hoor. Soit. Eéntje om eens te proberen als Beebje nog lang blijft genieten van Hotel Mama.
  • Ontspannen. “Ge moet gewoon ontspannen, dan komt dat vanzelf wel!”. Het is een beetje het “Net als ge niet zoekt, dan gaat ge opeens een lief vinden!”, maar dan voor hoogzwangeren. Goedbedoeld advies, dat zeker wel, maar advies waarvan je je kas op gaat vreten omdat je er absoluut niets aan hebt. Ik ben al een paar weken thuis intussen en ben al lang niet meer zo ontspannen geweest als dat ik nu ben. Alles op mijn gemak en op mijn eigen tempo kunnen doen is een zaligheid en ik geniet er met volle teugen van. Daarnaast worden er ook bewust me-time-momentjes ingepland, voornamelijk in de vorm van warme baden voorzien van de nodige geurtjes en kleurtjes (bruisballen à volonté!), dutjes, theetjes slurpen, films kijken en een paar jaargangen van Flow magazine inhalen. Het Vriendje is intussen ook een kei geworden in massages geven wat ook wel helpt. Dus ofwel ben ik té ontspannen ofwel is dit een vals gevoel van ontspannenheid.

Dus ja. Momenteel ben ik nog niet zo succesvol in mijn opzet. Langs de andere kant blijf ik met een buikgevoel zitten dat zegt dat Beebje niet geboren zal worden voor de uitgerekende datum. De gynaecoloog raadde me aan eens te polsen bij mijn mama en zus om te horen wanneer zij bevallen zijn van hun kinderen. De algemene trend is bevallen op de uitgerekende datum of overtijd gaan. Er is één uitzondering op die regel, want er moet altijd een uitzondering zijn op de regel. Ik verwacht dus niet veel anders dan de algemene trend te volgen.

Intussentijd blijf ik gewoon lekker in beweging en een beetje mijn ding doen. Ik amuseer mij wel zo tijdens deze (hopelijk) laatste dagen. En Beebje komt wanneer Beebje komt. Of dat natuurlijk zal gebeuren of met wat medische hulp, dat zullen we moeten afwachten. Met andere woorden: wordt vervolgd.

Welke truukjes probeerde jij allemaal om je bevalling in gang te zetten? En welk truukje heeft uiteindelijk gewerkt voor jou?

Pin It on Pinterest