Gelezen

Boekenbuit September

September 30, 2016

Ik kocht deze maand geen enkel boek. Geen enkel. En even dacht ik dat ik geen boekenbuitfilmpje zou moeten opnemen voor de maand september.

Maar toen won ik een boekenpakket van Zwartraafje, kreeg ik een boek van Het Vriendje en ontving ik nog wat recensie-exemplaren van uitgeverijen. Opeens stond de teller op dertien boeken. Sja. Dan kan je natuurlijk niet anders dan wél een boekenbuitfilmpje maken.

En zoals altijd som ik hieronder even de titels op zodat je het filmpje niet moet kijken als je daar geen zin in hebt. Handig.

Oktober staat nu voor de deur en zoals ik eerder al vertelde komen er dan een hele hoop interessante boeken uit. Ik heb een boekenbon die ik heb gekregen voor mijn verjaardag in juli speciaal voor dit moment opgespaard. Dus ik ben er klaar voor.

En dan ga ik me ook eens moeten buigen over het boekenkastprobleem. De kast die je achter mij ziet in de filmpjes is een Expedit kast met zestien vakken. Van die zestien vakken heb ik er eigenlijk maar acht voor boeken. De rest wordt opgevuld met kookboeken, boeken van Het Vriendje, dvd’s en een paar bakken met allerhande zaken. Eén vak van mijn acht wordt sowieso gevuld met boeken van Juliet Marilier. Uiteraard. Dus ja. Zeven vakken. Massa’s boeken. Mijn Tetris skills komen behoorlijk van pas, maar er gaat toch een oplossing moeten gevonden worden.

Gelezen

Wordt verwacht in oktober

September 23, 2016

In het blogbericht over mijn boekenbuit van de maand augustus, schreef ik dat ik in september niet al te veel boeken wilde kopen, omdat ik wist dat er in oktober een paar heel fijne boeken zitten aan te komen. De boeken waar ik het meest naar uitkijk, die zette ik met veel plezier even op een rijtje voor jullie.

En voor wie het filmpje liever niet kijkt, som ik de boeken ook nog even op:

En ik ben volume vier van The Wicked and The Divine helemaal vergeten te vernoemen, terwijl die releasedatum staat aangeduid in mijn kalender. Hopelijk pikken ze de draad terug op van het verhaal, want volume drie ging even helemaal een andere richting uit. Fingers crossed.

Dus ja. Ik kan mijn boekenbudget voor september beter opsparen voor oktober. En dat is trouwens tot nu toe heel goed aan het lukken. De teller staat momenteel op nul gekochte boeken deze maand. Nul. Nada. Noppes. Speekselmedaille voor mezelf. Alleen kreeg ik wel wat boeken en staat die teller op elf. Yup. Elf. Dat wil dus zeggen dat er volgende week wél een boekenbuitfilmpje zal verschijnen, wat eigenlijk niet de bedoeling was. Ik heb intussen ook officieel geen plaats meer in mijn boekenkast. Dat ook.

Zijn er boeken op jullie radar verschenen die in oktober verschijnen? Boeken die jullie mij willen aanraden?

Gebeurd

Die keer dat ik een stationsromannetje wilde lezen

September 21, 2016

stationsromannetjeJa, je leest die titel goed, ja. Ik wil graag een stationsromannetje lezen. Zo eentje met een kleffe kaft en té omschrijvend taalgebruik. Zo eentje waarbij je standaard met je ogen gaat rollen en niets anders kan dan een beetje giechelen. Laat me het even uitleggen, want er gaat uiteraard een heel verhaal aan vooraf.

Het zit zo. Als ik aan het illusteren of ontwerpen ben, dan luister ik heel graag naar podcasts. Het is de perfecte combinatie. Ik kan luisteren naar iets interessants en iets bijleren, maar tegelijk toch werk gedaan krijgen. Win-win. Podcasts zijn de max, maar dat wist je ongetwijfeld al. Eén van mijn favoriete podcasts momenteel is Real Talk Radio van Nicole Antoinette. Iedere aflevering duurt bijna twee uur en tijdens die twee uur praat Nicole Antoinette met haar gast over eender welk onderwerp dat naar boven komt: financiën, zaken doen, kinderen opvoeden, seks, sport, verslaving, bloggen,… You name it. Onlangs besloot ik naar de aflevering met Linda Mercury te luisteren. Linda is blijkbaar schrijfster van romance novels oftewel stationsromannetjes.

En serieus, als er dit jaar één podcast is die je moet luisteren, dan is het dat interview met Linda Mercury, want amaai. Het is door haar kijk op stationsromannetjes dat ik er nu ééntje wil lezen. Op de een of andere manier heeft ze mij daarvoor enthousiast gekregen. En het is niet dat ik nog nooit een boek heb gelezen dat onder de noemer stationsromannetje kan geklasseerd worden, maar het is niet bepaald een genre waarvan ik denk: “Amaai, nu heb ik daar nog eens goesting in se,”. Ik heb de nodige vooroordelen tegenover dat soort boeken, ik geef het toe. Ik vermoed dat ik niet de enige ben. De exemplaren die ik al heb gelezen, waren ok, maar laten we eerlijk zijn, er werd behoorlijk wat met de ogen gerold en onnozel gegrinnikt met de uitvoerige omschrijvingen. Maar het is een heuse miljoenenbusiness, geloof het of niet.

Dus deed ik een avondje research naar het genre. Jawel. Een avondje stationsromannetjes researchen. Ik stel me soms vragen bij mijn eigen leven en wat ik ermee doe. Soit. Volgens mij zijn de wenkbrauwen van een aantal van mijn Goodreads vriendjes serieus in de hoogte geschoten toen ze zagen welke boeken ik aan het toevoegen was aan mijn te-lezen-lijst. Maar! Maar! Ik heb een hele strenge selectie gemaakt. Ik wist dat ik niets met miljonairs wilde en niets met paranormale elementen (geen weerwolven, geen vampieren en dat soort toestanden. Voor je het weet kom je dan weer glinsterende vampieren tegen en… nee. Gewoon nee.). Al gauw kwam ik dus uit bij de historische stationsromannetjes en voor ik het goed en wel wist zat ik bij de Regency era stationsromannetjes. Als we het dan toch even hebben over romantische verhalen dan moet ik erbij vermelden dat Pride & Prejudice mijn ultieme favoriete romantische verhaal is (Mr. Darcy. Zwijmel). Dus de stap naar Regency was logisch.

Zo kwam ik dan weer uit bij Georgette Heyer, de moeder der Regency era stationsromannetjes, zo blijkt. De dingen die je bijleert tijdens een avondje researchen of tijdens het lezen van een willekeurig blogbericht hier op deze site.  Zei ik al dat ik keihard fan ben van de naam Georgette? Soit. Georgette Heyer schreef blijkbaar massa’s boeken in dat genre begin van de twintigste eeuw en was daardoor min of meer de grondlegger van dat specifiek subgenre van de romance novel. Persoonlijk vind ik dat je als iemand gekend staat als “de moeder” of “de vader” van een bepaald genre, dat je toch minstens één van zijn of haar werken moet lezen/zien/luisteren. In haar Goodreads omschrijving staat dat ze haar inspiratie haalde bij Jane Austen. Dat belooft dus goed te worden.

En dus verscheen Frederica van Georgette Heyer dus op mijn te-lezen-lijst voor binnenkort. Een stationsromannetje zonder kleffe kast, zo blijkt. De inhoud, daar kan ik nog niet veel over vertellen, maar ik ben benieuwd en hou jullie sowieso op de hoogte. Ideaal voor puntje dertien van de Verbeelding Book Challenge, lijkt me.

Lezen jullie wel eens stationsromannetjes? Als dat het geval is, tips voor het betere stationsromannetje zijn altijd welkom, want momenteel ben ik bijzonder gefascineerd door dit genre en ik heb eigenlijk voor de rest geen idee van waar ik moet beginnen.

Nog een wist-je-datje na een avondje researchen: Wist je dat er een site bestaat waarop je stockfoto’s kan kopen puur voor die kleffe kaften van stationsromannetjes mee te maken?! Kijk hier maar eens. Mind. Blown.

(Ik kon niet goed kiezen welke afbeelding ik bij dit blogbericht wilde plaatsen, dus koos ik uiteindelijk deze die ik vond op Pinterest. Geen idee wie de illustratie heeft gemaakt, dus helaas creditloos, maar stiekem vond ik deze het beste. Je kan zien dat zelfs iemand die keigoed kan tekenen nog altijd moeite kan hebben met handen. Er loopt iets mis met de vingers van de vrouw. Handen zijn des duivels. Dit geheel terzijde. 😀 )