Aan de vooravond van het weekend kom ik af met een kortverhaal. Een kortverhaal begot. In ver vervlogen tijden postte ik regelmatig eens een kort of een iets langer verhaal op het internet. Het kon me allemaal niet schelen of het goed was of niet, wie het las, wie het niet las en wat hun reacties er op waren. En toen werd ik opeens wat onzelfzeker.

Dus tijd om er maar weer eens verandering in te brengen. De sites waar ik vroeger mijn verhalen plaatste zijn er al lang niet meer, jammer genoeg, maar uiteraard is er nog altijd mijn dierbare blogje. Hoera! Ik moet ook toegeven dat het lang geleden was dat ik nog een keer een verhaal heb geschreven. Een echt verhaal met een begin, een midden én een einde. Dat laatste is soms moeilijk. Ahum. Soit. Het verhaal ontstond uit frustraties. Zoveel frustraties. Ik ga er niet verder over uitweiden. Lees gewoon het verhaal en u zal het helemaal begrijpen. Denk ik. Hoop ik.

En omdat het niet altijd even evident is om een belachelijk lange tekst op een scherm te lezen, zette ik de tekst ook om naar de meest gangbare e-reader bestandstypes. Je kan een zip bestand downloaden met daarin het kortverhaal in epub formaat, mobi formaat of pdf. Zet vervolgens het passende bestand op jouw e-reader en klaar is kees. Dan kan je het verhaal eender waar en eender wanneer lezen. Hip hoi!

>>> Download het kortverhaal voor e-reader • zip <<<

Heb je geen e-reader? Geen paniek! Je kan de pdf gewoon openen met Acrobat Reader op je computer en zo lezen. Let wel: het verhaal telt meer dan drieduizend woorden en is ongeveer vijf A4′tjes lang. Het is lang. Lezen op een scherm is niet zo fijn, vind ik zelf. Dus. Zeg niet dat ik u niet heb gewaarschuwd, hé!

Disclaimer: Ja, er staan fouten in dit verhaal ook al heb ik het verschillende keren nagelezen. Helaas ben ik niet een of andere neurotische taalkundige die alle mogelijke regeltjes over leestekens en wat nog allemaal kent. Dit is ook de eerste keer dat ik een ebook vormgeef en het is nog niet optimaal. Ik moet nog uitzoeken hoe ik stukken op een nieuwe pagina kan laten beginnen en zo. Klinkt allemaal evident, maar dat is het helaas niet, zo blijkt.
Dus… Het is wat het is.


Choco zonder palmolie

Ik ben eigenlijk een verschrikkelijke consument net omdat ik niet zo’n grote shopper ben. Ik koop niet vaak dingen en als ik iets koop, dan loop ik waarschijnlijk eerst een maand of twee te twijfelen of ik mijn zuurverdiende centjes wel aan dat ene product wil geven. Consuminderen is dus niet meteen een probleem bij mij, hoewel het een zeer interessant concept blijft. Bewust consumeren, dat is iets wat ik intussen meer en meer probeer te doen en wat niet altijd even makkelijk is.

Een paar maanden geleden plaatste Ntone een artikel op zijn Facebook wall over de gevolgen van palmolie oogsten. Palmolie is een stof die er voor zorgt dat bepaalde producten niet vloeibaar worden, als ik het goed begrepen heb. Het wordt gebruikt in héél veel producten die wij gebruiken. Trek uw keukenkasten open, lees een paar labels en u zal waarschijnlijk wel meerdere malen palm olie aantreffen als ingrediënt. Dat artikel dat Ntone plaatste, kwam met een foto. Zo gaat dat regelmatig met artikels. Op die foto was het verkoolde lichaam van een oerang oetang te zien. Mijn hart brak in duizend stukken bij het zien van die foto. Eerder die week had ik nog zitten janken en snotteren bij een artikel rond kinderen in Syrië, maar ook dit artikel zorgde er voor dat ik weer naar een zakdoekje of twee moest grijpen. Misschien speelden de hormonen ping pong die week, wie weet. Maar diezelfde avond maakte ik meteen de keuze: ik zou geen choco meer eten met palmolie.

YouTube Preview Image

“Maar dat gaat nu toch niet het grote verschil uitmaken, Kathleen?” hoor ik jullie denken. Waarschijnlijk niet, nee, hoewel ik best wel wat choco verzet. U mag mij gerust een grootverbruiker noemen. Ik had voor het lezen van dat artikel al opgevangen dat Delhaize een huismerk choco had zonder palmolie er in. Als ik van de gewone choco die we voordien gebruikten, overschakelden op die choco zonder palmolie, dan zou ik als consument de boodschap geven aan de producent dat ik als consument belang hecht aan wat er mijn rossige primatenvriendjes overkomt daar aan de andere kant van de wereld. Het zou de boodschap overbrengen dat palmolie niet zo belangrijk is in mijn choco en daardoor zouden andere producenten van choco misschien ook op zoek gaan naar andere alternatieven voor palm olie, waardoor de natuur een beetje met rust gelaten zou worden en mijn rossige primatenvriendjes terug met een gerust hart door hun habitat zouden kunnen lopen.

Ik ben welgeteld één consument. Eén. Een slechte consument dan ook nog eens, maar ik probeer er wel een bewuste te zijn. Keyword: probeer, want het lukt belange niet altijd. Ik verkoop mijn ziel bijna wekelijks aan de grote boze wolf genaamd Amazon, iedere keer ik een ebook koop voor mijn Kindle. Ja. En we hebben waarschijnlijk nog wel wat voedingsmiddelen in de kasten staan waar palm olie in verwerkt is, maar alle kleine beetjes helpen.

Die ene pot choco, die helpt. Een beetje. Je kleren niet standaard kopen bij ketens die gekend zijn om het laten werken van mensen in gevaarlijke omstandigheden en die dan ook nog eens onderbetalen, dat helpt. Een beetje. Af en toe geen vlees eten en veggie gaan, dat helpt. Een beetje. Kiezen voor schoonheidsproducten die niet getest worden op dieren, dat helpt. Een beetje. Maar vele kleine beetjes, zorgen dat consumenten wél draagkracht hebben. Als iedereen choco zonder palmolie gaat kopen, dan moet er wel een mentaliteitsverandering komen bij de producent. Als er geen vraag meer is naar choco met palmolie, als er geen inkomsten meer zijn omdat iedereen choco zonder palmolie koopt, dan kunnen de producenten niets anders meer doen dan alternatieven zoeken.

Het is een kwestie van een signaal geven, van zeggen: “Ik weiger met mijn geld zulke praktijken te steunen,”, want dat is waar het uiteindelijk op neerkomt. Door je geld te geven aan bepaalde producten en dus ook ondernemingen, zorg je er voor dat je eigenlijk akkoord gaat met wat ze doen en blijf je hen aanmoedigen verder te doen zoals ze bezig zijn. Kinderarbeid. Milieuvervuiling. Dierenproeven. Volledig “proper” consumeren lijkt mij vrijwel onmogelijk, maar alle kleine beetjes helpen, daar ben ik van overtuigd. Dus af en toe twee keer nadenken over de producten die je koopt en welk signaal je daarmee uitstuurt, zou iedereen moeten doen. Af en toe. Zo eens.

Hoe pakken jullie dat aan “bewust consumeren”? Zijn jullie daar mee bezig of staan jullie daar helemaal niet bij stil?

En ook nog even dit: de oplettende lezer zal opmerken dat dit helemaal geen grafisch gerelateerd blogbericht is en normaalgezien is donderdag “grafische dag”. Dit is eigenlijk de longread is die op zaterdag zou verschijnen. Ik was van plan om gisteren de PicMonkey tutorial af te werken, maar toen besloot het lichaam even wat roet in het eten te gooien. Dus switch ik het zaterdagblogbericht even met het donderdagblogbericht. Want ik mag dat, want ik maak de regels. Nah! Moeha!


Coppélia

De Coppélia wrap van Papercut Patterns werd al verschillende keren vermeld hier. Eigenlijk was het de bedoeling deze wrap te maken in het najaar zodat ik het meteen kon dragen, want het stofje waarin ik het wilde maken was behoorlijk wol-achtig. En toen ik er uiteindelijk aan begon, ging het allemaal vrij vlotjes tot ik bij de voorlaatste stap kwam.

Er was namelijk een foutje geslopen in de werkwijze. Een afbeelding was over de tekst gekropen en ik kon écht niet uitmaken wat er nu bedoeld werd. Dus mailde ik naar Katie van Papercuts Patterns en zij was er toen net achter gekomen dat die fout in de laatste druk van het patroon zat. Ze stuurde me meteen de uitleg door en ik kon in principe verder. In principe, zeg ik wel, want ik begreep nog steeds niet wat ik moest doen. Het lukte mij gewoonweg niet om te snappen wat er stond en wat ik moest doen. Er zit zo’n handigheidje in dat je moet snappen voor je het kan uitvoeren en het lukte me gewoonweg niet.

Coppélia

Pas nadat ik een hele dag al had zitten naaien op het naaiweekend in maart, haalde ik de Coppélia terug boven. Met een hoofd al wat meer in naai-modus leek het me dat dit wel zou lukken. Toch moest ik nog een keer of twee de instructies lezen voor mijn eurocent eindelijk viel. En hij viel hard. En luid. Zijt daar maar zeker van. Het kostte mij vrijwel letterlijk nog maar een kwartier om de wrap af te werken die al meer dan een maand in de UFO bak lag.

Helaas is er nu wel door mijn proberen en mijn foute interpretatie van de instructies een naad zeer zichtbaar, recht op mijn buik. Niet ideaal, dat zeker niet, maar kom, wie let daar nu op? Niemand toch? Toch? En anders zie ik deze wrap gewoon als probeersel en wordt het een “thuiskledingstuk”. De volgende wraps zullen veel beter zijn. Yupyup.

Soit. Al bij al vond ik dit eigenlijk een vrij tof patroon om in elkaar te steken. Had het niet aan mijzelf gelegen, had dit kledingstuk waarschijnlijk een pak sneller in elkaar gestoken. En eigenlijk zie ik dit soort wrap wel graag. Het zit lekker in de taille en I like my taille. Volgens mij gaat die wrap wel beter uitkomen op een jurkje en met een bovenstukje zonder kraagje. Denk ik. Maar ik had niet meteen een jurkje liggen dat bij de kleur van de wrap past, dus werd het even deze outfit. Note to self: nieuw jurkje maken.

Extra’s bij deze blogpost:

  1. De doos rechts van mij op de foto kreeg ik onmogelijk opgeschoven. Het zijn er eigenlijk twee en die zitten helemaal vol met kattenvoedsel. Door een foutje in de bestelling werd er maar liefst twaalf keer zoveel doosjes met voedsel geleverd (48 in plaats van 4), maar we zijn het nu aan het regelen dat de overschot terug wordt opgehaald. Kwestie van geen moddervette katten te hebben binnenkort.
  2. Er was een bepaald iemand, ik noem geen namen *kuch*Kir*kuch* die me bijna letterlijk dwong om dit stofje te kopen omdat die kleur mij zo goed staat, blijkbaar. Zeg niet dat ik het gezegd heb, maar misschien heeft ze wel gelijk. ;)
  3. Zie mij poseren gelijk een echte! Straks word ik nog echt een kei in selfies maken! Moeha!

Het patroon kan je bestellen via de site van Papercut Patterns en blijkbaar is er een nieuwere versie beschikbaar waarbij er ook een langere versie is opgenomen in het patroon. Cool. Die versie ziet er ook heel mooi uit. Je kan de papieren versie bestellen van NZD25 (ongeveer €15,90) en dan word het patroon ook gratis verzonden. Hip hoi. Of je kan het pdf patroon bestellen en dan betaal je NZD17 (ongeveer €10,80)


Over Kathleen

29. Woont ergens tussen Leuven en Brussel. Creatief geval. Geeft overdag voornamelijk websites grafisch vorm bij Statik. 's Avonds prutst ze met stofjes, naaimasjienes, papier, inkt,... op haar knutselkamertje. Ze verkoopt al dit zelfgemaakt leuks in haar webshop Fanny&Laura. Meer?