30.08.2014

Burial Rites

1 reactie

Burial Rites - Hannah KentToen Burial Rites van Hannah Kent op mijn radar verscheen wist ik dat ik het gewoon moest lezen en liefst zo snel mogelijk, als het even kon. Het is een historische roman die zich afspeelt in IJsland en die gebaseerd is op waar gebeurde feiten. Wat wil je nog meer? Winning combination, dat staat vast.

1829. Aan de vooravond van haar executie wordt Agnes Magnúsdóttir ondergebracht bij een gewone IJslandse familie in het noorden van het land. Deze familie zal gedurende enkele maanden samenleven met de veroordeelde crimineel en dat is niet helemaal naar de zin van alle familieleden. Terwijl Agnes daar woont krijgt ze regelmatig bezoek van de jonge priester Toti, een priester die ze zelf heeft mogen kiezen, maar niemand weet exact waarom zij hem heeft gekozen. Hij probeert haar te begeleiden in deze moeilijke tijden, maar dat blijkt niet altijd even evident te zijn, want er komen heel wat zaken uit haar verleden naar boven.

Verwacht je niet aan een boek vol actie. Het is behoorlijk traag en er gebeurt vrij weinig in het hele boek. Normaalgezien wil ik graag wat actie in de boeken die ik lees, maar hier was dat absoluut niet nodig. Het is een boek dat zich vooral focust op de personages en hoe zij zich ontwikkelen in deze situatie. En je wordt ook voort gedreven door de vraag: “Is Agnes nu schuldig of onschuldig? Gaat ze worden ge-executeerd of niet?” en om het antwoord te weten te komen op die vraag moet je blijven verder lezen. Het feit dat het ook zo geweldig vlot is geschreven, helpt natuurlijk ook wel serieus.

De manier waarop Hannah Kent IJsland, de inwoners en het land omschrijft is trouwens perfect. De donkere sfeer die in het boek hangt, de no nonsense mentaliteit van de moeder van de familie, de iedereen-kent-iedereen mentaliteit,… Alles is gewoon ZO IJslands en al die typische IJslandse dingetjes, soms zelfs details, zijn perfect gebracht. Dat komt waarschijnlijk omdat de schrijfster, net als ik, een jaartje uitwisselingsstudent is geweest in IJsland. Pas als je langere tijd in een bepaald land hebt gewoond kan je op die manier, met zoveel gevoel voor detail, over een land schrijven, denk ik. En voor de liefhebbers van taal: er staan zelfs IJslandse gedichten in. Jawel. Ik verstond er zelf niet meer zo veel van, maar gelukkig stonden de vertalingen altijd op de volgende pagina. Oef. Kent heeft haar research heel goed gedaan en heeft dat allemaal in een prachtig staaltje fictie gegoten.

En best wel grappig: toen ik al die plaatsen die vermeld werden, begon op te zoeken op Google Maps, bleek dat ik een vallei verder vrijwilligerswerk had gedaan op een schapenboerderij in IJsland. Ik kon me zo het landschap voor ogen halen. De boerderijen zijn uiteraard geen turfboerderijen meer, maar ik had een soort van IJslands Bokkenrijk bezocht, dus ook over de huisjes had ik een vrij helder beeld. Misschien kwam het door die zaken dat ik het zo’n geweldig boek vond, maar ik denk dat heel wat mensen dit boek zouden weten te appreciëren.

Burial Rites is vertaald in het Nederland onder de titel “De Laatste Rituelen” en uitgegeven door Uitgeverij Cargo. Het boek is verkrijgbaar in de betere boekhandel. Voor wie liever niet leest (foei!): er is sprake van een verfilming met de geweldige Jennifer Lawrence in de hoofdrol. Daar ben ik ook wel benieuwd naar.


Funny piñacolada float

Net op de dag dat ik met Carl van Funny samen zat, werd er op A Beautiful Mess een recept voor een float geplaatst. Een float is een frisdrank waarin je een bol ijs dropt en die bol ijs “float” (drijft) dan. Je krijgt door het toevoegen van de ijscrème een heerlijk romerig drankje. Dat en het feit dat er op de fles Funny Coco Ananas staat “Geeft aroma aan ijsjes en sorbets”, zette de radartjes in mijn hoofd aan het werk.

En één plus één is en blijft twee. Yup. Nog altijd. Dus het float concept met de Funny Coco Ananas die ook lekker is bij ijsjes, zorgde er voor dat ik er een float mee wilde maken. Ik doopte het de Funny piñacolada float, omdat het kind een naam moest krijgen. En boy oh boy. Dat was precies een van mijn betere ideeën. Het is eerder een drinkbaar dessert dan een mocktail, maar mij ga je daar zeker niet over horen klagen. Ik ben helemaal pro drinkbare dessertjes. Ik ben gewoon helemaal pro dessertjes, tout court, om eerlijk te zijn. Ook Het Vriendje, die helemaal zot is van roomijs, was behoorlijk te vinden voor dit drankje.

Benodigdheden

  • Een goed groot glas
  • Funny Coco Ananas
  • Spuitwater
  • Vanille roomijs
  • Ter decoratie: een rietje, een parapluutje,… Iets waarmee je in je bol ijs kan porren

Werkwijze

  • Deel je volledige glas, van de bodem tot de rand, in drie denkbeeldige delen.
  • Vul één derde met Funny Coco Ananas
  • Vul één derde met spuitwater
  • Voeg één bol vanille roomijs toe aan het gemixte goedje. De combinatie spuitwater en vanille ijs zorgt voor behoorlijk wat schuim en neemt ook nog wat volume in. Vandaar dat je dus zeker je glas NIET tot aan de rand moet vullen!
  • De bol ijs zal langzaam smelten, maar als je het proces wil versnellen dan kan je het ijs te lijf gaan met een rietje of een prikkertje of iets dergelijks.

Dit lijkt me een ideaal drankje voor op een bloedhete dag. Die gaan we dit jaar vermoedelijk niet meer krijgen, maar hey, er is altijd nog volgend jaar. Of het jaar daarna. Of daarna.

Giveaway Van de eeuwig sympathieke Carl van Funny mag ik een fles Funny Coco Ananas weggeven aan één gelukkige Verbeelding lezer. Om mee te doen laat je gewoon een reactie achter op dit bericht. Zorg zeker dat je een geldig e-mailadres gebruikt, zodat ik je kan contacteren als je gewonnen hebt! Deelnemen kan tot en met dinsdag 2 september. Op woensdag 3 september kies ik een winnaar.


Wanddecoratie canvas Webprint

Een tijdje geleden kreeg ik een mailtje van Stefano van Webprint. Of ik misschien interesse had in één van hun producten te testen en daar dan een stukje over te schrijven op mijn blog? Normaalgezien denk ik altijd heel goed na over zulke mailtjes, maar Stefano had een heel leuk voorstel waardoor ik niet heel lang moest nadenken.

Hij wilde mij graag een wanddecoratie laten testen en dat vond ik op zich super, want wij hebben behoorlijk wat kale muren in ons huis. Wat leuks aan de muren kan zeker geen kwaad. Ik vind het altijd zo geweldig om bij iemand thuis binnen te komen en allerlei schilderijen of kaders vol foto’s te zien. Dat kan een huis en een ruimte zoveel persoonlijkheid geven. Zelf zijn mijn interieurdecoratie skills een beetje minder waardoor dat gedeelte dus nooit echt aanwezig is bij mij. Ja. Schaamtelijk. Ik weet het. Dus wanddecoratie uittesten leek me sowieso wel leuk.

“Maar,” mailde ik naar Stefano, “Ik zit hier met een kleine tweehonderd foto’s van de afgelopen vijf jaar. Daarmee wil ik graag iets Project Life-achtigs doen, maar ik heb die foto’s nog altijd niet laten afdrukken. Misschien is dat ook wat?”. Op mijn 28 before 29 lijst stond er om een foto-album te maken van de afgelopen vijf jaar en dat is er uiteindelijk niet van gekomen wegens… uhm… uitstelgedrag en perfectionisme. Soit. Stefano vond dat ook een geweldig idee en we besloten voor deels wanddecoratie, deels foto afdrukken te gaan. Foto's afdrukken webprint Het systeem waarmee je je foto’s kan uploaden bij Webprint is zeer gebruiksvriendelijk, zo merkte ik. Zo’n systemen kunnen soms een ware klucht zijn, maar hier ging alles bijzonder vlotjes. De foto’s stonden op mijn harde schijf allemaal onderverdeeld in mapjes per jaar en per gebeurtenis. Het was een kwestie van mapjes aanklikken, uploaden en selecteren. Lekker eenvoudig. Het waren best wel veel foto’s en ik denk dat heel de upload en bestel-klus geklaard was op een halfuurtje. Dus dat zat zeker goed in elkaar en als het goed is, mag het ook gezegd worden.

Voor de canvas besloot ik om geen foto te gebruiken. Voornamelijk omdat ik niet kon kiezen welke foto. Een foto van mij en Het Vriendje zou leuk geweest zijn, ja, maar ik zou zo heel de tijd naar mijn eigen snoet moeten kijken nogal snel beu zijn. Dus besloot ik af te stappen van het foto idee en te gaan voor een illustratie! Ha! Want dat is uiteraard ook een optie. Ik volgde de instructies, maakte een gigantisch grote versie van de “I want to ride my bicycle” illustratie en bestelde een canvas van 40cm op 40cm, wat trouwens een heel tof formaat is. Niet te groot. Niet te klein. Wanddecoratie canvas detail Gisteren kwam mijn bestelling toe en boy oh boy. Ik had verwacht dat ik enthousiast ging zijn over de canvas, dat is zeker, want ik ben standaard nogal enthousiast. Maar zo enthousiast? Dat had zelfs ik niet verwacht. De kwaliteit van de canvas is super. Goed, het is canvas dus je moet er mee rekening houden dat het hier en daar wat ruwer is. Maar qua kwaliteit voor een illustratie is dit echt de moeite. Er zijn wat kleinere details weggevallen, maar dat waren voornamelijk kleine lijntjes en soit, kleine, fijne lijntjes en prints op ruwe ondergrond, dat is gewoon nefast. Ik vermoed dat als je gewoon een foto laat drukken op canvas (waarvoor de gemiddelde mens wel zal opteren) je ook niet op zulke details gaat letten. Foto’s bestaan meestal niet uit zulke kleine, fijne lijntjes die in illustraties wel zitten. Langs de andere kant zijn er fijne lijnen zoals het kabeltje van het meisje haar mp3 spelen en het mondje van de kat wel perfect geprint. Dus de belangrijkste details staan er op. De kleuren en de scherpte van de andere vormen zijn voor de rest perfect. Geen kleuren die in elkaar overlopen of over elkaar gedrukt worden. Allemaal mooi, scherp afgerand. Persoonlijk vind ik het een zeer mooi staaltje vakmanschap om met dit soort kwaliteit te printen op canvas. Chapeau!

We hebben nergens een nageltje in de muur zitten, maar was dat het geval geweest, dan had ik de canvas meteen ergens opgehangen. Op onze muur in Turkse Steen bijvoorbeeld, de muur die ik meestal gebruik als achtergrond voor mijn foto’s. Want hoe perfect passen de kleuren van die illustratie bij de kleur van die muur?! Die canvas is gemaakt voor die muur!

En over het hele Project Life foto album, schrijf ik binnenkort zeker nog een stukje! Ik moet alleen eerst even nog dat foto album maken en ik vermoed dat daar ook wel weer wat tijd in zal kruipen. Maar goed, het weer is al lekker herfstig de laatste tijd en er is niets leukers om op een grauwe herfstavond wat te zitten prutsen met mooie papiertjes en foto’s.

Ook nog even meegeven dat hoewel de domeinnaam Webprint.nl is, ze ook gewoon naar België verzenden aan dezelfde verzendkosten die ze gebruiken om binnen Nederland te verzenden. Er komt dus geen meerprijs aan te pas om je foto’s of wanddecoratie naar België te laten verzenden. Diezelfde verzendkosten gelden ook voor Luxemburg, Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Dus je betaalt je zeker niet blauw aan verzendkosten, wat uiteraard ook niet onbelangrijk is.


Over Kathleen

29. Woont ergens tussen Leuven en Brussel. Creatief geval. Geeft overdag voornamelijk websites grafisch vorm bij Statik. 's Avonds prutst ze met stofjes, naaimasjienes, papier, inkt,... op haar knutselkamertje. Ze verkoopt al dit zelfgemaakt leuks in haar webshop Fanny&Laura. Meer?