Sunshine award

En toen werden er verschillende stokjes en awards mijn richting uitgegooid. Handig, want doordat ik net een beetje een drukke periode achter de rug heb gehad en mij nu volop heb geworpen op de cursus van Lilla Rogers, is er weinig bloginspiratie. Lang leve stokjes en awards!

De eerste award waarmee ik aan de slag ga, is de Sunshine award die ik van Meisje kreeg. Ze blogt nog niet zo heel lang, maar het is een fijne blog om te volgen en hij staat alvast te blinken in mijn feedreader. De regeltjes van deze award zijn als volgt:

1. Display the award logo
2. Show your Appreciation to the blogger that nominated you by acknowledging them in your blog
3. Share 7 random facts about yourself
4. Nominate 15 bloggers that you admire and share the award linking them in your blog.
5. Contact those 15 chosen bloggers and let them know they have been nominated.

Ik moet blijkbaar een logo plaatsen hier, maar dat doe ik gewoon niet omdat ik dat stiekem geen mooi logo vind. Lekker puh! De appreciatie voor de blogger die mij tagde, dat deed ik al en het is ook de bedoeling dat je zeven willekeurige feitjes over jezelf deelt.

  • Aangezien ik een schoenmaat 37 heb, durf ik al eens kinderschoenen kopen. Sneakers zijn in kindermaten vaak veel steviger dan bij de vrouwen. Believe you me.
  • De pink van Het Vriendje is even lang als mijn wijsvinger. Conclusie van de dag: ik heb kleine uiteindes aan mijn lichaam.
  • Ik kan perfect een horrorboek lezen, geen probleem, maar ik ben te visueel ingesteld en ik hebt té veel verbeelding om horrorfilms te kijken, waardoor ik nachtmerries krijg.
  • Ik heb muziekautisme. Ik kan met gemak twintig keer na elkaar hetzelfde album beluisteren. Mijn huidige Spotify routine gaat als volgt: open spotify, ga naar de top lijsten, klik op “top tracks in Belgium”. Er staat verschrikkelijke snertmuziek in die lijst, maar aangezien ik de volgorde van die lijst intussen vanbuiten ken, moet ik niet naar de muziek luisteren en heb ik white noise om naar te luisteren tijdens het werk. Works like a charm.
  • Ik heb ook behoorlijk wat last van ochtendautisme. Ik weet perfect op welke minuut ik wat moet doen. 7u02 slaapkamer verlaten. 7u08 poezen eten geven. 7u21 naar boven gaan om mijn tanden te poetsen. 7u35 vertrekken naar het station. Dat soort dingen. Als er iets gebeurt ‘s ochtends dat niet volgens de planning loopt, dan uhm… ja… is het kot soms een beetje te klein.
  • Ik heb ook misschien wat last van treinzitplaatsautisme, maar misschien maakt dat nog net deel uit van mijn ochtendautisme. Daar ben ik nog niet helemaal uit. Ik heb een favoriet zitje in de trein bij het heengaan en ik heb een favoriet zitje in de trein bij het terugkomen. Dit zijn niet dezelfde zitjes. Tegenwoordig is mijn favoriete zitje in het heengaan praktisch iedere ochtend al bezet, dus probeer ik flexibel te zijn. *adem in*adem uit*
  • Ik spendeerde gisteren praktisch een hele avond aan het tekenen van radijzen, pastinaken, wortels, rode bieten, gewone bieten en andere wortelachtigen. Het moeten niet altijd eenhoorns, dinosaurussen en aliens zijn.

Noot: ik weet dat ik het woord autisme hier verkeerd gebruik en ik heb alle respect voor mensen die met autisme te maken hebben.

En toen moest ik maar liefst VIJFTIEN andere bloggers taggen. Vijftien. Dat zijn er veel mensen. So… Here we go. Ann. Birte. Eline. Emma. Elisse. FiekeKarlijn. LaJungfrau. LauraMama Maai. Miss Fabuleus. Sas. SheenaTita. Valérie. Lieve mensen, ik stuur jullie bij deze een telepathisch bericht en ik hoop dat dat werkt als contactmiddel. ;)


Het leek me wel leuk om iedere maand even te kijken naar wat er weer van de 30 before 30 lijst werd geschrapt. In principe zouden er dus minstens 2 zaken per maand moeten worden geschrapt. Doenbaar, leek mij. Bekijk de orginele 30 before 30 lijst.

  • Nummertje 2: 30 spullen weggooien/weggeven
    Er staan twee dozen klaar met spullen die weg mogen. Twee behoorlijk volle dozen. Nu moet ik daar alleen nog wat foto’s van zien te maken zodat ik de spullen aan de hand van die foto’s kan kwijt raken. Als ik er niet via een paar Facebook groepen van af geraak, dan gaan die spullen naar de kringwinkel. Dus… Work in progress.
  • Nummertje 3: De eerste 30 films van de IMDB top 250 kijken
    We zagen Goodfellas (One dog goes one way and the other goes the other). Ik vermoed dat we tijdens de wintermaanden een inhaalbeweging gaan doen voor dit puntje.
  • Nummertje 4: 30 euro verdienen met mijn blog
    Verdienen is een ruim begrip en ik heb door het lezen van Het Blogboek van Kelly even stilgestaan bij wat “geld verdienen met mijn blog” nu eigenlijk betekent. Ik heb bijvoorbeeld enkele boeken opgestuurd gekregen, ik mocht een leuke canvas maken en honderden foto’s bestellen en ik heb hier een hele collectie flessen staan om de lekkerste mocktails mee te maken. Als je de waarde van al die producten optelt, dan kom je makkelijk aan 30 euro. Beetje meer zelfs. Dus. Ja. Het geld staat niet te blinken op mijn bankrekening, maar ik geniet keihard van mijn mocktails, foto’s en boeken.
  • Nummertje 11: Mijn life list eens onder handen nemen
    Check. Ik dacht dat er meer werk aan de winkel zou zijn, maar het viel eigenlijk zeer goed mee. Ik liet drie puntjes van de lijst vallen omdat ik zelfs niet begreep waarom ze er in de eerste plaats opstonden, ik paste één puntje aan (waardoor ik het ook mocht schrappen… mihihi) en ik verduidelijkte één puntje. Ik twijfelde om één puntje toe te voegen, maar deed het uiteindelijk toch niet.
  • Nummertje 15: Werken aan mijn zelfvertrouwen
    Onlangs haalde ik een jurkje uit de kast dat daar al jaren stof ligt te verzamelen. Het is een jurkje dat mij wel staat in een kleur die mij zeer goed staat. Alleen is het nogal nauwsluitend, dat jurkje, en het is niet dat ik een mager geval ben zonder rondingen. Ik heb serieus wat rondingen. Rubens zou me zo vragen om model te staan, daar twijfel ik niet aan. Ik heb borsten, billen en ook een buikje. Eigenlijk best wel een serieus buikje en dat wordt uiteraard in zo’n nauwsluitende jurkjes extra geaccentueerd. Maar ik blijf het een mooi jurkje vinden waar ik goed mee sta. Alleen doe ik het dus nooit aan omdat ik het niet durf aan te doen wegens dat buikje (ik weet dat ik mezelf hier tegenspreek, bare with me). Dus sprak ik de volgende gevleugelde woorden tegen Het Vriendje: “Als je mij ooit in dit jurkje de deur ziet uitgaan, dan weet je dat het goed zit met mijn zelfvertrouwen,”. Het is niet voor morgen, laat dat duidelijk zijn.

Er werden deze maand twee items geschrapt waardoor het totaal nu op zes items staat. ZES. Ik merk dat ik het mezelf heb moeilijk gemaakt door bij sommige puntjes cijfers te gebruiken: dertig films, vijf maaksels,… Dat zorgt er voor dat je niet één ding moet doen, maar meerdere voor je het kan afvinken. Boe aan mezelf, boe. Maar ik heb binnenkort nog een heerlijk weekje thuis-blijf-vakantie en dan kan ik mij helemaal toespitsen op het maken van taarten, red velvet cupcakes en meer van dat. U bent hierbij gewaarschuwd.


Schim en Schaduw

Dit boek leek me te achtervolgen. Ik zag het overal op Booktube opduiken en iedereen was laaiend enthousiast over deze trilogie. In IJsland haalde Het Vriendje deel twee uit de rekken omdat hij vond dat dat boek wel een hele mooie cover had. Het smeekte om gelezen te worden, deze Schim en Schaduw van Leigh Bardugo en als een boek smeekt om gelezen te worden, sja, dan moet je het gewoon lezen.

Ravka was ooit een rijk en welvarend land, maar eeuwen geleden zorgde een Grisha met duistere krachten er voor dat het land in twee werd verdeeld door de Schaduwvlakte. Deze Schaduwvlakte is een ondoorgrondelijke duisternis waarin monsters leven. Alina is cartografe bij het Eerste Leger wanneer zij op een dag de Schaduwvlakte moet oversteken loopt het helemaal mis. Ze worden aangevallen door die geheimzinnige monsters, maar wanneer Alina haar beste vriend Mal wil beschermen komt er plots een kracht in haar tot leven waarvan ze het bestaan nog niet kende. Al gauw verspreidt het nieuws van haar bezondere gave zich en wordt ze opgenomen in het Tweede Leger, het leger van de Grisha, een leger vol met mensen met uitzonderlijke gaves. Aan het hoofd van die leger staat de mysterieuze Duisterling.

Er zitten heel wat standaard young adult elementen in dit boek. Er is een meisje die plots uitverkoren is om iets groots te doen, er zijn twee male love interests, er is een moment in het boek dat het hoofdpersonage beseft dat ze iets gaat doen met die krachten dat ze heeft en daarna kan ze opeens bijna alles wat er haar wordt opgedragen… Dat soort zaken. Als je veel young adult leest, dan merk je zo’n zaken helaas op.

Maar, en nu komt de grote maar, het is ontzettend goed gedaan. Het mag dan nog een soort van young adult template volgen, het is niet zomaar een boek van dertien in een dozijn. Het verhaal is vlot geschreven, de wereld die wat weg heeft van Rusland is ontzettend goed opgebouwd, de personages zijn interessant, er gebeuren een aantal zaken die je niet helemaal verwacht en heel stiekem zit er zelfs politiek in het boek. Ha! Leigh Bardugo kan zo schrijven dat je het hele verhaal voor je ogen ziet afspelen als een film. Ik zag het Kleine Paleis waar de Grisha verblijven zo voor mij met de lange gangen, de hoge plafonds en de massieve eiken deuren (hoewel ik dat er dan weer bij verzin in mijn hoofd), ik kon zo de prachtige Dzjenya voor mij zien in haar eenvoudig witte kefta en ook het landschap doemde zonder enige problemen voor me op. Ik weet niet helemaal hoe dat komt, want Bardugo gebruikt geen ellelange omschrijvingen, maar op de een of andere manier gebeurt het gewoon.

Het verhaal werd ook heel geloofwaardig gemaakt door bepaalde termen die gebruikt worden en die ook echt Russische woorden zijn blijkbaar (I checked). Ravka, dat lijkt op het Rusland van begin negentiende eeuw, maakte het boek toch uniek. Heel wat fantasyverhalen spelen zich af in Groot-Brittanië (of een wereld die daarop is geïnspireerd) of toch alleszins een Europees aanvoelende wereld. Een wereld die gebaseerd was op Rusland was ik nog niet tegengekomen en ik vond het heerlijk! Het kostte me absoluut geen moeite om helemaal op te gaan in dit boek en de wereld die Bardugo heeft geschapen.

Schim en Schaduw is het eerste deel in de Grisha trilogie en hoewel ik niet zo aan reeksen ben, kan ik u nu al zeggen dat ik deze trilogie héél graag wil verder lezen. Deel twee, Dreiging en Duisternis, ligt alvast in de winkel dus dat is goed nieuws. Hoera! En oh! Dit is weer zo’n boek met een book trailer. Ik ben zot van book trailers en de trailer die bij dit boek hoort is vrij epic.

YouTube Preview Image

Door een foutje in het systeem bij Blossom Books kreeg ik per ongeluk twee exemplaren van dit boek opgestuurd. Oeps. Het tweede exemplaar mag ik van de vriendelijke mensen bij Blossom Books weggeven aan een Verbeelding lezer. Ik vind dat dit boek en de andere boeken in de trilogie de mooiste covers OOIT hebben. Welk boek heeft volgens jou de mooiste cover OOIT? Deelnemen aan deze giveaway kan door een antwoord te geven op die vraag in de reacties tot en met vrijdag 24 oktober. Easy peasy. Laat zeker ook een correct e-mailadres achter zodat ik je kan contacteren moest je gewonnen hebben!


Over Kathleen

29. Woont ergens tussen Leuven en Brussel. Creatief geval. Geeft overdag voornamelijk websites grafisch vorm bij Statik. 's Avonds prutst ze met stofjes, naaimasjienes, papier, inkt,... op haar knutselkamertje. Ze verkoopt al dit zelfgemaakt leuks in haar webshop Fanny&Laura. Meer?