Pisseblommen - Kathleen Verhetsel

Afgelopen zaterdag kregen we een toffe opdracht bij de Surface Pattern Design cursus die ik aan het volgen ben. Er passeerden al heel wat toffe opdrachten, daar niet van, maar deze voelde aan alsof het een echte brief van een echte klant zou kunnen zijn. We moesten een “high end” sjaal ontwerpen voor professionele dames tussen de 30 en de 45 jaar en het thema was “celebration”.

De briefing had ik met een half oog gelezen, want het stukje over het thema had zich helemaal niet geregistreerd bij mij. Ik wou gewoon iets doen met pisseblommen (paardenbloemen in het schoon Nederlands). Onze tuin stelt niet veel voor. Het is momenteel voornamelijk een koertje waar onkruid groeit. Die paar pisseblommen die er groeien, die vind ik superleuk om naar te kijken. Ook aan de voorkant van ons huis groeide er een flinke tros pisseblommen, maar blijkbaar was een van onze buren daar niet zo mee opgezet, want onlangs vonden we het plantje uitgetrokken en platgestampt terug. Jawel. Arme pisseblommen. Zo’n ondergewaardeerd plantje.

Ik tekende eerst de motiefjes met pen op papier, scande die tekeningen in en ging verder aan de slag in Illustrator. Daarna zocht ik een afbeelding op van een sjaal via Google images en photoshopte mijn pattern op die sjaal om het er wat “echter” te laten uitzien. En geef toe, dat geeft wel een goed beeld van wat het uiteindelijke eindproduct zou kunnen zijn. Achteraf gezien weet ik niet of dit een sjaal is voor professionele dames tussen de 30 en de 45 jaar, maar ik vind wel dat het ontwerp helemaal binnen het thema “celebration” past. Die pisseblommen lijken op vuurwerk! Ha!

En stiekem, zeer stiekem, vind ik dit ontwerp helemaal fantastisch en ben ik keihard van plan daar een sjaal voor mezelf van te maken. Of een pijamabroek. Of een kussen. Of een zomerjurkje. Of een notitieboekje. Of gordijnen. Of zo. Stiekem, zeer stiekem, ben ik er helemaal wild van en ben ik trots op wat ik heb gemaakt. Dat laatste zal u mij niet vaak horen zeggen aangezien ik mijn eigen grootste criticus ben, dus dat zegt meer als genoeg.


Livia

Toen ik net begon met Fanny&Laura ging ik regelmatig eens bij Kim van Bellaboo aankloppen voor goede raad. Zij was al wat langer zelfstandige in bijberoep en als je aan zo’n avontuur wil beginnen, is het altijd handig om bij iemand terecht te kunnen met je vragen. En hoewel we Lees meer »


Broek Who's That Girl

Exact twee jaar én een week geleden was het hét grote Van Katoen evenement. Misschien herinnert u zich die dag vol handwerkworkshops en leuks nog wel. De dag zelf is een beetje aan mij voorbij gevlogen. Ik heb vooral veel boeken van Madame ZsaZsa verkocht toen, maar toch is het een dag die mij nog lang zal bijblijven. Voor die speciale dag had Who’s That Girl het hele Van Katoen team gekleed en blijkbaar wilden ze dat nog wel eens doen, ook al was er geen sprake van een nieuw evenement (don’t get your hopes up).

Het werd dus een mini-reunie, daar in de Gentse Who’s That Girl winkel. Er werd eerst een korte introductie gegeven door de ontwerpster van het merk. Ik vind dat altijd fascinerend om mensen met zoveel passie en overgave te zien vertellen over de producten die ze maken. Dat maakt een merk voor mij alleen maar aantrekkelijker, wetende dat er mensen achter zitten die daar hun hart en ziel in steken. Op de koop toe werd er ook even wat verteld over de motiefjes op de stofjes en laat dat nu helemaal mijn dada zijn op dit moment. Er werd dus zeer aandacht geluisterd.

Who's that girl

Na de korte intro werden we losgelaten in de winkel. Ik had al even rondgesnuffeld en dook het pashokje in met een aantal rokjes en kleedjes, maar daar vond ik niet zo mijn ding tussen. Er was een hele mooie taillerok die super viel (foto links), maar ik kon me niet bedenken waarmee ik die rok zou kunnen combineren. Het bloesje dat er bij hoorde, stond me absoluut niet en ik kon niet meteen iets uit mijn kleerkast voor ogen halen dat er bij zou passen. Helaas helaas. Daarna werd er nog een mooie, groene taillerok gepast in een ander soort stofje en ook een ander model. Volgens mij is dat een droom van een rok om te dragen, maar uiteindelijk paste ik de broek die ik bij mijn eerste snuffelronde had gespot.

Van zodra ik die broek paste wist ik dat ik die broek wilde, dat ik die moest hebben, kost wat kost. Een goeie, brede broek is een zeldzaamheid in deze tijden van skinny jeans en jeggings. Serieus. Niet iedereen is een veertienjarige met een maatje 36, thankyouverymuch. Daardoor zat ik al een tijdje met een gigantisch broekentekort in mijn kleerkast, dus dat gaf helemaal de doorslag. Hoe leuk ik de rokjes en kleedjes van Who’s That Girl ook vind, ik ben een broekenmeisje en zal dat waarschijnlijk altijd blijven.

Het feit dat ik de pijpen van de broek nog even heb moeten innemen zijn uiteraard details. Ik ben dan wel een broekenmeisje, maar een broekenmeisje met korte beentjes, geen amazone met benen van hier tot in Tokyo, helaas. Sjanske dat we kunnen naaien. ;)

En hoe toepasselijk is het trouwens dat het meisje die de broek showt  op de foto ook een Diana fototoestel heeft? Ha! It was totally meant to be. Allez, ik denk toch dat het die broek is. In mijn hoofd is het die broek en is het allemaal totally meant to be. Nah.

PS1: Hoe matchy matchy is mijn gestreepte Renfrew eigenlijk wel niet met onze muur? Ha! Dat is me nog nooit eerder opgevallen.
PS2: Het is de hoogste tijd voor nieuwe sneakers. Ik zit door de zool van mijn rechterschoen. Beeeugh.
PS3: Nog altijd geen plinten, nee, nog altijd niet.


Over Kathleen

28. Woont ergens tussen Leuven en Brussel. Creatief geval. Geeft overdag voornamelijk websites grafisch vorm bij Statik. 's Avonds prutst ze met stofjes, naaimasjienes, papier, inkt,... op haar knutselkamertje. Ze verkoopt al dit zelfgemaakt leuks in haar webshop Fanny&Laura. Meer?