Gemaakt

Over scandinavische suzani’s

November 3, 2014

Week twee van de cursus Make Art That Sells van Lilla Rogers was behoorlijk stevig. Deze week was het thema “home decor”. Daaronder vallen bedspreien, gordijnen, douchegordijnen, zeepbakjes, koffiemokken, borden,… Kortom, alles dat je in huis kan gebruiken. Aan het begin van de week zag ik dat thema nog helemaal zitten, maar toen kwam de opdracht.

Op maandag wordt er altijd een mini-opdracht online geplaatst om er een beetje in te komen. In deze mini-opdracht leerden we suzani’s kennen. Dat zijn geborduurde doeken uit Oezbekistan en omstreken met ingewikkelde patronen van bloemen en dergelijken. Prachtige dingen, die suzani’s, om naar te kijken alleszins. Ze lijken een beetje op van die retro cementtegeltjes. Suzani’s zelf tekenen is helemaal niet zo evident, zo blijkt. Woensdag volgde de hoofdopdracht van de week. We moesten een set borden ontwerpen rekening houdende met de suzani’s van de mini-opdracht. “Make plates that YOU would love to have” stond er nog bij de briefing. Borden die ik graag zie. Oh boy.

Wij eten hier ten huize Verbeelding standaard van blauwe Ikea borden. Geen patroontje. Geen tirlantijntjes. Niks fancy schmancy alleen een beetje een iets minder gebruikelijke kleur dan gewoon wit. Borden die ik graag zie zijn dus vrij basic. Klein probleempje dus als je een bord moet ontwerpen dat tirlantijnig is én dat je toch zelf graag ziet. Absoluut niet evident. Op de koop toe was het een helweek vorig week: druk op het werk, druk bij Fanny&Laura, sociale verplichtingen en oh ja, de moeder der snotvallingen was op bezoek. Er werd dus behoorlijk wat tegen Het vriendje gezaagd (die ziet af en toe af met mij, oeps), maar zijn wijze raad was: “Begin gewoon met iets en dan kunt ge nog zien,”. Dus begon ik met een schets van een kippetje dat er meer Scandinavisch dan Oezbekistaans uit zag.

Schets

Dat was donderdagavond. Het eerste bord begon er toen “ok” uit te zien, maar het klopte nog niet. Het was niet strak genoeg. Het was te rommelig. Als ik er echt iets van wilde maken, iets waar ik trots op kon zijn, iets wat Lilla Rogers misschien zou bespreken tijdens haar wekelijkse reviewsessies, dan zou ik er nog heel wat meer tijd in moeten steken. Ik zou het geheel moeten opkuisen en het mega-strak en mega-geometrisch moeten maken en er toch mijn stijl in steken. Vrijdagavond begon ik met een oververmoeide kop aan extreme fine-tuning van dat eerste bord. Met dank aan mijn persoonlijke cheerleader Het Vriendje ging dat bijzonder vlotjes. Zaterdag was het prachtig weer, maar bleef ik verder werken. Uren aan een stuk terwijl Het Vriendje aan het gamen was met een kameraad. Toen die kameraad mijn werk zag, besloot hij meteen dat ik er ook eierdopjes mee moest maken. Ha! Ideaal gewoon!

Dit was absoluut geen makkelijke opdracht voor mij, maar ik ben trots op het eindresultaat. Het grote bord met de kip is in mijn hoofd eerder een soort van grote kom voor salades en zo. Het bord rechts is een groot bord voor een uitgebreide maaltijd en het kleine bord met het ei is eerder een bord voor bokes op te eten of misschien wat koekjes op te serveren bij de koffie. Zoiets. Zou ik deze dingen zelf kopen? Aangezien ik The Worst Consumer EVER ben, is het antwoord op die vraag “vermoedelijk niet”. Maar moest ik deze borden zien liggen in een winkel als de Hema of het Zweedse Lagerhaus, dan zou ik ze toch even vastpakken en bewonderen. Daar ben ik zeker van.

Deze week komen kinderboeken aan bod in deze cursus en we weten allemaal dat ik er van droom om ooit een kinderboek te illustreren. Ooit. Dus… Excitement! Wiiih!

You Might Also Like

  • An

    wow!
    daar heeft nogal wat werk in gezeten, maar wel de moeite 🙂

    benieuwd wat er bij dat kinderboek gaat uitkomen!

  • Ariadnesdraad

    Geen idee hoe Oezbekistaanse kippen eruit zien, maar jouw kippetje is uiterst knap !

  • Ilse

    Mooi, qua kleurkeuze iets te roze (als jongensmama), maar zou zeker mijn aandacht trekken in de winkel.

  • Tita

    Die met het kippetje vind ik echt leuk!

  • Mieke

    Past perfect in de Hema!
    Mijn zus volgt een cursus: “kinderboeken schrijven”
    Misschien moeten jullie samenwerken 😀

  • Eline

    Amai, leuk gedaan! En moeilijk gaat ook, maar ik hoop dat uw volgende opdracht wat minder vermoeiend is. 🙂

  • Pin It on Pinterest