Gelezen

Among others

May 1, 2016

Among others - Jo WaltonDit boek was al een paar keer op mijn radar verschenen. Ik zag een paar van mijn favoriete auteurs dit boek vijf sterren geven op Goodreads en komaan, als je favoriete auteurs zulke scores geven aan een boek, dan kan het niet anders dan geweldig zijn, toch? Toch?

Mor is vijftien wanneer ze haar familie achter zich laat en vlucht naar Engeland, naar haar vader die ze nog nooit ontmoet heeft. Haar moeder is helemaal doorgedraaid en haar tweelingzus is door haar toedoen gestorven. Haar vader en zijn zussen sturen Mor naar de plaatselijke kostschool. Daar is ze een buitenstaander omdat ze moet lopen met een wandelstok en een gek accent heeft. Ze zoekt steeds meer en meer het gezelschap op van boeken, maar door haar voorliefde voor boeken leert ze een pak nieuwe mensen kennen.

Ik had hoge verwachtingen bij dit boek. Een paar van mijn favoriete auteurs hadden dit boek vijf sterren gegeven op Goodreads en het boek had een paar grote prijzen gewonnen. Dan met het toch goed zijn? Helaas was dat niet het geval. Op zich wilde ik wel blijven verder lezen in dit boek omdat ik het gevoel had dat er nog iets zou gebeuren, iets dat het boek helemaal geweldig zou maken. Als lezer besef je dat Mor is weggevlucht voor iets en dat dat nog uitgeklaard moet worden, maar als je dan honderden en honderden pagina’s leest die eigenlijk eerder gaan over het dagdagelijkse leven van een meisje op een kostschool eind jaren zeventig… Sja. Dan blijf je een beetje op je honger zitten.

In het begin van het verhaal zitten de elfjes en het magische element heel gewoontjes verwerkt in het boek, waardoor je een soort magisch realisme gevoel krijgt. Naarmate het boek vordert, begon ik me echt vragen te stellen. De elfjes en de magie verdwenen op de achtergrond en ik vroeg me af of het voor Mor een manier was geweest om de dood van haar zus te verwerken. Misschien schreef ze haar moeder bepaalde krachten toe, zwarte magie, om te verwerken dat zij het auto-ongeluk veroorzaakte waarbij haar zus om kwam en zij gewond raakte aan haar been. Daar wrong het een beetje voor mij, vooral omdat het einde full on fantasy is en… het klopte gewoon niet voor mij.

Daarnaast had ik ook nog problemen met de personages en ik als ik problemen heb met de personages, dan heb ik meestal ook problemen met het boek zelf. Soms wilde ik Mor een schop onder haar kont geven en zeggen dat ze eens wat meer uit haar hoofd moest komen. En haar vriendje, die vond ik maar helemaal niets. Dat was een relatie die helemaal op niets sloeg. Ik heb misschien een keer of twee: “dumpen die handel!” geroepen. Misschien. Er was geen enkel personage in dit boek waarmee ik een echte klik had en vaak zorgt zo’n klik er net voor dat ik een boek goed vind.

Langs de andere kant is dit boek een ode aan boeken en dan vooral science fiction en fantasy boeken. Ik moet duidelijk wat schade inhalen als het aankomt op de klassieke science fiction boeken, want heel wat van de titels die vernoemd werden zeiden me bijzonder weinig. Misschien moet ik de boekenkast van mijn vader eens gaan plunderen. Ahum. Daarnaast was het ook een ode aan bibliotheken en bibliothecarissen. Ik heb zelf in mijn eigen verleden een bibliothecaresse die ervoor zorgde dat ik nieuwe bibboeken als eerste kon lezen of die speciaal voor mij boeken bestelde. Zulke mensen kunnen echt een verschil maken in het leven van iemand die graag leest. Dat stuk, dat was dan weer wél een zeer herkenbaar stuk voor mij.

Soit. Ik vond het dus vooral een verwarrend boek. Ik had heel de tijd het gevoel dat ik precies iets gemist had, maar wat? Misschien dat ik het ooit nog eens opnieuw lees om te zien of het me dan beter ligt, want soms moet je gewoon een boek op een bepaald moment lezen. Misschien was het nu gewoon niet het juiste moment? Wie zal het zeggen.

Ik vind niet meteen een Nederlandse versie van dit boek. De Engelse versie kan je verkrijgen via Bol. Daar kost de paperback €11,53. Een digitale versie van het boek kan ik er niet meteen vinden.

  • trijnewijn

    Misschien vonden die auteurs het dagdagelijkse kostschoolleven net heel herkenbaar? De bibliothecaresse van de afdeling vlakbij mijn ouderlijk huis gaf me ook soms boekentips, zo’n mensen zijn inderdaad goud waard!