Gelezen

Zwijgen is goudvis

August 22, 2016

Zwijgen is goudvisEnkele jaren geleden las ik het eerste boek van Annabel Pitcher Mijn zus woont op de schoorsteenmantel en ik was verkocht. Daarna las ik Onder de Ketchupwolken van haar en ik was nog meer verkocht. Dus toen ik Zwijgen is Goudvis zag passeren, wist ik dat ik het moest lezen.

Tess is vijftien en ze heeft haar plek in de wereld nog niet helemaal gevonden. Wanneer ze een blogbericht van haar vader leest, raakt ze nog verder in de war. Hij schrijft dat hij niet haar vader is. Maar wie is dat dan wel? De nieuwe wiskundeleraar misschien? Ze heeft niet het gevoel dat ze over wat ze heeft gelezen met iemand kan praten. De situatie wordt uiteindelijk alleen maar erger en dan besluit Tess te zwijgen. Ze zegt geen woord meer. Gelukkig is er nog één iemand die haar probeert te helpen en dat is Meneer Goudvis.

Het duurde even voor ik in dit boek geraakte, want ik had schrik. Schrik dat het hele verhaal zou eindigen met een “jamaar, het was een misverstand! Het blogbericht was nog niet afgewerkt!” en alles zou weer peis en vree zijn. Een F.C. De Kampioenen plot met andere woorden. Annabel Pitcher besloot gelukkig niet zo’n einde te schrijven. Gelukkig maar, want anders had ik eens heel hard gegild, denk ik.

Eens ik in het boek geraakte, las het vlot weg, maar ik had met een aantal zaken wel wat problemen. Haar eerste twee boeken hielden me echt in hun greep en ik leefde helemaal mee met de personages. Met Tess had ik een beetje moeite. Ze beslist niet meer te praten uit protest. Daardoor komt ze in een aantal netelige situaties terecht. Dat zijn uiteraard situaties waar ze niet in had moeten terecht komen had ze haar mond open gedaan. En daar heb ik het zelf heel moeilijk mee. Als er iets is, als je een probleem hebt, praat er dan met iemand over. Het hoeft daarom zelfs niet de persoon te zijn waarmee je een probleem hebt. Dat is 99% van de keren dé oplossing. Niet dat ik altijd even geweldig ben in het opvolgen van mijn eigen raad, maar bon.

Daarnaast heeft ze ook duidelijk een obsessieve compulsieve stoornis en een angststoornis. Hoewel het duidelijk is voor de lezer dat Tess hulp nodig heeft, komt dit hulp er nooit. Het verhaal overspant een aantal weken of zelfs maanden en toch komt er nooit echt professionele hulp bij kijken. Er wordt gewacht op een brief van een of andere instelling voor geestelijke gezondheid bij kinderen en jongeren. Gewoon gewacht. Niets meer. En zelfs op het einde van het boek, wanneer alles terug in kannen en kruiken is (min of meer), is er niet iemand die even zegt: “Misschien moeten we toch maar eens informeren naar professionele hulp, want hoewel alles terug in orde lijkt te zijn, heb je ongetwijfeld nog wel een paar zaken waarmee je zit, toch Tess?”.

Op zich zijn de problemen die Tess heeft met haar eigen geestelijke gezondheid heel goed omschreven en ze komen realistisch over. Ik las achteraf op Goodreads dat Annabel Pitcher zelf ook haar nodige demonen heeft. Ze weet dus waarover ze schrijft en dat merk je wel. Alleen hoe ermee wordt omgegaan vond ik minder. Er zijn genoeg tieners die met van alles en nog wat worstelen en in een boek voor tieners hen dan de boodschap “alles komt wel goed zonder hulp” geven, is misschien niet zo ok.

En goed, ik zit hier nu even af te geven op het feit dat het hulp aspect ontbreekt, maar al bij al vond ik dit wel weer een leuk boek. Annabel Pitcher is een frisse wind in YA voor mij. Daar waar ik anders over ranke, slanke heldinnen lees die hun wereld eigenhandig redden, is Tess een echt meisje met een beetje overgewicht en hoewel ze een goede leerling is, is ze niet bepaald populair. Zo zijn er dertien in een dozijn te vinden. Het gezin dat Pitcher weer neerzet kan eender wel gezin zijn. Een normaal gezin zonder speciale gaven, maar met z’n nodige strubbelingen. Er komt een kus bij kijken, maar geen eindeloos gezwijmel en mensen die eindeloos in elkaars ogen verdrinken. En natuurlijk weet Pitcher de spanning goed op te bouwen: wie is de echte vader van Tess dan wel?

Het is een nuchter boek met een vrij realistische kijk op de wereld en dat weet ik altijd wel te appreciëren. Dat is waar Annabel Pitcher goed in is en het is een stijl die ik nog altijd serieus op prijs weet te stellen. Also: woordspelingen in de titel, dat is goud waard op zich. 😉

Het boek is uiteraard verkrijgbaar in de betere boekhandel of online via Bol. Daar vind je de prachtige paperback voor €18.99 en de digitale versie momenteel voor €6,99. 

  • Lizesboeken

    Je hebt mij nieuwsgierig gemaakt naar dit boek! Mijn zus woont op de schoorsteenmantel las ik nog niet zo heel lang geleden en vond ik een goed boek.