Gelezen

Fried Green Tomatoes at the Whistle Stop cafe

October 2, 2016

Fried Green Tomatoes at the Whistle Stop CafeIk heb geen idee meer hoe of waar ik Fried Green Tomatoes at the Whistle Stop Cafe van Fannie Flagg heb leren kennen, maar het boek stond al een tijdje ongelezen in mijn boekenkast. Het gebeurt vaak dat ik een tijdje voor mijn boekenkast sta te draaien voor ik uiteindelijk weet welk het volgende boek is dat ik wil lezen. Ik lees dan een eerste pagina hier, een eerste pagina daar en het boek dat op dat moment “goed” aanvoelt, daarmee ga ik aan de slag. Dat is het voordeel van een uit z’n voegen barstende boekenkast hebben.

Evelyn bezoekt iedere week met haar echtgenoot zijn moeder in een rusthuis. Wanneer ze het even heeft gehad met de verhalen van haar schoonmoeder, komt ze Mrs. Threadgoode tegen die haar allerlei verhalen begint te vertellen over haar verleden. Ze vertelt haar over de kleine gemeenschap Whistle Stop in het diepe Zuiden van de Verenigde Staten van Amerika, waar de koppige Idgie en de lieflijke Ruth een café opende tijdens de Grote Depressie. Iedereen kon er terecht voor een heerlijke kop koffie en heerlijke barbecue. Naarmate Evelyn meer en meer tijd doorbrengt met Mrs. Threadgoode komt ze steeds meer en meer te weten over Whistle Stop, Idgie, het café en zelfs een moord uit het verre verre verleden.

Dit boek had alles wat een boek voor mij geweldig maakt. Het werd verteld vanuit meerdere vertelperspectieven, het speelde zich af in het heden en het verleden (het heden zijnde 1987, maar details), er zitten een beetje briefroman-elementen in, het had massa’s humor en tegelijk voelde het heel realistisch aan. In de stukken die zich afspeelden tijdens de Grote Depressie werd armoede en rassensegregatie aangehaald. Het speelde een rol in de levens van de personages. Die thema’s werden op passende wijze verwerkt in het verhaal. Daardoor kreeg je een perfect evenwicht tussen een feelgood verhaal, dat tegelijk realistisch aanvoelde. Het lijkt een vreemde combinatie, maar het werkte heel goed.

En de personages. Mijn goeie god. De set kleurrijke personages maakte dit boek echt helemaal af. Ze voelden aan als echte mensen met hun goede en slechte kantjes. Ieder personage had zo zijn eigen maniertjes en zelfs zijn eigen manier van praten. Ik kon ze zo voor ogen halen en hun stem in mijn hoofd horen alsof ze gewoon naast me stonden.

De hoeveelheid diversiteit in dit boek is ook ontzettend aangenaam. Er wordt tegenwoordig zo hard gehamerd op diversiteit in boeken. En dan heb je een boek van meer dan vijfentwintig jaar oud met een lesbisch koppel, een gehandicapt zoontje en een flinke hoeveelheid verschillende huidskleuren. Daar waar in andere boeken zo hard wordt ingezoomd op “oeeh! een lesbisch koppel” of “oeeeh! een jongen die z’n arm verloor” is het in dit boek de normale gang van zaken. Het maakt deel uit van het leven, maar het is niet het einde van de wereld en niemand staart zich blind op iemands seksuele voorkeur of uiterlijkheden. And that’s that.

Ik vermoed dat het boek zijn weg naar mijn boekenkast heeft gevonden omdat er wat briefroman-elementen in verwerkt zijn. Af en toe zit er een hoofdstuk tussen waarin je The Weems Weekly leest. Dat is een soort van roddelgazetje uit Whistle Shop aan het begin van de vorige eeuw geschreven door Dot Weems. Dot Weems, dames en heren, was een blogger avant la lettre. En ze is hilarisch. Serieus. Heel het boek op zich is geweldig, maar die hoofdstukken waarin Dot aan het woord is, die zijn goud waard. Ik glimlach vaak bij het lezen van een boek of giechel een beetje, maar bij haar hoofdstukken heb ik echt hardop zitten lachen. In de trein. Jawel. Een paar medepassagiers hebben misschien wat vreemde blikken mijn richting uitgeworpen. Misschien. Zo.

Dot, Idgie, Ruth, Evelyn, Ninny,… Ik ga nog heel lang met heel veel plezier aan al die geweldige personages terugdenken. Ze gaan me nog heel lang bijblijven, denk ik, want ze voelden zo snel als een groepje fijne vrienden aan. Binnenkort moet ik maar eens de film opsnorren zodat ik die oude vrienden op die manier eens kan opzoeken, want ik ben heel benieuwd hoe ze dat geweldige boek in een film hebben kunnen vatten.

Fried Green Tomatoes at the Whistle Stop Cafe staat zeer hoog in mijn “favoriete boeken die ik dit jaar las”-lijstje. Het kreeg de volle vijf sterren op Goodreads omdat ik weet dat ik het ooit nog eens ga lezen. Ooit. Als je even nood hebt aan een feelgood boek dat daarom niet superklef is, dan is dit echt een dikke dikke dikke aanrader.

Ik kwam tot de ontdekking dat er helaas geen Nederlandse vertaling is van dit boek. Wat?! Waarom?! Boe! Gelukkig verkoopt Bol het boek in het Engels. De digitale versie kost €8,49 en de papieren versie kost €11,99.

8 Reacties

  • Reply Alfonsiene

    Dit boek staat al een tijdje op mijn to-read list, maar is hier in geen enkele plaatselijke bib meer te verkrijgen. Enkel de dvd en de cd hebben ze, heel jammer!

  • Reply Lizesboeken

    Dit lijkt mij een goed boek! Alleen jammer dat het in het Engels is… Is het makkelijk verstaanbaar Engels?

    • Reply Kathleen

      Ik vond het heel vlotjes lezen, maar ik lees dan ook veel in het Engels natuurlijk. Er zitten wel een paar personages waarvan de woorden neergeschreven zijn zoals ze praten (het sappige taaltje uit The Deep South), dus dat maakt het misschien wat moeilijker hier en daar.

  • Reply marieke

    ik ben er redelijk zeker van dat ik dit boek ooit in het nederlands in de bibliotheek geleend heb (ik bedoel maar: hoeveel boeken hebben groene tomaten in de titel?) maar dat was minstens 15 jaar geleden.
    ik heb echter snel even gekeken in de catalogus van de brusselse bibliotheken en geen enkele zou nog een boek van fanny flagg hebben. raar dat het nergens meer te vinden is als het wel degelijk ooit bestaan heeft.
    ik herinner mij trouwens dat op het einde van het boek het recept voor die gebakken/gefrituurde tomaten stond en dat ik dat toen kei graag eens wou proberen

  • Reply marieke

    ok, ik zocht blijkbaar op fanny in plaats van fannie (i blame fanny en laura :-)) en vond het nu wel terug
    volgens de catalogus zijn er 16 bibliotheken in belgië die het boek hebben

    • Reply Kathleen

      Haha! 😀
      Het is ook al een ouder boek (gepubliceerd in 1989 volgens Goodreads) en het was toen best populair. Het is zelfs verfilmd en al. Daarmee dat ik het vreemd vond dat ik het niet terugvond op Bol. Waarschijnlijk is het ooit wel vertaald geweest en hebben daarom die zestien bibs nog een exemplaar, maar is het nu niet meer in de omloop. Jammer wel, want het is een pareltje.

  • Reply Klara

    Oh, die titel alleen al! Laat de recensie maar zitten, ik ga dat boek lezen voor z’n titel!

  • Reply Dorien

    Boek gereserveerd via IBL (interbibliothecair leenverkeer), en vandaag mogen afhalen in Schaarbeek. Een exemplaar dat helemaal uit de bib van het verre Waregem overgekomen is :-).

  • Laat een reactie achter