Gelezen

Een begerenswaardige vrijgezel

November 20, 2016

Een begerenswaardige vrijgezelDit boek stond uiteraard hoog op mijn te lezen lijstje. Een begerenswaardige vrijgezel van Curtis Sittenfeld is een moderne hervertelling van Pride & Prejudice van Jane Austen, één van mijn favoriete boeken ooit. Dus toen ik het in de bib zag liggen, heb ik het meteen mee naar huis genomen en verslonden.

Jane en Liz Bennet keren terug naar hun ouderlijke huis in Cincinnati nadat hun vader een kleine hartaanval heeft gedaan. Ze besluiten er een aantal maanden te blijven zodat ze voor hem én hun moeder en jongere zusjes kunnen zorgen. Al snel blijkt dat het oude, statige huis niet meer zo goed onderhouden wordt en dat dat de nodige problemen met zich meebrengt. Daarnaast is de koopverslaving van hun moeder een beetje uit de hand gelopen. Maar zelfs na al die jaren heeft hun moeder slechts één doel voor ogen: haar dochters moeten trouwen en liefst met een man die beschikt over een gigantisch fortuin. Laat er nu net een bekende reality tv-ster/dokter opduiken in hun vriendenkring.

Langs de ene kant vond ik dit een heerlijk fluffy boek, waar je zo door vliegt. De ontzettend korte hoofdstukken helpen daar zeker bij. Langs de andere kant is het een boek waardoor Jane Austen zich waarschijnlijk omdraait in haar graf. Mijn. Goede. God. Wat een gedrocht. Van de vonk tussen Darcy en Lizzy is geen sprake in deze hervertelling. Niks. Nada. Noppes. Voor mij is Pride & Prejudice net zo geweldig omdat je twee mensen naar elkaar toe ziet groeien en zich over hun eerste indruk van elkaar zetten. Een begerenswaardige vrijgezel kwam zelfs niet in de buurt om dat te doen.

Daarnaast probeert Sittenfeld Pride & Prejudice te moderniseren en steekt ze er een aantal onderwerpen in die oh zo shockerend zijn. Of zouden moeten zijn. We zijn 2016. Volgens mij heeft Sittenfeld dat nog niet helemaal door. Sommige onderwerpen zijn gewoon cringe worthy als je daarmee shockerend wil overkomen of een maatschappijkritisch verhaal wil schrijven. Ik heb te vaak met mijn ogen gerold omdat de auteur er met opzet bepaalde onderwerpen heeft ingestoken om te shockeren.

In de originele P&P zitten er ook een aantal taboes voor die tijd (elopement *gasp*), maar die voelen echt aan. In Een begerenswaardige vrijgezel is het het ene cliché na het andere. Het is alsof Sittenfeld een lijstje heeft gemaakt met alle onderwerpen die in het boek aan bod moesten komen en daarrond het verhaal heeft geschreven. Feminisme. Check. Een personage dat er bewust voor kiest om alleenstaande moeder te worden door inseminatie. Check. Een transgender personage. Check. Een eetstoornis. Check. Blegh. Auteurs met checklists, daar moet ik niet zoveel van hebben.

Er zijn twee personages in de originele Pride & Prejudice waar ik ontzettend fan van ben. Dat zijn Mr. Bennet en Lizzy (uiteraard). De dynamiek tussen die twee is op zich fantastisch en heerlijk sarcastisch met momenten, maar de personages waren voor op hun tijd, heb ik altijd het gevoel gehad. Mr. Bennet omdat hij zijn dochters en zijn gezin niet zomaar aan hun lot overlaat, wat in die tijd als man perfect mogelijk was. En Lizzy omdat ze zo heerlijk koppig en vrijgevochten is en zegt waar het op staat. In dit boek vond ik elk personage gewoon een grote zaag met oogkleppen op. Lizzy leek wel de grootste moeial ooit te zijn die zich overal mee bemoeide en die niet voor zichzelf kon zorgen. En Mr. Bennet kwam op sommige momenten echt over als een complete eikel. Zelfs Darcy was compleet meh. Darcy!

Volgens mij ligt de manier waarop ik naar deze hervertelling kijk voornamelijk aan het feit dat ik het originele boek minstens tien keer heb gelezen en de BBC reeks minstens zes keer heb gezien. Ik las Pride & Prejudice voor het eerst op mijn twaalf of dertien, vlak nadat ik de BBC reeks voor het eerst had gezien. Om de zoveel jaar lees ik het opnieuw en het boek raakt zijn magie nooit kwijt ook al weet ik hoe het gaat aflopen. Deze hervertelling had geen enkel sprankeltje van die magie voor mij. Niks. Nada. Noppes. Het heeft me zelfs zo ver gekregen dat ik de BBC reeks opnieuw aan het kijken ben, gewoon zodat ik dit gedrocht zou kunnen vergeten. Colin Firth als Mr. Darcy. Beste. Casting. Ooit.

Ik denk dan ook dat dit boek helemaal anders is voor mensen die niet die band hebben met het originele boek. Als ik zo kijk naar de recensies op Goodreads dan vinden mensen het ofwel een gedrocht ofwel een geweldig vier-sterren boek. Het lijkt me een fijne, fluffy chicklit voor iedereen die Pride and Prejudice nog nooit heeft gelezen. Mensen die een speciaal plekje voor Darcy en Lizzy in hun hart hebben, blijven best zo ver mogelijk bij dit boek vandaan.

Een begerenswaardige vrijgezel is intussen verkrijgbaar in de betere boekhandel en je kan het ook online bestellen bij onder andere Bol. Bij Bol betaal je €24,99 voor de papieren versie en €12,99 voor de digitale versie.

5 Reacties

  • Reply Wapiti

    Wat jammer toch dat mindere auteurs zich vaak geroepen voelen om kanjer uit de wereldliteratuur opnieuw te gaan vertellen of in een moderner kleedje te steken. Niets zo goed als het origineel!
    Ik ben blij dat je er weer bent, in blogland. Ik heb je gemist!

  • Reply Valerie

    Zo las ik deze zomer (de helft van) “Death comes to Pemberley, een detective die zich een aantal jaar/maanden later afspeelt na het einde van Pride and Prejudice. Ook helemaaaaaal fout.

  • Reply Becky

    Ik gaf al een comment op je review op goodreads, maar wil hier ook even zeggen dat ik blij ben dat je terug bent. Net zoals Wapiti heb ik je gemist!

  • Reply Silke

    Pride & Prejudice is mijn eeuwige grote liefde, dus deze sla ik maar over 😉 zo’n heiligschennis kan mijn tere hartje niet aan…

  • Reply meisje

    Dan blijf ik er ver van weg, want ik ben ook een hele grote fan van Pride & Prejudice … jammer wel!

  • Laat een reactie achter