Gebeurd

Die keer met de Frankensteinkrokusjes

March 1, 2017

Ieder jaar rond midden februari voel ik het kriebelen. Dan is het de hoogste tijd dat de lente van zich laat horen. Alleen werkt de lente helaas niet altijd even goed mee. En februari is misschien ook echt wel een beetje vroeg voor de lente. Een aantal jaren geleden ontdekte ik dat een potje narcissen of krokusjes in huis halen, een zeer fijn alternatief is om dat prille lentegevoel nog even te bedwingen.

Een paar weken geleden waren we in de Ikea om een kader te halen. Het Vriendje had een geweldig mooie poster voor me gekocht als tussendoorkadootje en die moest natuurlijk ingekaderd worden. Uiteraard kom je na de decoratieafdeling in de plantenafdeling terecht bij onze Zweedse vrienden. Er is helaas geen sluipweg om daar voorbij te gaan. Ik heb het altijd moeilijk om met lege handen door de plantenafdeling van die winkel te gaan. Stiekem wil ik al die planten daar adopteren en ze een geweldige thuis geven.

Nochtans weet ik dat je moet oppassen met de planten daar. Ze worden groot gebracht in een soort magisch Ikea microklimaat waar het altijd lekker warm is. Eens ze uit dat klimaat gehaald worden, krijgen ze het moeilijk. Het is me al gelukt om Ikea planten te laten overleven en we hebben hier intussen zelfs baby’s van planten die uit dat magische microklimaat komen, gaande van kleine palmpjes tot sprietenplanten tot cactussen. Dus het kan, dat zeker wel.

Dus toen ik krokusjes zag staan tussen andere knolachtigen, twijfelde ik even, wetende dat Ikea planten het soms nogal moeilijk kunnen hebben. Maar ach, knollen. Daar kan je toch absoluut niets mis mee doen, toch? Al hun voedingsstoffen zitten in de knol. Ja, toch? Toch? En zo geschiedde. We namen een potje krokussen mee, kwamen thuis en gaven het gedurende weken de nodige aandacht, liefde en water natuurlijk.

Na een paar weken begonnen Het Vriendje en ik ons toch wel serieus vragen te stellen bij onze aankoop. De plant groeide, ja. Er verschenen groene sprieten en die sprieten werden langer en langer en langer. Op een gegeven moment dachten we dat we het knopje zagen van een bloem, maar dat was vals alarm. Dus bleven we de plant verder verzorgen en bleven de sprieten groeien en groeien en groeien. Tot het punt waar we nu zijn en hebben besloten dat we Frankensteinkrokusjes in onze woonkamer hebben staan.

Ik denk dat ik één van deze maar gewoon even naar de bloemenwinkel om de hoek ga om daar een potje narcissen te halen. Want met die Frankensteinkrokusjes lukt het me helaas niet zo goed om dat prille lentegevoel nog even, heel even, te bedwingen. Nope.

Dit is mijn eerste bericht voor 40 Dagen Bloggen. Hoera! Het is nog altijd niet te laat om mee te doen en je kan je nog altijd inschrijven. Voor meer informatie kan je hier terecht.

9 Reacties

  • Reply Liesbeth

    Een zéér speciale plant heb jij daar!
    Je kan wel naar het plaatje in de pot kijken voor wat lentegevoel 😉
    En ik wil niet zagen over het weer op de eerste maart, maar amai, een mens kan wel een hoop potjes met bloembollen gebruiken zeg!

  • Reply Sofie

    Grappig! Ik wist niet dat ikea-plantjes sneller doodgingen. Ik heb daar zelf nog nooit een plantje gekocht. Maar als je hier en daar in tuinen kijkt, zie je al wat krokusjes in bloeien. En zelfs paaslelies!

  • Reply anna berg

    Hier staan twee exemplaren met dezelfde sprieten. Maar ze hebben wel gebloeid. 🙂

  • Reply Kim

    toch wel een beetje consumentenbedrog, die foto 🙂

  • Reply Marjolein

    Hou ons op de hoogte van de evolutie 🙂

  • Reply Lize

    Ik ben benieuwd hoe het verder gaat gaan.

  • Reply Kristien

    Aha! Dus je wilt zeggen dat het niet volledig mijn schuld is als mijn Ikeaplanten doodgaan?
    Pfieuw wat een opluchting! 😀
    Toch hoop ik dat het nog goedkomt met je frankensteinkrokusjes 🙂

  • Reply yab

    Ik vrees dat daar een bloemen meer zullen aan komen.

  • Reply zwartraafje

    Haha, ik vond de titel van je blogpost al intrigerend, het artikel zelf is vooral heel herkenbaar. Niet alleen de sluiproutes (die weet ik zelf ook heel goed liggen) maar ook het feit dat de plantjes het meestal niet lang overleven. Dat ze er ook misvormde plantjes verkochten wist ik echter nog niet. Ik ben nu trouwens wel nieuwsgierig naar die supermooie poster.

  • Laat een reactie achter

    Pin It on Pinterest