Gebeurd

De rode map van kleine Kathleen

June 5, 2017

Ik heb altijd van verhalen gehouden. Verhalen in de vorm van boeken, maar ook films en de vertelsels van mensen rondom mij. Uren kan ik lezen, kijken, luisteren en vooral genieten. Als ik mij een hele dag kan afzonderen en mij helemaal kan onderdompelen in allerhande verhalen, dan ben ik een gelukkig mens.

Onlangs kwam Het Vriendje naar beneden met een rode map in zijn handen. Hij had die gevonden op zolder ergens in één van mijn dozen. “Wat is dit?” vroeg hij terwijl hij me de map toestopte. Ik moest natuurlijk wel even lachen, want die rode map is pure jeugdsentiment voor mij. Het is zoiets wat ik vermoedelijk nooit zal weggooien. Kleine Kathleen was nogal fan van films en alles wat met films te maken had. Ik denk dat film naast boeken één van mijn grote liefdes is, hoewel ik er tegenwoordig heel wat minder mee bezig ben. Het begon allemaal met animatiefilms, maar door de jaren heen ben ik heel wat andere soorten films ook zeer op prijs gaan stellen. Die liefde ging zelfs zo ver dat ik na mijn jaar IJsland eigenlijk animatiefilm wilde gaan studeren, maar ik had net de ingangsexamens gemist. Helaas.

Aangezien ik zo’n fan was van film als jonkie, verzamelde ik heel wat krantenknipsels rond de films die me op dat moment bezighielden. Nu hou ik me soms nog bezig met een middagje trailers kijken, films die me interesseren toevoegen aan mijn Netflix lijstje en een blogbericht hier en daar lezen, maar toen waren de opties redelijk beperkt. Ja, er was Roland Lommé en zijn programma op zondagmiddag waarin hij de nieuwste films besprak en je trailers kon zien, maar daarnaast? Kranten. Magazines. Dat was het zo’n beetje. Dus verzamelde ik alles wat ik kon (en mocht) uitknippen en plakte dat in mijn rode map. Mijn eigenste Pinterest avant la lettre voor films en alles wat daarbij kwam kijken.

Als ik nu blader door die map is het grappig om te zien waar ik zoal mee bezig was als acht jarige. De eerste knipsels in de map gaan uiteraard over Jurassic Park. Uiteraard. Toen ik een paar weken geleden schreef dat dinosaurussen op een rompertje net zo goed kunnen voor meisjes, dan meen ik dat ook, want ik was zelf een meisje dat gefascineerd was door dino’s. Ik kende niet alle namen van alles soorten van buiten, maar toch. Na die knipsels volgen er heel wat artikels over Aladdin, De Leeuwenkoning, Pocahontas en Mulan. Gaandeweg zie je ook meer en meer stickers opduiken en verschijnen er ook knipsels over Walt Disney zelf en over Disney Land Parijs, waar we met het hele gezin naartoe trokken ergens rond die periode. Later volgden ook nog knipsels over films zoals Casper, Free Willy en Meet Joe Black. Het verhaal van die laatste film blijft schitterend. Also: Anthony Hopkins.

Een heel deel van de map draait rond Titanic. Jawel. De film. Ik denk dat dat zowat de grootste film was van mijn jonge bestaan toen. Het budget, de Oscars,… De film was constant in de media. Maar het was duidelijk dat het voor mij niet zozeer om de film draaide (of Leo, zoals bij veel tienermeisjes toen), maar wel om het verhaal en de geschiedenis. Bekentenis: ik heb de film maar twee of drie keer gezien, hoewel ik hem later ook op video kreeg. Er staat zelfs een heel opstel in de map over de geschiedenis van de boot. Drie A4’tjes vol, want daar houden doodnormale twaalfjarigen zich mee bezig, toch?

Het is interessant om te zien hoe mijn persoonlijkheid zo duidelijk aanwezig is in die map, zelfs al was ik nog maar een jonkie toen ik eraan begon. Hoe graag ik informatie verzamel en er dan iets mee doe. Hoe graag ik me verdiep in één onderwerp en er dan alles over te weten wil komen. Hoe ik aangetrokken ben tot mooie dingen en dingen met een geschiedenis. Hoe belangrijk verhalen altijd al voor me zijn geweest en waarschijnlijk altijd zullen blijven. En het leert me ook waar bepaalde interesses vandaan komen. Ik zeg altijd dat mijn lievelingsdier een blauwe vinvis is. Blijkbaar ben ik helemaal gefascineerd geraakt door walvissen in het algemeen dankzij Free Willy. Ha! Weer iets bijgeleerd!

Ergens als puber ben ik helaas gestopt met het aanvullen van mijn knipselmap, wat ik best wel jammer vind, maar na de knipselmap begon natuurlijk het tijdperk van de dagboeken en de gênante verhalen. Die liggen ook nog ergens op zolder. Ergens. Maar misschien is het maar goed als die schrijfsels ergens in een donker hoekje blijven liggen. Ahum.

Hebben jullie ergens op zolder zo nog een item vol jeugdsentiment liggen? Zoiets waar je echt geen afstand van kan doen ook al is het voor omstaanders iets heel vreemds?

13 Reacties

  • Reply Literasa

    Wat leuk ! Als je zoiets terugleest merk je inderdaad vaak dat je “au fond” niet veel veranderd bent…
    Ik was vroeger ook in de ban van Titanic en Jurassic Park 🙂 En Jumanji!

  • Reply Bibiane

    Ik had zo’n map van Five en ook nog heel wat losse knipsels over vanalles verspreid over 2 andere mappen. Heb dat allemaal bij het oud papier gesmeten onlangs. Zou niet weten waar ik het moet bewaren, dus dan bewaar ik het liever niet.

  • Reply Annelies

    Mijn papa vond tijdens het opruimen van hun zolder een jaar of twee geleden knipsels over de Tweede Wereldoorlog terug die ik verzameld had toen ik een jaar of 8 à 9 was. Nog altijd één van mijn grootste interesses.

  • Reply Samaja

    Mijn oude dagboeken hou ik angstvallig verborgen, al zal ik ze nooit weggooien. Daarnaast ligt er bij mijn ouders op zolder nog serieus wat gerief van de Backstreet Boys, waaronder mappen vol knipsels. Ik weet niet of ik dat zo gemakkelijk ga kunnen wegdoen…

  • Reply Anna Helena

    Ik heb ook een rode map! Eentje waarin ik als tienjarige mijn eigen krantje bewaarde.
    En mappen vol knipsels van Mama’s Jasje en Neighbours, en van wielrennen en tennis, ….

  • Reply Klara

    Ik had dezelfde stickers van Alladin! En een schrift met alle knipsels uit de Joepie over mijn favoriete groepen. Dat steekt nog wel eens op *kuch*dezevrijdagnaarconcertvanHanson*hoest*

  • Reply zwartraafje

    Mijn dagboeken heb ik jammer genoeg/gelukkig maar (ik kan nog steeds niet goed kiezen tussen beide) vernietigd. Wel heb ik nog alle brieven en kaartjes bewaard van mijn pennevriendinnen. Van mijn verzamelmapjes weet ik eigenlijk niet goed wat er mee gebeurd is. Ik had er met songteksten, mooie knutselideetjes en prenten, herinneringen als tickets van cinema, festivals en dergelijke maar ook stickers, … Vorig jaar heb ik enkele maanden een herinneringsdagboek bijgehouden maar dat werd weer veel te omvangrijk dus ik ben nu toch maar gewoon een bulletjournal aan het bijhouden.

  • Reply Barbara

    Ik heb recent ‘Aladdin’ nog eens bekeken. Mijn oudste dochter heeft er intussen de leeftijd voor. En het blijkt toch wel een onverwoestbare film – Prince Ali, mighty is he, Ali Ababwa… Ik besef nu veel beter dan als kind HOE ongelofelijk grappig die Robin Williams was!

  • Reply Right here, right now | Zwartraafje

    […] De rode map van kleine Kathleen. Een nostalgische blogpost die me meteen deed terugdenken aan mijn eigen eerste bewaarmappen en knutselwerkjes. […]

  • Reply Hilde

    Straf hé wat er zoal bovenkomt als je zo’n map van vroeger tegenkomt. Ik was even verrast toen ik m’n receptenmap eens heb doorgenomen.

  • Reply Mirthe

    Oh ja, ik had ook zo’n map! Eerst eentje over dinosaurussen (mee gestart nadat we een uitstap hadden gemaakt naar het Natuurhistorisch Museum in Brussel, maar moet ook ergens in de tijd van Jurassic Park geweest zijn) en daarna eentje over natuurrampen (nadat ik Twister had gezien). Ergens in 2001 ben ik dan begonnen met mijn grootste werk: meerdere mappen over The Lord of the Rings. Wat ik dan ook nog deed, was elke map verschillende keren opnieuw maken omdat ik de layout niet meer mooi vond. 😆

  • Reply Talitha

    Oh mijn god nu moet ik alle kasten op mijn oude slaapkamer bij mijn ouders overhoop halen! Ik MOET mijn knipselmap terugvinden! Heerlijk nostalgisch dit 🙂

  • Reply Katrien

    Mijn dagboeken liggen nog ergens bij mama, mijn knipselmappen met dingen uit de Joepie zijn gesneuveld toen we een paar jaar geleden de zolder hebben opgeruimd om te isoleren. Superleuke herinneringen aan! Zo leuk om nog eens terug te kijken maar ook wat gênant om te zien hoe simplistisch ik alles voorstelde haha.

  • Laat een reactie achter

    Pin It on Pinterest