Ik heb altijd gedacht dat ik een zeer lage pijngrens had. Het is blijkbaar bewezen dat rosse mensen algemeen gezien een lagere pijngrens hebben of toch anders reageren op bepaalde pijnprikkels. Maar sinds mijn bevalling stel ik mij daar toch de nodige vragen bij. Gisteren zat ik in de stoel bij de tandarts. Iedere zwangerschap kost je een tand, zo wordt er gezegd, en bij mij was dat dus ook het geval. Er was een gaatje in mijn achterste kies en dat moest gevuld worden.

Het bleek een eerder oppervlakkig gaatje en de tandarts twijfelde of ze een verdoving zou geven. Ik zag het niet zitten om vier uur met een half verlamd gezicht rond te lopen gewoon voor een dom gaatje. Dus spraken we af dat we het zonder verdoving zouden proberen en dat ik zodra ik pijn voelde iets zou laten weten. De tandarts ging de kies in kwestie te lijf met allerhande draaiende en zoemende toestellen. Een paar minuten later zei ze: “Zo, dat was het! Heb je er iets van gevoeld?”. Mijn reactie sprak waarschijnlijk boekdelen, want ik viel compleet uit de lucht met mij “Oeh?! Dat was het of wa?!”. Ik heb daar letterlijk niets van gevoeld. Niets. Nada. Noppes. Ik dacht serieus dat het ergste nog moest komen. Ahum.

Dus volgens mij is het best wel goed gesteld met die pijngrens van mij. Yup.

3 Reacties

  • Reply Samaja

    Straf!

  • Reply Le petit requin

    Ik heb weliswaar nog nooit een gaatje moeten laten vullen en heb dus geen idee hoeveel pijn dat zou moeten doen, maar er helemaal niks van merken, dat is toch echt wel straffen toebak! 🙂

  • Reply goofball

    Iedere zwangerschap kost je een tand?? Nog nooit gehoord. Grappig zeg (enfin, als het waar is, is dat niet grappig, maar ik heb er toch geen last van gehad).

  • Laat een reactie achter

    Pin It on Pinterest