Gebeurd

Over kogels en kerken

Je hebt er misschien zelf niet zoveel van gemerkt, lieve vrienden, maar achter de schermen waren het een paar zeer bewogen weken. Ik lag vele nachten uren aan een stuk wakker en Het Meneertje was slechts verantwoordelijk voor een paar van die nachten tijdens de afgelopen weken. De rest? Dat kwam allemaal door heel wat gepieker en het overwegen van al mijn opties.

Sinds halverwege september vorig jaar ben ik thuis. In oktober zette ik even een kind op de wereld en daarna bleef ik nog een tijd thuis omdat zoonlief pas naar de opvang kon gaan na de Paasvakantie. Dat vond ik helemaal niet erg. Maar tijdens die maanden thuis staken er verschillende vragen de kop op. Eén van de belangrijkste vragen was “Wat wil ik doen met mijn werk?”. En ik was niet de enige die mezelf die vraag stelde. Heel wat familieleden, vrienden en kennissen begonnen met die vraag te stellen naarmate het einde van het mijn ouderschapsverlof in zicht kwam.

En ik wist het niet. Ik kon echt niets met zekerheid zeggen, alleen had ik een donkerblauw vermoeden dat mijn job bij mijn hoofdberoep er niet meer hetzelfde zou uitzien eens ik terugging.

Toen mijn baas mij mailde om even samen te zitten om mijn terugkomst te bespreken, voelde ik het aan mijn kleine teen. Voor mijn afwezigheid was mijn collega designer een aantal maanden afwezig geweest om te zorgen voor zijn pasgeboren zoontje. We hadden elkaar min of meer afgelost. En tijdens de maanden van zijn afwezigheid was er niet altijd evenveel grafisch werk geweest. Mijn vermoeden werd bevestigd. Er was niet genoeg grafisch werk om twee designers aan te houden. Maar! Maar! Misschien was marketing wel iets voor mij. Content en zo. Dat is toch uw ding, niet?

Content is inderdaad mijn ding, marketing daarentegen… not so much. Marketing is de nagel aan mijn doodskist. Een noodzakelijk kwaad. Moest ik gewoon dag in, dag uit zotte dingen kunnen maken zonder heel de tijd te moeten roepen “Hey! Koop iets van mij zodat ik nog meer leuke dingen kan maken en weet ge, het dak boven mijn hoofd kan betalen en zo!” dan zou ik een zeer gelukkig mens zijn. Helaas hoort het erbij om reclame te maken voor jezelf. Ik ben er al niet goed in om het te doen voor mezelf, wat zou ik in godsnaam doen met de marketing voor klanten? Die job was dus écht niets voor mij en ik liet dat ook weten aan de bazen. Dus kwamen we uit op een impasse. Zij zouden nog eens diep nadenken als ik toch ook nog een keertje nadacht over hoe ik mezelf binnen het bedrijf zag.

En hoe meer ik erover nadacht, hoe duidelijker het werd dat ik mezelf niet meer binnen dat bedrijf zag. Ik heb er graag gewerkt, heb er veel geleerd en hou zielsveel van mijn collega’s, maar ik ben niet meer dezelfde als toen ik er bijna tien jaar geleden begon. De drang om mijn eigen ding te doen is de afgelopen jaren alleen maar gegroeid en gegroeid. Het begon me steeds duidelijker te worden dat, als ik terug zou gaan, ik ongelukkig zou zijn. Daarbovenop kwam dan nog de vraag van hoe je in godsnaam een kind en jezelf klaar krijgt ‘s ochtends vroeg en vervolgens nog op tijd op de trein zit om naar je werk te gaan. Ik zag mezelf al standaard rond half elf op kantoor toekomen en dan pas laat thuis zijn, waardoor ik zoonlief nauwelijks nog zou zien. Dat leek me maar helemaal niets.

Intussen begon ik aan iedereen en z’n moeder te vragen wat zij zouden doen in mijn situatie. Welk scenario zouden zij kiezen? Ik schreef de voor- en nadelen van ieder scenario op. Liet het bezinken. Twijfelde. Dacht nog eens na. Dacht nog wat langer na. Ging even polsen bij nog wat andere familieleden, vrienden en kennissen. Twijfelde nog wat meer. Praatte lang met Het Vriendje. Lag ‘s nachts uren aan een stuk te piekeren over de voor- en nadelen van elk scenario. Bekeek de cijfers. Twijfelde nog een beetje. Maar ik hoorde mijn buikgevoel héél erg luid schreeuwen.

Spring! Spring! Spring!

Het woord dat het vaakst viel tijdens mijn gesprekken met verschillende mensen over de scenario’s was ‘energie’. Eén iemand verwoordde het heel mooi: “Je bent een jonge mama. Energie is schaars. Wat geeft jou het meeste energie?”. Als mama van een bijna-acht-maander loop ik nu niet meteen over van de energie, dus ik moet de energie die ik heb bewust inzetten. Ik maak iedere maand budgetten voor mijn geld en geef een taak aan iedere euro. Ik weet dat ik niet meer geld moet uitgeven dan ik heb omdat ik anders in de problemen kom. Maar waarom zou ik dan wel meer energie moeten gebruiken dan ik heb? Waarom zou ik mezelf dan uitputten totdat ik geen energie meer heb om te doen wat ik het leukste en het belangrijkste vind in mijn leven?

Met al de wijze raad van allerhande soorten mensen in het achterhoofd, begon het steeds duidelijker te worden. Al lang genoeg had ik wat ik wilde opzij gezet om te kiezen voor zekerheid. Daarnaast bleef mijn buikgevoel maar brullen en brullen en brullen. Spring! Spring! Spring! Ik kon het eigenlijk niet blijven negeren. Ik had het al lang genoeg genegeerd.

Dus sprong ik.

Normaal gezien moest ik terug gaan werken eind mei, maar dat deed ik dus niet. Ik ga mij focussen op mijn zelfstandige activiteit. Ik geef mezelf nog een paar maanden om goed en wel op te starten, maar daarna is het voor echt, zoals ze zeggen. Dan moet ik mijn eigen boontjes zien te doppen. Dan is het gaan met die banaan. En waarschijnlijk zijn er nog wel wat spreekwoorden met groenten en fruit die hier van toepassing zijn, maar ik ga het bij die twee laten.

Het is ontzettend eng om die keuze te maken, maar tegelijk kriebelt het keihard om er het beste van te maken. Ik heb mezelf de afgelopen dagen en weken een aantal keer de vraag “Wat als het mislukt?” gesteld. Het antwoord op die vraag is eenvoudig: dan zoek ik een nieuwe job. De andere vraag die ik me daarna begon te stellen was: “Wat als het lukt?”. En het antwoord op die vraag is me nog niet helemaal duidelijk, maar ik het kriebelt om uit te zoeken wat dat antwoord kan zijn.

Dit bericht verscheen eerst op mijn Patreon pagina. Wil je zelf als eerste de scoops hebben van de laatste nieuwtjes of wil je mij steunen om nog meer geweldige content te produceren? Steun me dan zeker op Patreon en krijg toegang tot nog meer geweldige content zoals lange artikels, filmpjes en meer. ‘t Is plezant daar op Patreon. 😉

You Might Also Like

24 Reacties

  • Reply Heidi

    Super, Kathleen! Ik heb me eigenlijk altijd al afgevraagd waarom je de stap niet zette 😉 Je gaat dat supergoed doen! Heel veel succes x

  • Reply Liese

    Jij gaat dat keigoed doen!

  • Reply Kim

    Keigoed nieuws! Veel succes! Je moet vooral doen waar je energie van krijgt. X

  • Reply Lottes Anekdotes

    Heel veel succes, Kathleen!

  • Reply Eline

    Succes! Ge gaat dat goed doen! 😀

  • Reply fieke

    Bewondering voor jouw durf! En ik sluit me aan bij alle bovenstaande lezers: jij gaat dat supergoed doen!

  • Reply Katrien

    “Wat als het lukt?”
    Kippenvel en tranen tegelijk.
    Amai die kwam binnen.
    Ja natuurlijk…wat als het lukt?
    De max Kathleen!! Ontzettend bedankt voor de spiegel en ik wens je keiveel vertrouwen om te mogen zoeken naar het antwoord op die vraag.

  • Reply Wonderingskes

    Waaw, ik heb je blog in een razend tempo gelezen, waarschijnlijk omdat hij zo goed past bij de vragen die ik me zelf momenteel stel. Ik ben benieuwd wat het wordt maar het lijkt me super dat je de beslissing voor jezelf hebt genomen. Veel succes!

  • Reply Le petit requin

    Maar Kathleen, wat een straffe madam zijt gij toch! Véél succes!

  • Reply Annelies

    Waw Kathleen, knap van jou! Heel veel succes, maar als je zo heb buikgevoel volgt dan kan het niet slecht zijn.
    En als ik vanuit mijn job ooit met iets kan helpen, dan geef je maar een gil!

  • Reply Séverine De Ryck

    Proficiat met je keuze! Veel succes en geniet van elk moment! 😃

  • Reply Sille

    Heel herkenbaar, Kathleen! Veel succes met je sprong.

  • Reply KellyJadz

    Zotjes! Zo moedig! Ik wou dat ik het kon! Ik heb mezelf gelijkaardige vragen gesteld en heb de tegenoverliggende weg gekozen haha. Ik solliciteerde voor een nieuwe job met meer werk! Maar ook meer loon en meer uitdaging! Maar ik weet nog niet of ik ben aangenomen! Maar sowieso weet ik dat het bij jou helemaal goedkomt! Helemaal jou!

  • Reply Lize

    Geen gemakkelijke keuze lijkt mij dat maar jij gaat dat volgens mij heel goed doen! Veel succes!

  • Reply Tifosanele

    Veel succes! Ga ervoor en doe dat goed.

  • Reply Elisse

    Spannend, Kathleen! Mijn duimen gaan alvast de lucht in voor jou, ik wens je heel veel succes!

  • Reply Oon

    Oh, cool! Jij gaat dat goed doen! Vertrouw maar op je gevoel. x

  • Reply Evi

    Tonnen respect voor je moed & durf! En ik ben er net als de rest hierboven rotsvast van overtuigd: jij gaat dat fantastisch doen!!

  • Reply Koen Van der Auwera

    Proficiat en veel succes!

  • Reply Miss Pixie

    Awel, ik ben fier op jou! Go Kathleen! Het lijkt me een super keuze.
    En je hebt veel supporters die met virtuele pomponnekes staan te zwaaien <3

  • Reply A_nnick.

    Nondepietjes! Wat een goede keuze is da, jong!? Mag ik hier ook “eindelijk” aan toevoegen? 🙂
    Alle geluk gewenst, lieve Kathleen!

  • Reply Mirthe

    Leuk, succes!

  • Reply zwartraafje

    Veel succes Kathleen! Hopelijk liggen de slapeloze nachten nu achter je. Nu ja, waarschijnlijk niet helemaal vermits het Meneertje af en toe wel eens voor wekker zal spelen. Maar ik hoop dat je opgelucht bent nu de knoop is doorgehaakt. Al dat piekeren vraagt immers ook veel energie.

  • Reply Goofball

    Proficiat! ‘k wens je een zalige landing toe bij je sprong (en kriebeltjes in de buik terwijl je nog in de lucht hangt)

  • Leave a Reply to Séverine De Ryck Cancel

    Pin It on Pinterest