Gegeten

Fish&Chips

August 19, 2015
Fish and chips

We zijn hier ten huize Verbeelding helemaal fan van gerechten die snel klaar zijn en waarvan je zowat altijd standaard de ingrediënten in huis hebt. Aardappelen en wortelen, die hebben we meestal wel ergens rondslingeren. En sinds de ontdekking van dit recept hebben we ook standaard fishsticks in huis.

Wat heb je nodig? 

  • Krieltjes of andere vastkokende aardappels
  • Wortels
  • Fishsticks
  • Zout en peper
  • Tijm
  • Olijfolie
  • Bakpapier
  • Een oven

Hoe ga je te werk?

  • Verwarm je oven voor op 220°
  • Bedek een ovenplaat met bakpapier
  • Snij de aardappels doormidden
  • Snij de wortels eerst in de lengte in twee en snij de stukken vervolgens in de lengte in kwarten. Snij ze met andere woorden in korte wortelfrietjes. Hmm… Wortelfrietjes.
  • Verspreid de aardappels en wortels over het bakpapier en besprenkel met olijfolie. Doe er wat zout, peper en tijm over. Haal alles door elkaar met je handen.
  • Leg je fishsticks bij op het bakpapier
  • Steek alles gedurende 12 à 13 minuten in de oven. Schep daarna alles even om.
  • Laat het geheel nog eens 12 à 15 minuten in de oven tot de aardappelen mooi goudgeel zijn.

En daarna kan je aanvallen. Dit recept is letterlijk twee keer niets, maar zo lekker. Geen fan van fishsticks? Je kan ook kippenbouten of ander vlees meebakken in de oven, maar dan moet je waarschijnlijk wel even de baktijd aanpassen.

Handig zo’n recept waarop je kan terugvallen na een lange werkdag of als je even bent vergeten inkopen te doen en plots blijkt dat het een feestdag is en je niets in huis hebt. Niet dat dat laatste ons ooit overkomt. Neuh. Nope. Ahum. Kuch.

Gebeurd

En toen was het weer gedaan

August 18, 2015
't Spaans Dak

Gisterenochtend pikte het serieus toen ik terug om 6u30 uit mijn nest moest rollen om te gaan werken. De goesting was zeer ver te zoeken, maar wat wil je nu ook na twee geweldige weken vol creatieve ideeën, leuke uitjes, fijn gezelschap en heerlijk eten. Het Vriendje heeft deze week nog een weekje vakantie, dus waarschijnlijk wordt het voor mij nog een beetje een uitlopervakantie, maar toch… Het gaat helaas niet hetzelfde zijn, vrees ik.

  • Er werd veel tijd doorgebracht in de ligstoel die ik voor mijn verjaardag kreeg. Zo’n ligstoel, dat is toch gerief.
  • Mijn benen verbranden. Dat moet ook geleden zijn van toen ik uhm… achttien was of zo.
  • De eerste week van de vakantie werden er een paar boeken en graphic novels verslonden in die eerder genoemde ligstoel. De tweede week van de vakantie las ik welgeteld één graphic novel en daarna niets meer. Ik ben in een paar boeken begonnen, las dan een tiental pagina’s en geraakte niet verder. Leesdipje. Meh. En dat terwijl het eigenlijk een Verbeelding Read-a-thon was. Boe.
  • De Meststoffen voor jouw blog cursus opende officieel zijn deuren. Vanaf nu kan je trouwens de cursus starten wanneer je wil. Het doet me zoveel deugd om alle leuke reacties te lezen van de deelnemers. Zo fijn om te zien dat al het harde werk dat ik er heb ingestoken ook wordt geapprecieerd en dat de deelnemers ook enthousiast aan de slag gaan met de opdrachten. Daarvoor alleen al is deze cursus voor mij helemaal geslaagd.
  • Er werden behoorlijk wat milkshakes gedronken. Het begon allemaal met één milkshake op een terrasje en toen hadden we de smaak te pakken.

Moussaka

  • Daar waar we tijdens normale werkweken zo efficiënt en snel mogelijk proberen te koken, deden we het tijdens de vakantie wat rustiger aan. Zo stonden we op een bepaald moment meer dan twee uur in de keuken om verrukkelijke moussaka te maken. Het was zo hard de moeite waard.
  • Er werd nagedacht over de toekomst. Lang en hard. Af en toe is dat al eens nodig en vakanties zijn nu eenmaal ideaal om lang en hard na te denken over de toekomst. Nu nog een paar knopen doorhakken, maar het denkwerk is toch al geleverd. Dat is al iets.
  • We keken verdacht veel Adventure Time op Netflix. Geweldige cartoonreeks waar zowel Het Vriendje als ik ontzettend blij van werden. En dat begin melodietje zat de hele tijd in mijn hoofd.
  • Omdat ik problemen heb met niets doen, startte ik dus een nieuw blogproject. Daarover later meer. Beloofd.
  • Er werden hamburgers gegeten bij Il Cardinale in Mechelen. We waren niet heel hard onder de indruk van de hamburgers zelf (Burgerfolie in Leuven blijft voor mij de topper), maar de service was fenomenaal. Ik ben nog nooit in een restaurant geweest waar er zo goed gecommuniceerd werd met de klanten. Dikke duim alleen al daarvoor.

Geocache

  • Voor de tweede keer die vervloekte geocache niet gevonden en voor de tweede keer helemaal volgeneteld worden en vol kleefkruid komen te hangen. Ooit, ooit, gaan we hem vinden.
  • We deden twee rommelmarkten, één in de brandende zon en één in de gietende regen. Over het algemeen hadden we de afgelopen twee weken wel zalig weer, dus daarover had ik echt niet te klagen. Buiten dan afgelopen zaterdag. Boe. Boe.
  • Er werd serieus wat geprutst met audio en video. Ik heb het hier al eerder vermeld dat ik graag wat meer met video wilde prutsen en dat is halvelings gelukt. Er is nog wat finetuning nodig, maar het komt uiteindelijk allemaal in orde. Lang leve prutsen!
  • Er ontstond een nieuwe YouTube verslaving namelijk met het Game Grumps kanaal. Kijk, games zeggen mij weinig tot niets om eerlijk te zijn. Het Vriendje daarentegen is zot van games en toen hij op een ochtend naar Game Grumps aan het kijken was, ben ik beginnen mee kijken. Blijkt dat die mannen vooral hilarische commentaar hebben op alles. Het moet niet altijd BookTube zijn.
  • Ik trok verdacht veel foto’s van de lucht. Vraag me niet waarom, het gebeurde gewoon.

Een staycation is toch helemaal anders dan twee weken naar het buitenland gaan, maar ik heb ervan genoten. Het voelde even aan zoals de prutsvakanties van jaren geleden toen ik maanden aan een stuk thuis zat en de ene na de andere nieuwe website opzette en heel veel nieuwe vaardigheden leerde op korte tijd. Ik weet dat dat misschien niet als een topvakantie klinkt voor vele mensen, maar voor mij was het zalig. Ieder diertje zijn pleziertje.

Gelezen

Niet te filmen!

August 16, 2015

Niet te filmen - Sophie KinsellaDe zomer is ideaal om je te verdiepen in een boek van Sophie Kinsella. Je moet er nooit te veel bij nadenken en ze lezen als een trein. Toen ik zag dat ze net een nieuw boek uit had, een young adult deze keer, besloot ik er mijn tanden in te zetten.

De veertien-jarige Audrey gaat al enkele maanden niet meer naar school. Ze heeft een angststoornis ontwikkeld waardoor ze het huis niet meer verlaat. Zelfs praten met andere mensen buiten haar gezin is ontzettend moeilijk. De enige andere persoon waarmee ze praat buiten haar ouders en haar broers is haar pscyhologe. Zij geeft haar de opdracht om een videodagboek bij te houden. En dan ontmoet Audrey Linus. Hij zit in het game-team van haar broer en hij probeert haar vertrouwen langzaam maar zeker te winnen. En het lijkt te lukken. Door hem probeert Audrey haar angsten en de mensen die aan de oorzaak van haar angststoornis onder ogen te komen, maar misschien is dat nog een beetje teveel van het goede gevraagd.

Sophie Kinsella en young adult zijn een match made in heaven. Haar chicklits zijn nooit bepaald zware literatuur te noemen, haar personages lijken altijd wel wat op elkaar en er zit altijd massa’s dialoog in haar verhalen. Diezelfde lijn trekt ze door in Niet te filmen, maar de combinatie van massa’s dialogen (en appjes), de behoorlijk stereotiepe personages en de humor werken wel in dit boek en voor deze leeftijdsgroep. De combinatie van die korte zinnen, leuke personages, appjes en humor maken het trouwens een ideaal zomerboek. Je moet er niet te hard bij nadenken, je kan het altijd even opzij leggen en zo weer oppikken zonder al te hard te moeten nadenken wat er ook al weer was gebeurd.

Daar waar ik bij haar chicklit boeken vaak wat diepgang mis, ging ze in dit boek aan de slag met een paar zwaardere onderwerpen zoals depressie en pesten. Het is een heel moeilijk evenwicht om te vinden, langs de ene kant humor, langs de andere kant die zware onderwerpen, maar ze heeft het perfect gedaan. Ik denk niet dat veel mensen haar het nadoen.

Volgens mij zou mijn eigen dertienjarige-ik héél veel aan dit boek hebben gehad en misschien net daarom dat mijn dertigjarige-ik er zo van heeft genoten. Voor mij was dit het beste Sophie Kinsella boek dat ik tot nu toe heb gelezen.

Niet te filmen is verkrijgbaar in de betere boekhandel of op Bol.com. Op Bol kost de papieren versie van Niet te filmen €17,50 en de digitale versie €8,49.