Gemaakt

De eerste DIY voor Beebje

May 1, 2017

Intussen naderen we met rasse schreden de zestiende week van mijn zwangerschap en het begint langzaam maar zeker te kriebelen om spulletjes te maken en te kopen voor Beebje. Ik probeer me nog een paar weken in te houden, maar dit rompertje zat zo hard in mijn hoofd dat ik er gewoon nu al werk van moest maken.

Het drong pas héél laat tot me door dat ik nu ongegeneerd van alles kan beginnen ontwerpen en maken voor Beebje. Volgens mij was ik al twaalf weken zwanger toen ik tot dat besef kwam. Ahum. We steken het gewoon weer op dat zomeruur, ok? De naaimachine en de Cameo gaan hier overuren draaien de komende tijd. Mark my words. Maar omdat ik het geslacht nog niet weet, besloot ik het nog even allemaal heel eenvoudig en unisex te houden. De naaimachine moet nog even wachten, maar de Cameo, daar kan je heel snel een heel tof resultaat mee boeken.

Wie deze blog al wat langer volgt zal het ontwerp misschien wel herkennen. In 2014 volgde ik een cursus rond surface pattern design en toen maakte ik onder andere een motiefje met dinosaurussen. Of monsters. In mijn hoofd zijn het dino’s, maar het kunnen evengoed draken of iets dergelijks zijn. Soit. Ze zijn schattig genoeg om een rompertje mee te sieren, dat staat in ieder geval vast.

Intussen heb ik trouwens ook geïnvesteerd in Silhouette Connect. Dat is een plugin waardoor je Illustrator kan gebruiken om je ontwerpen rechtstreeks naar je Cameo te verzenden. Beste investering in maanden. Ik werd echt gek van de Silhouette Design Studio (of hoe die software ook mag heten). Alle shortcuts die ik gewend ben, werkten er niet in en het maakte iets wat normaal gezien zo intuïtief is voor mij bijzonder omslachtig. Ik werk vrijwel altijd voor mijn illustratiewerk in Illustrator en kan zowat blindelings werken met die software, dus toen ik zag dat die plugin bestond heb ik zeer snel mijn portefeuille opengetrokken.

Dus zo geschiedde. Er werd een rompertje gekocht bij de Hema en op een vrij moment ging ik aan de slag. Zonder zwanzen: het pimpen van dat rompertje duurde letterlijk een kwartier. Ok, de illustraties had ik al jaren geleden gemaakt, dus daar moest ik geen extra tijd in steken, maar toch. Hoe cool is dat?! Het ontwerp is een klein beetje verschoven, vermoed ik, want rondom de gele en de groen dino staan wat witte randen die er niet echt horen te zijn, maar ze misstaan er ook niet. Dus laten we het gewoon lekker zo.

En nee, ik weet nog altijd niet of Beebje nu een jongetje of een meisje is, maar zo’n rompertje dat gaat toch perfect voor jongens en voor meisjes, toch? Moest Beebje een meisje blijken te zijn, dan gaat ze hoogstwaarschijnlijk opgroeien met een dosis dinosaurussen en monsters. Toch als ze een beetje lijkt op haar mama. Maar evengoed met een dosis zeemeerminnen en eenhoorns, laten we eerlijk zijn. De dag dat ze een prinses, een eenhoorn of een zeemeermin wil op haar t-shirt sta ik klaar om haar op haar wenken te bedienen, uiteraard, maar voorlopig zal ze (als Beebje een “ze” is, that is) het toch even moeten stellen met dino’s. Of draken. Of wat het ook zijn. Nah!

Gelezen

Mama worden

April 23, 2017

Er is voor mij één groot nadeel aan zwanger zijn: ik kan me niet lang genoeg meer concentreren om een boek te lezen. Wie me volgt op Goodreads zal merken dat het daar bijzonder stil is de afgelopen weken. Het lukt me gewoon niet om op te gaan in een boek. Oeps.

Dus richt ik me de laatste tijd voornamelijk op graphic novels en non-fictie boeken. Eén van die non-fictie boeken is Mama Worden van Mama Baas. Toen we vorig jaar besloten dat het tijd was om aan een kindje te beginnen, gingen we eerst even langs bij de huisarts om een paar zaken na te vragen. Wat met mijn flauwval-aanvallen bijvoorbeeld? Uiteraard was één van mijn vragen toen ook: “Is er misschien een boek dat je kan aanraden?”. Onze huisarts was op dat moment zelf zwanger en raadde ons Mama Worden aan.

Het boek is samen geschreven door Sofie Vanherpe van Mama Baas samen met Bernard Spitz, een professor dokter uit het UZ Leuven. Dus het is medisch onderbouwd en dat was voor mij zeker wel één van de vereisten voor een goed boek. Want ik wilde investeren in één boek, geen twintig boeken over zwangerschap. Ik wilde één boek waarin ik dingen kon opzoeken en me daartoe beperken zodat ik geen information overload zou krijgen.

Na dat bezoekje aan de dokter ben ik het boek eerst gaan halen uit de bibliotheek. Het boek kost namelijk een flinke duit, dus ik wilde eerst even checken of het wel iets voor mij was. De eerste paar hoofdstukken gaan over wat je mag verwachten van een boek en op de vraag “wanneer ben je klaar voor een kindje?”. Die laatste werd hier ten huize Verbeelding meer dan eens gesteld. Zijn we daar wel klaar voor? Willen we wel een kindje? De wereld is niet meteen rooskleurig momenteel dus is dit wel een wereld waarin we een kind willen groot brengen? Soit. Het boek zegt vanaf het begin dat iedereen het op zijn manier doet en dat er geen standaard “goed” of “juist” antwoord is. Dat lezen, zwart op wit, vond ik al een hele geruststelling.

Dus toen ik de eerste hoofdstukken had gelezen en het boek terug moest brengen naar de bib, wist ik dat dat het boek was dat me gerust zou stellen tijdens mijn zwangerschap. Mijn zwangerschapsbijbel. Het ene boek dat we zouden kopen rond zwangerschap and that’s it.

Het boek is opgedeeld in een aantal grote hoofdstukken: het plan baby, zwanger, de bevalling en na de bevalling. Die grote hoofdstukken zijn dan weer opgedeeld in kleinere hoofdstukken bijvoorbeeld prenatale onderzoeken, je baby per trimester en je zwangerschap van week tot week. Die hoofdstukken zijn dan weer opgedeeld in nog kleinere hoofdstukken. Zo heb je een hoofdstuk dat even aanhaalt wat er bijvoorbeeld met je lijf gebeurt tussen week 12 en 16. De periode waarin ik nu zit, tussen de 12 en de 16 weken, daarvan is het hoofdstuk niet meer dan een paragraaf, maar het is nu niet de meest boeiende periode van je zwangerschap, vermoed ik.

Ieder kleiner hoofdstuk is ook voorzien van een paar getuigenissen van mama’s, wat altijd wel leuk is om te lezen. Daarnaast is er aan het einde van ieder groter hoofdstuk een lijst met FAQs. En die zijn al serieus van pas gekomen. Het zijn zo van die vragen die je anders zou willen googlen en waarvan je weet dat je weer op dubieuze sites zou terecht komen of horrorverhalen zou lezen van hysterische individuen. Wat mag ik eten? Moet ik extra vitamines innemen? Maar bijvoorbeeld ook één van de vragen die me onlangs te binnen schoot: “hoe weet ik eigenlijk of Beebje het wel warm genoeg heeft als hij/zij slaapt? Het gaat al wat kouder worden als hij/zij geboren wordt”. Het antwoord staat gewoon in het boek. Ideaal. Moet ik mij al geen zorgen meer over maken.

Vooraan in het boek staat er een zeer duidelijke en overzichtelijke inhoudstafel zodat je snel het onderwerp terug kan vinden waarover jij wil lezen op dat moment.

Intussen lezen we er iedere week een beetje in of op de momenten dat er bepaalde stukken van toepassing zijn. Of dat er weer een of andere vreemde vraag in onze hoofden opduikt. Die ene zondagochtend dat we de positieve zwangerschapstest deden om vier uur ‘s ochtends (ik moest plassen en we konden allebei niet slapen) kwam het boek serieus van pas. We hebben die ochtend ook tranen met tuiten gelachen met de afbeeldingen in het boek. Op vier weken leek Beebje vooral op een soort van gesmolten gummy beer. Weinig slaap. Het doet wat met een mens.

En dezelfde geruststellende toon die ik tegenkwam in die eerste hoofdstukken trekt zich doorheen het boek door. Het is misschien een iets duurder boek, maar het is fijn om binnen handbereik te hebben. Het ligt standaard op het nachtkastje en zowel Het Vriendje als ik, bladeren er regelmatig eens in. Stiekem is het zo een beetje onze papieren vroedvrouw aan het worden*.

Het boek is verkrijgbaar in de betere boekhandel en ook online via bijvoorbeeld Bol. Mama Worden kost €29,99 en het is iedere eurocent meer dan waard.

*Ja, we hebben ook een niet-papieren vroedvrouw, ja. Van zodra er iets is dan ons ernstig zorgen baart, dan nemen we contact op met haar of de huisarts. Dus no worries. We gebruiken ook ons gezond verstand naast onze papieren vroedvrouw. 😉

Pin It on Pinterest