Gemaakt

Over zeemeerminnen met gouden haren

February 17, 2018

Ergens in september liet ik me een beetje gaan met het kopen van leuke stofjes. Ik ging een hele garderobe maken voor Het Meneertje. Of dat was alleszins toch het plan. Tussen die stofjes zat ook een prachtig zeemeerminnenstofje.

Zolang ik mijn kind kan aandoen wat ik wil, zal hij kledingstukken met eenhoorns en zeemeerminnen dragen. Punt. En dit zeemeerminnenstofje was niet uitgesproken meisjesachtig, maar ook niet uitgesproken jongensachtig. Lekker genderneutraal en al. Alleen verschoot ik een beetje toen ik het uit het postpakket haalde. De delen waarvan ik dacht dat ze geel waren, waren goud. Blinkend goud. Shiny shiny. En ik wist niet of ik zoonlief wel in iets met gouden elementen wilde steken.

Dus toen de zus van Het Vriendje hier was, liet ik haar het stofje zien en vroeg ik of ik er iets uit mocht maken voor haar tweejarige dochtertje. Uiteraard mocht dat, want geef toe, wie kan er nu nee zeggen tegen zo’n aanbod? Ik haalde er opnieuw een patroontje van Brindille&Twig bij (obsessed much?). Deze keer ging ik voor een eenvoudig raglan shirtje. Net zoals met vele andere projecten lag het shirtje hier weken geknipt klaar. Blijkbaar kom ik nooit toe aan naaien, maar is knippen absoluut geen probleem.

Gelukkig was er een deadline: een nieuwjaarsfeestje waarop we de zus van Het Vriendje terug zouden zien. Een beetje deadlinedruk werkt altijd wel bij mij, dus de avond voor het feestje, werd het shirtje in elkaar gezet. Op minder dan twee uur was het klaar. Kinderkleding maken is zo zalig. Alles wat je maakt zit altijd meteen in elkaar, vooral die tricotprojectjes zoals dit shirtje.

Tijdens het maken van het shirtje werd ik opnieuw holderdebolder verliefd op het stofje. Het goud stoorde me eigenlijk helemaal niet. En ik begon me af te vragen of ik er toch niet ook iets voor Het Meneertje uit zou kunnen maken. Ik legde het dilemma voor aan Het Vriendje en die haalde zijn schouders op. “Zolang je er geen jurkje uit maakt voor Het Meneertje, maakt dat toch allemaal niet uit,” was zijn reactie. Zo ontstond het plan om er een shortje uit te maken voor Het Meneertje voor de zomer.

Dus ik heb nog zeeën van tijd om daar aan te beginnen. Zeeën met zeemeerminnen erin. Dat spreekt voor zich.

Kriebelt het om zelf aan de slag te gaan met een Brindille&Twig patroon? Als je deze link gebruikt, krijg je bij je eerste aankoop 15% korting. Hoppa!

Gebeurd

Favorieten van het vierde trimester: baby editie

February 16, 2018

Een paar maanden geleden schakelde ik jullie hulp in en vroeg ik in dit blogbericht wat echte must haves zijn als je een pasgeboren baby hebt. Intussen is Het Meneertje vier maanden en is het tijd om even terug te blikken op wat er de afgelopen weken en maanden echt ontzettend van pas is gekomen. Wie weet heeft een andere kersverse mama wel iets aan deze lijst, maar uiteraard zijn alle baby’s anders. Wat Het Meneertje leuk vindt kan een andere baby echt haten.

In dit artikel staan affiliate links. Als je via deze link een product koopt, dan verdien ik daar een piepklein beetje geld aan. Deze links zijn aangegeven met een asterisk*.

  • SwaddleMe*. Het Meneertje bleek een ware Houdini te zijn. Hoe strak we hem ook inbakerden in een tetradoek, hij kreeg er altijd wel een handje of zelfs een volledig armpje uit vrij. En inbakeren was echt wel een must, want anders maakte hij zichzelf wakker door ongecontroleerd met zijn armen in het rond te maaien. Dus zochten we een oplossing. Al snel stootte ik op SwaddleMe*, een inbakersysteem met velcro waarbij de armpjes apart worden ingebakerd. Hij slaagde er nog altijd af en toe in om een armpje los te krijgen, maar tachtig procent van de tijd was hij gewoon een kleine burrito die nergens naartoe kon en die rustig kon slapen zonder zichzelf wakker te maken met zijn armen.
  • ErgoPouch*. Naarmate hij wat ouder werd, lukte het hem steeds vaker om zichzelf los te krijgen uit zijn SwaddleMe. Ik vermoed dat dit te maken heeft met het feit dat hij wat sterker werd. We zijn dan voltijds overgestapt op de ErgoPouch*. Dat is een slaapzakje waarvan je de armgaten kan dichtdoen waardoor het ook werkt als een baker. Zowel van de SwaddleMe als de ErgoPouch waren we heel tevreden, maar toen we onlangs merkten dat hij uit zijn pouch aan het barsten was (niet letterlijk natuurlijk, maar het scheelde niet veel), hebben we toch gekozen om een ErgoPouch te kopen in een grotere maat omdat die ook echt kunnen dienst doen als slaapzak.

  • Draagdoek/draagzak. Ik heb uren en uren en uren rondgelopen met Het Meneertje in de draagdoek. Zonder zwanzen. Uren. En als hij tegenwoordig een moeilijk moment heeft, dan vliegt hij er terug in. Met wat hulp had ik het knopen snel onder de knie en Het Meneertje werd meestal wel rustig als hij zo dicht bij mij zat in de draagdoek. Ideaal dus tijdens die dagen waarop hij overdag geen dutjes wilde doen of tijdens sprongetjes. We hebben twee rekbare draagdoeken van Babylonia* in huis die we allebei tweedehands kregen en twee draagdoeken is geen overbodige luxe, want soms gebeuren er al eens ongelukjes. Ahum. Het Vriendje was iets minder happig op dat ingewikkeld knoopritueel, maar hij wilde zoonlief af en toe wel dragen. Dus haalden we een draagzak van Tula* in huis. Die gaat ongetwijfeld later ook nog van pas komen. Intussen is mijn collectie ook uitgebreid met een geweven draagdoek waar ik echt helemaal stapelzot van ben. <3
  • Cosleeper. We kozen voor de Chicco Next2Me*. Het is een bedje dat je kan vastmaken aan je eigen bed. Zo ligt je kindje ‘s nachts dicht bij jou en dat heeft zo zijn voordelen. We horen meteen zijn eerste hongersignalen en kunnen daar snel op inspelen. Aangezien we een flesje moeten opwarmen in de microgolfoven die beneden staat, gaat er wel wat tijd over voor hij kan eten. Dus dan is het interessant om meteen in actie te kunnen schieten. Daarnaast is het ook supermakkelijk om hem na een nachtvoeding terug in zijn bedje te leggen. Je moet er zelfs niet je bed voor uit te komen. Het enige nadeel aan cosleepen is dat een baby absurd veel geluiden maakt in z’n slaap. Serieus. Met momenten leek het alsof er een kleine velociraptor naast mij sliep. Dus als je een lichte slaper bent, dan is een cosleeper misschien niet meteen iets voor jou.
  • Angelcare Badstoeltje*. We hadden zowel een TummyTub* als dit badstoeltje en uiteindelijk heb ik toch een voorkeur gekregen voor het badstoeltje. Het Meneertje is een vrij proper kindje. Het aantal explosieve luiers is zeer beperkt gebleven (hout vasthouden) en teruggeven of zelfs overgeven doet hij zelden tot nooit (hout vasthouden). Dus we moeten hem eigenlijk niet zo heel veel in bad steken. De eerste weken hebben we voornamelijk de TummyTub gebruikt, maar naast een vrij proper kindje is Het Meneertje ook een vrij bewegelijk kindje en hij had het niet zo op de beperkingen van die wasemmer. Met het badstoeltje heeft hij veel meer vrijheid om te bewegen met zijn armpjes en beentjes PLUS ik kan mee in bad, waardoor ik mezelf dus ook even kan opfrissen. Win. Win. En het is gewoon superleuk om samen in bad te zitten en een beetje met het water te spelen.

  • Een berenpakje. Dat klinkt misschien gek, maar dat berenpakje, dat is iets magisch. En goed, het is misschien niet meteen iets voor baby’s die geboren worden in de warmere maanden, maar voor onze herfst-winter baby was het een godsgeschenk. We ontdekten al heel snel dat Het Meneertje niet graag koude voeten heeft. Het duurde daarna nog een keer twee maanden voor we doorhadden dat hij het in het algemeen niet graag koud heeft. Hoe zou je zelf zijn als je opeens je warme plekje in de buik van mama moet omruilen voor een koude wereld? We zijn het tijdens zijn dutjes beginnen aandoen nadat we thuiskwamen van een bezoek aan Kind&Gezin waar iedere baby zo’n pakje aan had en knock out was. Dat terwijl Het Meneertje natuurlijk klaarwakker alles in het oog aan het houden was. Zijn berenpakje is dus deels jas, deels slaapzak. Oh well.
  • De magische mobiele mobiel. We hadden al een mobiel, maar in de Facebookgroep met Oktobermama’s waar ik deel van uitmaak, waren de andere mama’s zot van deze mobiel. Het was een wonderproduct volgens velen. Daar waar onze eerste mobiel vastgemaakt moest worden aan het parkje, kan je deze mobiel ongeveer overal aan vastmaken. Het komt met drie manieren waarmee je het kan bevestigen aan iets. Aangezien we de afgelopen maanden wel wat familiefeesten hebben moeten afgaan en dan ook wat entertainment wilden meenemen voor Het Meneertje, besloten we dus toch deze mobiel te kopen ook al hadden we er al één. En ik weet niet helemaal waarom, maar hij is er echt zot van. En het heeft ook voordelen voor de ouders. Dat ding speelt een half uur aan een stuk. Een half uur. Dertig minuten. Tegenover de vier minuten dat de andere mobiel speelt voor je hem weer moet opwinden, is dat écht wel een luxe. Deze mobiel loopt door verschillende muziekjes zodat je niet heel de tijd met hetzelfde muziekje in je hoofd zit.

  • LoopyLinks*. Het was Romina die deze ringen vernoemde in een reactie en dus zette ik ze op de geboortelijst omdat ze er wel leuk uitzagen. We kregen ze kado en we werden op slag fan. LoopyLinks zijn kleurrijke, plastieke ringen met verschillende structuren. Je kan ze makkelijk aan elkaar schakelen zodat je een lange ketting krijgt. Het is uiteraard speelgoed waar ze al wat ouder voor moeten zijn voor ze ermee kunnen spelen. Ik denk dat wij de ringen voor het eerst rond de twaalf weken hebben gegeven om eens mee te spelen. Maar nu kan Het Meneertje ze makkelijk zelf vastpakken en sabbelt hij er maar al te graag op. Tegenwoordig zit er dus standaard een korte ketting van die LoopyLinks in mijn rugzak voor moest Het Meneertje opeens nood hebben aan entertainment.
  • Kimono rompertjes. Het Meneertje werd geboren met de vacuumpomp en ik denk dat het daardoor komt dat hij niet zo graag heeft dat zijn hoofd wordt aangeraakt. Het is aan het beteren, dat wel, maar die eerste maanden moesten we echt niet proberen om een kledingstuk over z’n hoofdje te trekken, zelfs al was dat kledingstuk in kwestie een maat te groot en dus voorzien van een grote hoofd/nekopening. Gelukkig zijn er genoeg kledingstukken voor baby’s die je vooraan kan dichtknopen. We werden hier ten huize Verbeelding nogal snel fan van kimono rompertjes. Pro-tip: bij de Zeeman verkopen ze die rompertjes voor €2,49 het stuk en ze zijn van prima kwaliteit.
  • Wasbare luiers. Maar daar verschijnt volgende week een uitgebreid artikel over. 😉

Er zijn ongetwijfeld nog zaken die hier vaak gebruikt zijn die ik intussen al weer vergeten ben. Je vergeet ontzettend veel als kersverse oude, merk ik. Slaaptekort en zo. Maar dit zijn de zaken die ik iedereen zou aanraden. Uiteraard is ieder kind anders, zoals ik in het begin van dit bericht al aanhaalde. Misschien heb je een kind dat absoluut geen problemen heeft met kledingstukken die over z’n hoofdje worden getrokken of heeft hij een bloedhekel aan een draagzak. Dat kan allemaal.

Het is echt een kwestie van uitproberen en zien wat werkt. Daarmee dat we bijvoorbeeld een TummyTub én een Angelcare badstoeltje in huis hebben. Het is een beetje overkill, maar het een werkt beter voor ons dan het andere en dat kom je soms pas te weten door te proberen. Dus als je kan, probeer zoveel mogelijk spullen te lenen of tweedehands te kopen, anders ben je als kersverse ouder bakken geld aan het uitgeven gewoon om dat ene product te vinden dat voor jou kleintje werkt.

Gebeurd

#ouderzonden over zelfliefde en mijn bestaan als slons

February 15, 2018

Het is weer tijd voor een #ouderzonden blogbericht. Hoera! Deze keer op tijd! #Ouderzonden is  een blog challenge waarbij iedere week aan de hand van de zeven hoofdzonden het ouderschap wordt besproken. Ik ben dan nog nét geen vier maanden mama, maar ik wou toch graag meedoen. Nah!

Luxuria (onkuisheid – lust – wellust) – 15 februari
Wat doe je om jezelf graag te blijven zien en dit over te brengen aan je partner nu je in de eerste plaats vooral ‘ouder van …’ bent?

Ik heb het hier nooit onder stoelen en banken gestoken dat ik wat moeite heb met mezelf graag te zien. Tijdens mijn zwangerschap leerde ik wat zelfliefde was en stond ik versteld van wat mijn lijf allemaal kon. Ik denk dat ik nooit eerder zo goed voor mijn lijf zorgde als tijdens die negen maanden. Ook daarna stond ik te kijken van hoe snel mijn lijf terug in de plooi viel. Echt zotjes gewoon wat zo’n vrouwenlijf kan. Maar ik geef toe dat het die zelfliefde-high een beetje aan het minderen is. Niet dat ik mijn lijf opeens haat of verafschuw, het is desondanks een zwangerschap min of meer hetzelfde gebleven, maar zelfliefde is gewoon even geen prioriteit.

Helaas heb ik de neiging mezelf weg te cijferen en anderen op de eerste plaats te zetten. Dat is niet altijd een even gezonde karaktertrek, ik geef het toe. Momenteel komt Het Meneertje bij alles op de eerste plaats. Ook Het Vriendje krijgt de nodige aandacht. Maar ikzelf? Goh. Laat ons zeggen dat mijn me-time ontzettend beperkt is momenteel. Het komt er op neer dat ik momenteel blij ben als ik al twee keer per week kan douchen. Yup. En vaak douche ik mij nadat ik met Het Meneertje in bad ben geweest terwijl Het Vriendje zoonlief aankleedt. Even me-time onder de douche en de batterij zo opladen zit er dus niet in. Mijn me-time beperkt zich momenteel tot een uurtje of twee stressen in de auto om toch een beetje dat autorijden te onderhouden. Ayup.

Daarnaast loop ik sinds september rond in dezelfde kleren. Niet non-stop natuurlijk. De kleren in kwestie worden uiteraard wel gewassen. Doh. Maar ik heb twee zwarte zwangerschapsjoggings, drie shirtjes, een trui en een cardigan waar tussen ik wissel. Jawel. Ik draag nog steeds mijn zwangerschapskledij. Dat komt voornamelijk omdat ik écht niet wil nadenken over wat ik wil dragen die dag, maar ook omdat ik eigenlijk geen broeken meer heb die passen. Als je opeens zes kilo minder weegt dan voor je zwangerschap, dan zijn sommige kledingstukken een beetje te groot. Een beetje zo. En als ik dan moet kiezen tussen een jeansbroek die afzakt of zwangerschapsjoggings die afzakken, dan kies ik voor comfort. Hmm… joggings.

Dus ik ben misschien niet zo goed bezig op vlak van zelfliefde. En dat overbrengen aan mijn partner, dat gaat dan ook helemaal niet. Oeps. Sorry, poepie.

MAAR! Maar! Komende zaterdag ga ik winkelen. Jawel. Ik heb afgesproken met een paar geweldige dames om ergens lekker te gaan eten, maar stiekem duik ik voor onze afspraak nog enkele kledingwinkels in. En hopelijk kom ik dan ook buiten met een paar kledingstukken die me enigszins passen, want die broeken waarvan het kruis tot ongeveer aan mijn knieën komt te hangen, beginnen me stilletjesaan ook te storen. Stilletjesaan zo. Het heeft maar vijf maanden geduurd.

Binnen afzienbare tijd wil ik ook graag nog eens langs de kapper gaan. Jawel. U leest het goed. Ik wil vrijwillig en al naar de kapper gaan. Volgens mij is er hier sprake van een mirakel. Het is alweer geleden van december 2016 dat ik ging en ik heb ongetwijfeld weer genoeg haar om te doneren. Plus zoonlief begint met veel plezier te grijpen naar mijn vlecht en eraan te trekken. En nope. Nope. Foute boel.

Langzaam maar zeker ga ik terug wat meer werk maken van “mezelf graag zien”. Langzaam maar zeker. Baby steps. We komen er wel weer.

Zeg eens, wat deed jij tijdens die eerste maanden van het moederschap om jezelf graag te blijven zien? Stond je erop om dagelijks mascara op te doen? Droeg je die slipjes met kant om je toch een beetje sexy te voelen? Of liet je niets tussen jou en je kappersafspraak komen?

Pin It on Pinterest