Onder de ketchupwolkenHet vorige boek van Annabel Pitcher “My sister lives on the mantlepiece” las ik ergens begin vorig jaar. Hoewel ik er een zeer korte recensie over schreef, was het wel een boek dat mij nog vrij lang bijbleef. Dus toen ik zag dat ze een tweede boek uit had, “Onder de ketchupwolken”, besloot ik dat ik dat ook graag wilde lezen. Ik moest dus geen twee keer nadenken toen ik het e-boek afgeprijsd zag staan tijdens het e-boekfestival een paar weken terug.

Zoe draagt een geheim met zich mee en ze weet er geen blijf mee. Ze kan het aan niemand vertellen, want ze weet niet wat de reactie van de mensen rondom haar zou zijn moest ze dit geheim delen. Dus besluit ze brieven te schrijven aan een ter dood veroordeelde man ergens in de USA. Aan hem kan ze het verhaal vertellen zoals het echt gebeurde inclusief alle leugens en intriges.

En meer ga ik niet vertellen. Het is fijn om zo weinig mogelijk over dit boek te weten voor je er aan begint. Zo ga je meer op in het verhaal. Ik was alleszins blij dat ik geen uitgebreide recensies had gelezen of gehoord over dit boek voor ik er aan begon.

Ook: yuy! Briefroman! Ik weet dat niet iedereen een even grote fan is van briefromans. Zoals jullie intussen wel weten ben ik er behoorlijk gek op. Onder de ketchupwolken is een goede briefroman, want ja, er zijn er uiteraard ook slechte in het genre. Zoe vertelt haar verhaal in briefvorm en spreekt haar vriend achter de tralies soms rechtstreeks aan, maar het verhaal bouwt goed op. De personages worden ook goed gebracht en omschreven zodat je je toch kan inleven in de situatie. Dat is niet altijd even evident in een briefroman, dat staat vast.

De spanning en het mysterie die Pitcher weet op te bouwen binnen dit boek is eigenlijk echt knap gedaan. Je wil heel de tijd weten wat Zoe haar geheim is. Wat heeft ze gedaan? Wat is er gebeurd? Is het geheim al die leugens wel waard? Want oh boy, ons Zoe kan een stukje liegen. Ik had op sommige momenten heel veel moeite om het boek opzij te leggen. Het leek wel een soap!

Opnieuw was ik aangenaam verrast door Annabel Pitcher haar schrijf- en vertelstijl. Ik zet haar vanaf nu op mijn “auteurs om in het oog te houden”-lijst. Yup.

De Nederlandse e-boek versie kost intussen helaas weer €12,99 (in tegenstelling tot de €4,99 tijdens het e-boekfestival). De papieren versie kost bij de betere boekhandel €19,95. Als je het boek ergens ziet staan in de winkel, pak het zeker eens vast en aanschouw de schoonheid aan de zijkant van de pagina’s. Prachtig, toch? Ik zou de papieren versie enkel en alleen daarvoor al in huis halen.


De schildpad en de haas - Kathleen Verhetsel

Ik probeer hier iedere week een stukje te schrijven over mijn ervaringen in de cursus Make Art That Sells van Lilla Rogers. Die stukjes schrijven heb ik blijkbaar nodig om mijn ervaring te verwerken, want man, iedere week brengt een klein trauma, een mentaal worstelpartijtje met mezelf en uiteindelijk toch een happy ending met zich mee. Het heeft wat weg van het gemiddelde bevallingsverhaal, nu ik er zo over nadenk, alleen waarschijnlijk ietsje minder pijnlijk. Maar toch. Pfoeh.

Ik keek keihard uit naar de kinderboeken week. Dat moet ongeveer de markt zijn die me het meest aanspreekt van alle mogelijke markten. Boeken, jongens, boeken. Mét tekeningen. Meer woorden ga ik er zelfs niet aan vuil maken. Bij de mini opdracht op maandag werd al duidelijk wat de grote opdracht van woensdag zou zijn. We moesten namelijk voor de mini schildpadden tekenen en ergens helemaal onderaan stond dat als we tijd hadden misschien ook eens moesten proberen om de woorden “The tortoise and the hare” te handletteren. De schildpad en de haas. Jawel. Ik was enthousiast, want ik vind dat eigenlijk een heel leuk verhaal met een belangrijke boodschap.

Maandag tekende ik wat schildpadden en moest ik opeens terugdenken aan de schildpad die vroeger door de tuin van mijn oma dwaalde. Toto. Vreemd hoe zo plots opeens herinneringen naar boven kunnen komen tijdens het tekenen, maar ik besloot alle schildpadden die ik tekende gewoon Toto te noemen. Dinsdag trokken Het Vriendje en ik naar de nocturne van de Boekenbeurs en daar verdiepte ik mezelf even in wat kinderboeken. Ik werd helemaal verliefd op de stijl van Benjamin Lacombe, maar laten we eerlijk zijn, dat is niet iets wat ik kan. Woensdag was het weer een belachelijk drukke dag Fanny&Laura-gewijs. Donderdag maakte ik een schets en moest ik het daarbij houden, wegens volledig uitgeteld. Soms moet je gewoon even op tijd je bed in kruipen.

De schildpad en de haas - Kathleen Verhetsel

Vrijdag werkte ik een schildpad verder uit, maar ik merkte dat het me toch niet echt lag en dat ik mezelf niet honderd procent aan het geven was. Zaterdag had ik nauwelijks de tijd om te werken aan de illustratie omdat er een dagje Brussel op de planning stond. Maar ‘s avonds besloot ik alles in de vuilbak te gooien. Ik merkte dat praktisch iedereen met traditionele media aan de slag was gegaan en ik ben een computermeisje. Ik werk het liefst in Illustrator met heerlijk strakke vector illustraties. Stiekem heb ik nauwelijks tekenspullen in huis. Ik teken al jaren gewoon op mijn computer. Ik heb geen penselen laat staat verf in huis en het doosje pastelkrijtjes dat ik eerder deze week terugvond telt negen kleurtjes. Negen. Daarmee zou ik geen geweldige illustratie kunnen maken. Zelfs niet met de beste wil ter wereld. Op de koop toe lijkt iedereen en z’n moeder die die cursus volgt al een keer een kinderboek te hebben geïllustreerd. Opnieuw sloeg de twijfel toe en sloeg ik een beetje tilt. Zo gaat dat dan. Zondagochtend begon ik helemaal vanaf nul om een uur of tien. De deadline voor de wekelijkse opdrachten is om 23u zondagavond. Om 19u leverde ik mijn opdracht in. Ik werkte bijna acht uur door aan mijn illustratie. Acht uur. Jawel.

Handlettering is iets wat ik nog niet onder de knie heb. Binnenkort moet ik daar maar eens een cursus rond volgen of een boek over in huis halen. Het is iets wat ik heel graag wil leren, maar waar ik helaas nog niet toe ben gekomen. Ik combineerde dus wat zelfgeschreven letters met een lettertype dat ik op mijn computer had rondslingeren. Het is niet het properste resultaat, maar toen ik het uiteindelijk klaar had na acht uur werken was het helemaal ok voor mij. Mijn personages zijn leuk en schattig en ik ben blij dat ik wat diepte en beweging in de illustratie heb gekregen door die tienduust streepjes te trekken. De aanhangers van het pointillisme of het divisionisme zullen het graag zien. En iedere uitgever van kinderboeken die in die besloten Flickr groep terecht zou komen waar we onze opdracht moeten uploaden zou een hoogdag beleven. Het niveau bij deze opdracht was absurd hoog.

Deze week staat er wall art op het programma en om eerlijk te zijn zegt me dat bijzonder weinig. Ik vermoed dus dat ik het wat rustiger aan ga doen deze week en een beetje ga genieten van mijn vakantie.


07.11.2014

Vakantie!

9 reacties

Oh boy! Oh boy! Mijn weekje vakantie is officieel van start gegaan. Het is zo’n beetje traditie geworden hier ten huize Verbeelding om in november een weekje vakantie te nemen om thuis een beetje rond te hangen en wat leuke dingen te doen die al lang op het to-do-lijstje staan.

Ik moet altijd een beetje oppassen dat ik die november vakantie niet volprop met tienduizend dingen die ik dan uiteindelijk niet doe omdat ik eigenlijk gewoon wil uitrusten. Maar toch maak ik altijd een lijstje met dingen die ik eventueel kan doen. Sommige zaken staan al vast, andere niet. Zo gaat dat dan.

  • Morgen trek ik sowieso met vriendin L. naar Brussel. Dat begint een fijne traditie te worden, die uitjes naar Brussel. Ik ben blij dat ik haar na al die jaren terug wat meer zie en dat het eigenlijk nog altijd zo goed klikt.
  • Een inhaalmanoeuvre ondernemen voor die andere cursus. De Make Art That Sells van Lilla Rogers is behoorlijk stevig en daardoor ben ik nog niet aan The Art and Business of Pattern Design toegekomen. Jikes! Volgende week is het thema bij Make Art That Sells “wall art” en laat dat nu een van de markten zijn die me het minst aanspreekt. Dus ik vermoed dat ik er wat minder tijd in ga steken en dan kan ik een paar uurtjes aan ABSPD spenderen.
  • Red Velvet cakejes maken. Of toch een poging ondernemen tot. Het recept ligt klaar, maar ik blijf die ingrediënten toch een beetje eng vinden. Rode kleurstof. Karnemelk. Azijn. Say whut?
  • Mijn Lady Skater Dress eindelijk afwerken. Ik stak die jurk in elkaar tijdens het naaiweekend ergens in maart. Maart! De zoom is nog altijd niet afgewerkt. Onlangs had ik het jurkje nog eens aan en Het Vriendje vroeg spontaan of ik dat had gekocht. Ha! Toen ik de speldjes aan de zoom liet zien zei hij: “Zeg, maak dat eens snel af! Da’s een mooi kleedje!”. Dus ja. Ik wil trouwens nog twintig van die skater dresses maken, maar meer daarover later.
  • Veel slapen. Lang slapen. Uitvoerig slapen. Middagdutten. En zorgen dat die donkere wallen die zich de laatste weken onder mijn ogen hebben gevormd terug kunnen verdwijnen.
  • Eindelijk eens naar Lucas Creativ gaan om een voorraad plakkaatverf en nieuwe penselen in te slaan. Ik wil al zo lang terug beginnen prutsen met traditionele media zoals dat mooi heet, maar ik geraak maar niet bij die winkel en zij hebben net de ruimste keuze aan tekenspullen en aanverwanten. Plus het is een dorp verder. Dus tijdens de vakantie moet dat zeker lukken!
  • Een paar weken geleden kocht ik superenthousiast het nieuwe Colette Pattern patroon Dahlia en ik ben er nog altijd superenthousiast over. Het is een patroon dat gemaakt is voor mijn lijf: halflange mouwen, een mooie decolleté, getailleerd, een a-lijn rokje,… Nu is het nog een kwestie van dat jurkje te maken natuurlijk. Ik weet niet hoe ver ik er mee ga raken, maar ik wil me nog een keer zetten aan een naaiproject. Het is te lang geleden.
  • Misschien toch een keer bloed laten trekken, want het lichaam is niet helemaal in orde sinds we terug zijn van IJsland. Als ik mijn symptomen laat analyseren door Dr. Google dan kom ik uit bij zwangerschap, maar uhm… Nee dus. Denk ik toch. De hoogste tijd om een echte dokter in te schakelen dus. Soit. Bloed laten trekken. Niet de allerleukste activiteit tijdens de vakantie, maar als het moet, dan moet het.
  • Lezen. Uiteraard. Maar dat spreekt voor zich.
  • Als het weer wat mee zit gaan Het Vriendje en ik ook proberen om een dagje naar Planckendael te trekken met de tickets die we een tijdje terug kregen van lieverdjes M&S. Dan kunnen we de pinguïns van dichtbij zien. Wiiiih!

Dus ja, ik weet weer wat gedaan de komende week. Dit is uiteraard maar het topje van de ijsberg. Ik wil nog wat experimenteren in de keuken, ik wil een buffer blogberichten schrijven zodat ik de komende weken die cursussen kan volgen zonder mij zorgen te maken over mijn blogje, ik moet nog een paar winnaars van giveaways contacteren (oeps!), ik wil kleuren in mijn kleurboek, we moeten nog met een aantal andere mensen afspreken waaronder mijn broer om de verbouwplannen verder te bespreken,… Maar maak u geen zorgen, ik zal ook uitrusten hoor. Misschien.


Over Kathleen

29. Woont ergens tussen Leuven en Brussel. Creatief geval. Geeft overdag voornamelijk websites grafisch vorm bij Statik. 's Avonds prutst ze met stofjes, naaimasjienes, papier, inkt,... op haar knutselkamertje. Ze verkoopt al dit zelfgemaakt leuks in haar webshop Fanny&Laura. Meer?