We wonen in dit huis sinds januari 2013 en nu zijn we eindelijk in gang geschoten met onze verbouwplannen. Eindelijk. Ergens was het wel goed om zo lang eerst in dit huisje te wonen voor we er echt iets aan veranderen. Nu weten we beter wat niet werkt voor ons en wat wel. We hadden alleen even iemand nodig die alle vage ideeën die we hadden kon omzetten in een plan. Insert: mijn broer, want die is toevallig architect.

Het hele ding met ons huisje is dat het relatief klein is. Klein en compact. Zowel Het Vriendje als ik zijn relatief praktische en creatieve mensen die er iets van willen en kunnen maken. Alleen hadden we niet echt concrete plannen. Als ik zeg dat we wat vage ideeën en vage concepten hadden, dan bedoel ik ook écht vaag. We wilden bijvoorbeeld een keuken waarbij binnen buiten kon worden of buiten binnen. Iets met een groot raam dat helemaal open kon. We hebben geen grote tuin. Technisch gezien hebben we misschien zelfs eerder een koer dan een tuin. Dus op die manier wilden we wat ruimte creeëren. Dan was er ook nog het vage idee dat we iets wilden met een groendak of een verticale tuin. Iets met groen. We wilden wat meer licht binnenkrijgen, wat niet evident is omwille van onze ligging. En er moest een aparte plek zijn voor onze poezenbeesten. Dat was ook belangrijk.

Binnen-BuitenFoto links via Dwell | Foto rechts via House to Home

Maar mijn broer ging met die vage ideeën en vage concepten aan de slag en gisterenavond kwam hij vol trots het voorontwerp voorstellen. Net als bij het ontwerpen van een geboortekaartje of een website is het blijkbaar makkelijker om een voorontwerp voor een huis te maken als je wat duidelijkere richtlijnen hebt, maar al bij al waren we al heel enthousiast over het eerste voorstel. Er moet hier en daar nog wat bijgeschaafd worden, hier een raampje bijgestoken, daar eentje weg, een muur die wat opgeschoven moet worden. Dat soort dingen. Broer overliep eerst de benedenverdieping en hij heeft daar al iets behoorlijk plaatsbesparend gedaan (magic!), maar tegelijk winnen we daardoor leefruimte én tuin. Win-fokking-win.

Na een hele uitleg over de benedenverdieping gingen we verder naar de eerste etage. Slaapkamer. Mancave van Het Vriendje, badkamer, wc en mijn “werkkamer”. Atelier? Hobbykamer? Bureau? Womancave klinkt niet echt, helaas. Die werkkamer had een beetje een rare vorm, dus begon Broer uit te leggen over lichtinval en dat soort zaken. Terwijl ik luisterde naar zijn uitleg werd mijn aandacht getrokken door een rare rechthoek, ter grootte van een bad in de verste uithoek van de ruimte. Dus nadat Broer gedaan had met zijn uitleg vroeg ik: “En wat is dit nu eigenlijk?” terwijl ik wees naar die rechthoek in kwestie.
“Ah,” zei hij met een grote grijns op zijn gezicht en pakte een blad papier. “Ik zal dat eens schetsen,”. Hij begon de binnenkant van de werkkamer in perspectief te tekenen. Vluchtlijnen, een raam werd gevormd met een paar vlugge lijnen, een uitstekende rechthoek werd een soort van doos en bovenop die doos tekende hij een figuurtje.
“Een leeshoekje!” lachte Het Vriendje naast mij.

En toen maakte ik een geluid dat ik niet opnieuw kan produceren, denk ik. Het was een geluid van verbazing, verrassing en goedkeuring, allemaal in een. Een soort van hoog gilletje. Mijn broer, de architect, had voor mij een leeshoekje opgenomen in zijn plannen. Een LEESHOEKJE! Hij was blijkbaar op mijn Pinterest verzeild geraakt en daar had hij een paar leeshoekjes op mijn “Huis” board aangetroffen, want leeshoekjes zijn de max. Dat weet iedereen. Ik heb nu helemaal geen favoriete leesplekje in huis. Ik lees in bed. Ik lees in de zetel. Soms lees ik terwijl ik kook. Dus een eigen leeshoekje is in mijn ogen vrijwel het einde.

LeeshoekjeFoto links via Do Mal o Menos | Foto rechts via Remodelista

Goed, dat leeshoekje is helaas nog niet voor meteen. We gaan de plannen de komende weken met familie en vrienden bespreken zodat zij zeker ook wat feedback kunnen geven. Het is altijd interessant om even hun kijk op de plannen te horen en misschien kunnen zij vanuit hun ervaring nog tips geven. Daarna gaan we de feedback doorgeven aan Broer en vandaar zien we wel weer. Maar dat leeshoekje, beste mensen, dat blijft. Dat spreekt voor zich.


Whales - Katie Dots

Nog een kleine toevoeging bij het vorige bericht: blijkbaar is het vandaag Free Shipping Day bij Spoonflower. Had ik dat geweten, dan had ik het vermeld in mijn vorige bericht, maar ik zag ook pas een mailtje verschijnen met die aankondiging. Altijd een leuke verrassing, dat zeker wel, maar hierbij ook mijn excuses voor de twee berichten zo vlak na elkaar. Oeps.

Die Free Shipping Day wil dus zeggen dat je géén verzendkosten betaalt op je bestellingen. Het maakt niet uit of je in Zimbabwe, Noorwegen, Brazilië, Nieuw-Zeeland of good ol’ België woont. Hoera! Let wel op: je kan nog altijd douanekosten krijgen. Hoe dat net allemaal in elkaar zit, weet ik niet helemaal. Ik heb alleen nog maar een yard of twee yards besteld en ik heb nooit douanekosten gehad. Dus… Als je het veilig wil spelen op dat gebied, dan raad ik je aan om geen gigantische bestellingen te plaatsen. Meer informatie over deze Free Shipping Day kan je hier vinden.

En uiteraard kan je de Van Katoen ninja’s, de buitenaardse wezentjes uit het vorige bericht, de walvissen die je hierboven ziet,… zijn allemaal te verkrijgen in mijn Spoonflower shop. Laat u gaan, zou ik zeggen. ;)


Cosmic Voyage - Katie Dots by Kathleen Verhetsel

In maart volgde ik een behoorlijk intensieve online cursus rond surface pattern design. Surface pattern design is alles wat te maken heeft met motiefjes maken om op verschillende ondergronden te drukken bijvoorbeeld stofjes of papierwaren of douchegordijnen en meer van dat. Ik moet jullie waarschijnlijk niet gaan uitleggen dat dat iets is dat op mijn lijf geschreven is en waar ik super hard in ben geïnteresseerd.

Dus in maart volgde ik de eerste module van The Art and Business of Surface Pattern Design. Die module was de basis. Waar kan je inspiratie vandaan halen om motiefjes te maken? Hoe kan je een motiefje maken met traditionele media? Hoe maak je zo’n motiefje digitaal? Die cursus was voor mij een serieus schot in de roos. Ik moet toegeven dat ik door mijn achtergrond als grafisch vormgeefster wel al veel wist, maar lang niet alles. Hetgeen ik het allerleukste vond was vooral de community. Er was een afgesloten Facebook groep waar iedereen z’n vorderingen kon delen en dat was een fijne bende. Nu nog altijd is dat een behoorlijk actieve groep.

Normaalgezien zou de tweede module van deze cursus plaatsvinden in juli. Ik had me daar meteen ook al voor ingeschreven omdat je dan korting kreeg en aangezien die cursussen helaas niet van de goedkoopsten zijn, was een korting mooi meegenomen. En wat bleek toen? Onze juffrouw was zwanger en haar uitgerekende datum was tijdens module twee van die cursus. De cursus zou dus verplaatst worden naar oktober/november. Maar net voor dat nieuws werd aangekondigd had ik me met al mijn enthousiasme ingeschreven bij een andere cursus omdat die tijdelijk maar de helft van de prijs kostte. Kortingen. Jawel. Ik maak daar met veel plezier gebruik van.

Die andere cursus wordt gegeven door niemand minder dan Lilla Rogers. Dé Lilla Rogers. Als u het in Keulen hoort donderen, geen paniek. Lilla Rogers is een agent die een dertigtal artiesten/illustratoren vertegenwoordigt met haar Lilla Rogers Studio. Zij neemt echt alleen maar de crème de la crème aan, maar via haar cursussen laat ze zien hoe je jezelf kan opwerken tot een geweldige surface pattern designer. Zij is diegene die bij mij dit hele surface pattern design avontuur in gang heeft gezet met haar boek I just like to make things, waarover ik hier al schreef.

Soit. Conclusie van het hele verhaal. De cursus van Lilla Rogers begint op 20 oktober. Module 2 van de andere cursus begint een week later op 27 oktober. Beide cursussen duren iets van een vijf weken. Dus ja. Moest het de oorspronkelijke planning hebben gevolgd dan was er geen enkel probleem geweest. Nu… Wel een probleem. Het zal hier dus waarschijnlijk een pak stiller worden, er zal een pak minder gelezen worden en er zal eens wat vaker diepvriespizza gegeten worden. Maar maak u absoluut geen zorgen, dat was de vorige keer ook zo en ik en ook mijn blogje hebben dat toen zonder kleerscheuren overleefd.

De komende tijd ga ik dus in mijn hobbykamertje zitten te tekenen gelijk een gek en uiteraard ga ik daar met volle teugen van genieten. Because I just like to make things. That’s just what I do.

Het design met de buitenaardse wezentjes die op reis gaan dat hierboven staat is trouwens verkrijgbaar als stofje op Spoonflower. Dus moest u geïnteresseerd zijn, dan kan u het altijd daar bestellen. ‘t Is maar dat u het weet.


Over Kathleen

29. Woont ergens tussen Leuven en Brussel. Creatief geval. Geeft overdag voornamelijk websites grafisch vorm bij Statik. 's Avonds prutst ze met stofjes, naaimasjienes, papier, inkt,... op haar knutselkamertje. Ze verkoopt al dit zelfgemaakt leuks in haar webshop Fanny&Laura. Meer?