Wanddecoratie canvas Webprint

Een tijdje geleden kreeg ik een mailtje van Stefano van Webprint. Of ik misschien interesse had in één van hun producten te testen en daar dan een stukje over te schrijven op mijn blog? Normaalgezien denk ik altijd heel goed na over zulke mailtjes, maar Stefano had een heel leuk voorstel waardoor ik niet heel lang moest nadenken.

Hij wilde mij graag een wanddecoratie laten testen en dat vond ik op zich super, want wij hebben behoorlijk wat kale muren in ons huis. Wat leuks aan de muren kan zeker geen kwaad. Ik vind het altijd zo geweldig om bij iemand thuis binnen te komen en allerlei schilderijen of kaders vol foto’s te zien. Dat kan een huis en een ruimte zoveel persoonlijkheid geven. Zelf zijn mijn interieurdecoratie skills een beetje minder waardoor dat gedeelte dus nooit echt aanwezig is bij mij. Ja. Schaamtelijk. Ik weet het. Dus wanddecoratie uittesten leek me sowieso wel leuk.

“Maar,” mailde ik naar Stefano, “Ik zit hier met een kleine tweehonderd foto’s van de afgelopen vijf jaar. Daarmee wil ik graag iets Project Life-achtigs doen, maar ik heb die foto’s nog altijd niet laten afdrukken. Misschien is dat ook wat?”. Op mijn 28 before 29 lijst stond er om een foto-album te maken van de afgelopen vijf jaar en dat is er uiteindelijk niet van gekomen wegens… uhm… uitstelgedrag en perfectionisme. Soit. Stefano vond dat ook een geweldig idee en we besloten voor deels wanddecoratie, deels foto afdrukken te gaan. Foto's afdrukken webprint Het systeem waarmee je je foto’s kan uploaden bij Webprint is zeer gebruiksvriendelijk, zo merkte ik. Zo’n systemen kunnen soms een ware klucht zijn, maar hier ging alles bijzonder vlotjes. De foto’s stonden op mijn harde schijf allemaal onderverdeeld in mapjes per jaar en per gebeurtenis. Het was een kwestie van mapjes aanklikken, uploaden en selecteren. Lekker eenvoudig. Het waren best wel veel foto’s en ik denk dat heel de upload en bestel-klus geklaard was op een halfuurtje. Dus dat zat zeker goed in elkaar en als het goed is, mag het ook gezegd worden.

Voor de canvas besloot ik om geen foto te gebruiken. Voornamelijk omdat ik niet kon kiezen welke foto. Een foto van mij en Het Vriendje zou leuk geweest zijn, ja, maar ik zou zo heel de tijd naar mijn eigen snoet moeten kijken nogal snel beu zijn. Dus besloot ik af te stappen van het foto idee en te gaan voor een illustratie! Ha! Want dat is uiteraard ook een optie. Ik volgde de instructies, maakte een gigantisch grote versie van de “I want to ride my bicycle” illustratie en bestelde een canvas van 40cm op 40cm, wat trouwens een heel tof formaat is. Niet te groot. Niet te klein. Wanddecoratie canvas detail Gisteren kwam mijn bestelling toe en boy oh boy. Ik had verwacht dat ik enthousiast ging zijn over de canvas, dat is zeker, want ik ben standaard nogal enthousiast. Maar zo enthousiast? Dat had zelfs ik niet verwacht. De kwaliteit van de canvas is super. Goed, het is canvas dus je moet er mee rekening houden dat het hier en daar wat ruwer is. Maar qua kwaliteit voor een illustratie is dit echt de moeite. Er zijn wat kleinere details weggevallen, maar dat waren voornamelijk kleine lijntjes en soit, kleine, fijne lijntjes en prints op ruwe ondergrond, dat is gewoon nefast. Ik vermoed dat als je gewoon een foto laat drukken op canvas (waarvoor de gemiddelde mens wel zal opteren) je ook niet op zulke details gaat letten. Foto’s bestaan meestal niet uit zulke kleine, fijne lijntjes die in illustraties wel zitten. Langs de andere kant zijn er fijne lijnen zoals het kabeltje van het meisje haar mp3 spelen en het mondje van de kat wel perfect geprint. Dus de belangrijkste details staan er op. De kleuren en de scherpte van de andere vormen zijn voor de rest perfect. Geen kleuren die in elkaar overlopen of over elkaar gedrukt worden. Allemaal mooi, scherp afgerand. Persoonlijk vind ik het een zeer mooi staaltje vakmanschap om met dit soort kwaliteit te printen op canvas. Chapeau!

We hebben nergens een nageltje in de muur zitten, maar was dat het geval geweest, dan had ik de canvas meteen ergens opgehangen. Op onze muur in Turkse Steen bijvoorbeeld, de muur die ik meestal gebruik als achtergrond voor mijn foto’s. Want hoe perfect passen de kleuren van die illustratie bij de kleur van die muur?! Die canvas is gemaakt voor die muur!

En over het hele Project Life foto album, schrijf ik binnenkort zeker nog een stukje! Ik moet alleen eerst even nog dat foto album maken en ik vermoed dat daar ook wel weer wat tijd in zal kruipen. Maar goed, het weer is al lekker herfstig de laatste tijd en er is niets leukers om op een grauwe herfstavond wat te zitten prutsen met mooie papiertjes en foto’s.

Ook nog even meegeven dat hoewel de domeinnaam Webprint.nl is, ze ook gewoon naar België verzenden aan dezelfde verzendkosten die ze gebruiken om binnen Nederland te verzenden. Er komt dus geen meerprijs aan te pas om je foto’s of wanddecoratie naar België te laten verzenden. Diezelfde verzendkosten gelden ook voor Luxemburg, Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Dus je betaalt je zeker niet blauw aan verzendkosten, wat uiteraard ook niet onbelangrijk is.


De favorieten van augustus

Het leek me, zo op het einde van de maand, leuk om even terug te blikken op de afgelopen maand en een paar van mijn favoriete items in de kijker te zetten.

Zoals ik eerder wel aanhaalde, ben ik niet bepaald de grootste shopper. Goed, ik heb deze maand behoorlijk wat boeken gekocht, ja, maar meestal tweedehands. Voor de rest werd er eigenlijk weinig tot niets gekocht. Dus deze categorie is behoorlijk moeilijk voor mij omdat ik dit ook zo’n beetje zie als “de favoriete aankopen van augustus”. Misschien moet ik daar maar wat van afstappen, want dan wordt het natuurlijk wél interessant.

Favoriete retrovondst
Toen Het Vriendje en ik laatst de kringwinkel in Wespelaar bezochten, kwam ik niet alleen thuis met een hele hoop boeken. Nee. Ik zag tussen hun aanbod schoolspullen ook een geweldig tof retro mapje liggen. In A5 formaat. Jawel. Ideaal dus voor mijn naaiplannenplanner. De binnenkant van het mapje moet ik nog wel eens stevig te keer gaan met een vochtig doekje of iets dergelijks. Of misschien moet ik in een keer de binnenkant herplakken, want die is er echt behoorlijk slecht aan toe. Er lagen nog andere mapjes met dezelfde soort bloemen op de voorkant, maar die waren er precies nog ietsje slechter aan toe. Prijs: de volle 30 cent. Lang leve de kringwinkel.

Favoriete rommelmarktvondst
Op 15 augustus deden Het Vriendje en ik maar liefst drie rommelmarkten op iets van een vier uur tijd. Ik had nooit gedacht dat ik ooit een van die mensen zou worden, maar Het Vriendje is zo in de ban van retrogames (videogames) en ik ga met veel plezier mee. Onze eerste tussenstop was de rommelmarkt aan het Zoet Water in Oud-Heverlee. We waren daar vrij vroeg, want dan kan je de beste dingen scoren, maar er zijn altijd nog vroegere vogels dan de vroege vogels. Het Vriendje kreeg zo te horen dat er al een Sega Master System was verkocht. Helaas helaas.

JulesIk zag een Jules liggen voor €3 en ik had hem eerst laten liggen.Een mama met jonge kindjes of een kleuterjuffrouw is meer met zo’n popje dan mezelf, vond ik. Maar die popjes zijn echt ZO schattig. Dus toen hij er nog lag toen we onderweg waren naar de uitgang van de rommelmarkt, besloot ik er toch voor te gaan. Ja, ik ben negentwintig en koop nog knuffelpopjes, ja. Ik schaam mij NERGENS voor. Nah! Oh! En toen ik Jules kocht, kreeg ik er gratis de broer van de verkoopster bij. Het Vriendje was al wat verder gelopen, dus ik moest met hand en tand uitleggen dat ik al een vriend had en dat ik die freebie echt niet nodig had, dank u. Mensen die van hun rommel vanaf willen, zelfs van hun familieleden, het is me wat. Maar deze Jules was in perfecte staat en hij had zijn rugzakje met daarin z’n pijama zelfs nog! Very Boy in the Striped Pyjamas, dat wel.

Voor zij die Jules niet kennen: Jules is een figuurtje uit kinderboeken. Hij is ook in vele kleuterklassen de klaspop en gaat ieder weekend met een kindje uit de klas mee naar huis. Het kindje (en z’n ouders) moeten dan een soort dagboek met foto’s bijhouden van wat Jules allemaal heeft uitgespookt dat weekend. Ik ken Jules zelf via vriendinnen waar Jules op bezoek was en kleuterjufvriendinnen die opeens zelf Jules mee begonnen sleuren tijdens weekends. :P

Favoriete tweedehandsboekenvondst
Goede RaadDit boek vond ik op dezelfde rommelmarkt als Jules. De rommelmarktgoden waren me goedgezind, jawel. Af en toe gebeurt dat al eens. Ik heb met veel plezier in het verleden de Harry Potter reeks gelezen. Ik heb misschien of misschien ook niet een paar dagen school geskipt om een van de boeken te verslinden. Misschien. Misschien ook niet. Misschien was dat in IJsland waar naar school gaan niet zo heel belangrijk was omdat ik mijn middelbaar al had afgemaakt. Misschien. Zo. Ja. Ahum. Maar dat zijn details. Het “volwassenen”-boek van J.K. Rowling stond dus ook al een tijdje op mijn radar. Ik vond hem op die rommelmarkt in bijna zo-goed-als-nieuw-staat voor een prikje (€4). Met de beste wil van de wereld kon ik dat boek dus niet laten liggen.

Leviathan van Scott Westerfeld en De Boodschapper van Markus Zusak krijgen hier ook toch wel een zeer eervolle vermelding.

Favoriet mini-projectje
De Verbeelding Bookclub op Goodreads. Jawel. U leest het goed. Verbeelding heeft nu ook een bookclub. Hetzij online. We zijn volop aan het stemmen voor welk boek we samen gaan lezen in september. Momenteel is het een nek aan nek race tussen Looking for Alaska van John Green (NL: Het Grote Misschien, momenteel te koop voor €12,50 in een hele mooie hardcover versie dankzij Lemniscaat) en The Hundred-Year-Old Man Who Climbed Out of the Window and Disappeared van Jonas Jonasson (NL: De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween – oftwel, het boek met de langste titel ooit).

Hoe heel dat online bookclub gebeuren in elkaar zit, daar ben ik zelf nog niet helemaal uit, maar samen met de andere leden zoeken we het uit. Er zijn bijvoorbeeld ook al plannen om de laatste week van september een heuse read-a-thon te houden. Dolle pret. Iedereen is welkom natuurlijk! Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.


Eerder deze maand trok ik naar het krantenwinkeltje in de buurt om een krant te kopen. Logisch, want dat doe je ook bij een krantenwinkel. Normaalgezien volg ik het reilen en zeilen van allerhande zaken in de wereld via verschillende nieuwswebsites. Op 12 augustus verscheen een afgesloten artikel op de site van De Standaard met als titel “Waarom de Vlaming geen e-boeken lust”. En die titel intrigeerde mij, dus besloot ik een krant te kopen. Een papieren krant. Dat was ook weeral een kleine eeuwigheid geleden.

In het tweede kwartaal van 2014 zijn in Vlaanderen 99.000 e-boeken verkocht, zo blijkt uit de jongste cijfers van Boek.be. Dat is ietsje meer dan de vereniging van het boekenvak had verwacht, maar het is een fractie van het aandeel in Amerika of Groot-Brittannië, waar om en bij een vierde van de boekverkoop al elektronisch is. En sterker nog: aangezien er in het Nederlands 33.000 titels digitaal beschikbaar zijn, werd elke titel gemiddeld drie keer verkocht. Wat schort er?
- De Standaard, 12 augustus 2014, Waarom de Vlaming geen e-boeken lust, Dominique Deckmyn

Ik volg de laatste tijd veel nieuws rond boeken. Het interesseert mij. Het fascineert mij. Alleen weet ik niet goed wat ik er allemaal van moet denken. Op dezelfde dag waarop het artikel “Waarom de Vlaming geen e-boeken lust” verscheen, publiceerde boek.be namelijk hun cijfers over de boekenverkoop in Vlaanderen voor de eerste helft van 2014 en die cijfers, mijn beste mensen, zagen er niet goed uit. Alles behalve zelfs. Er werd 6,6 procent minder boeken verkocht. Slechts drie procent van de gekochte boeken, waren e-boeken. Ik heb het gevoel dat er terug meer rondom mij gelezen wordt en dat er steeds meer mensen een e-reader kopen, maar dat is blijkbaar niet helemaal waar. Of misschien zijn het gewoon niet deze e-readers en deze boeken die worden opgenomen in deze statistieken.

Bruno schreef al een heel uitgebreid blogbericht over dit artikel. Ik heb getwijfeld of ik er ook mijn tanden in zou zetten, want veel van zijn punten komen overéén met hoe ik er over denk, maar er zijn zeker zaken die ik er aan wil toevoegen of vragen die in zijn artikel nog niet aan bod kwamen. Of gewoon even mijn stem laten horen. Ook even meegeven dat dit gewoon mijn mening is. Ik zit niet in het boekenvak en weet er dus eigenlijk niet veel van. Dit is hoe ik het zie vanuit mijn standpunt als lezer en als grote voorstanden van e-boeken en liefhebber van boeken in het algemeen. Ja. So. Here we go. Lees meer


Over Kathleen

29. Woont ergens tussen Leuven en Brussel. Creatief geval. Geeft overdag voornamelijk websites grafisch vorm bij Statik. 's Avonds prutst ze met stofjes, naaimasjienes, papier, inkt,... op haar knutselkamertje. Ze verkoopt al dit zelfgemaakt leuks in haar webshop Fanny&Laura. Meer?