Gebeurd

Maar wat met Verbeelding?

October 10, 2017

Ik blog al lang. Al heel lang. En tijdens al die jaren bloggen is het me verschillende keren opgevallen dat als mensen grote gebeurtenissen in hun leven meemaken zoals een nieuwe relatie, gaan samenwonen, kinderen op de wereld zetten,… dat het bloggen dan helemaal verwatert. Dat is zeker niet bij iedere blogger het geval, maar toch bij velen. En ik heb een beetje schrik dat dat ook gaat gebeuren met deze blog, eerlijk gezegd.

De laatste weken merkte ik al dat bloggen gewoon geen prioriteit meer is. Of dat ik dingen wil vertellen en dan denk: “Misschien is dat net iets te privé” of “Oh god, als ik dat publiceer krijg ik waarschijnlijk weer de wacht-maar’ers over me heen” waardoor ik uiteindelijk niets schrijf of het blogbericht in kwestie niet publiceer. Er zijn weken voorbij gegaan dat er misschien één, misschien twee blogberichten werden gepubliceerd, maar meer niet. En als er dan geblogd werd, dan ging het over mijn zwangerschap ook al had ik mij voorgenomen dat dit geen mamablog zou worden. Tot zover dat voornemen. Ahum.

Langs de andere kant: waar het hart van vol is, loopt de mond van over. Ik heb hier altijd geschreven over de zaken die mij bezighouden. Dat wisselt al eens. Soms ging dat maanden aan een stuk over alles wat met naaien te maken had, andere keren ging dat maanden aan een stuk intensief over alles wat met boeken te maken heeft. Het is een persoonlijke blog voor iets. You do you en al.

Daarnaast ben ik me er heel erg van bewust dat Beebje er zit aan te komen. Nee, zou het?! There’s no going back now. Nope. En dat kleine mensje gaat de komende weken, maanden en jaren heel wat van mijn tijd opeisen. Zo gaat dat met kinderen. Ik maak me daar niet al te veel illusies over. Doorgaans ben ik een vrij snelle blogger. Een blogbericht bij elkaar schrijven gaat hier vlotjes. Jarenlange training en zo. Niet te perfectionistisch zijn, helpt ook. Maar volzinnen en blogberichten met een grappige insteek proberen te schrijven met een beperkt aantal uren slaap is niet mijn sterkste kant.

Wat ik de laatste tijd wél regelmatig doe, zijn korte statusupdates posten op de Verbeelding Facebookpagina. Onnozele bedenkingen die ik me maak of momentopnames uit het dagelijkse leven. De Verbeelding Facebookpagina was de afgelopen weken misschien interessanter dan deze blog zelf. Een voorbeeld van zo’n statusupdate die ik vandaag nog postte:

De mevrouw van de drukker was er vast van overtuigd dat ik vorige week of tijdens het weekend zou bevallen. Sta ik daar vandaag om de briefomslagen op te halen. “Ah, gij loopt nog rond?” zegt ze. “Yup,” antwoord ik, “Die baby blijft waarschijnlijk zitten tot dat die achttien is,”. Serieuze gesprekken voeren met mij is ook verleden tijd geworden, zo blijkt. 😛

En ik geniet keihard van die korte mini berichtjes te schrijven. Ze zijn letterlijk tussen de soep en de pattatten te typen en te publiceren. Je moet er niet te lang over nadenken, ze hebben niet al te veel diepgang nodig én het is perfect mogelijk zulke berichtjes van een paar zinnen te typen met één hand, dus dat moet zeker lukken tijdens voedingsmomenten. En oh! Ik moet niet iedere keer op zoek gaan naar een foto voor bij dat bericht. Dames, heren, foto’s voor bij berichten, daar loop ik nog het vaakst op vast. Daarom dat ik weer een keertje die foto van die pug gebruikte. Het blijft gewoon de beste gratis stockfoto ooit. Nah.

Dus ik ben achter de schermen een beetje aan het sleutelen om zulke statusupdates makkelijk te kunnen toevoegen (lang leve de post formats van WordPress) en ervoor te zorgen dat die er net ietsje anders uitzien dan de gebruikelijke blogberichten. En ik hoop, uit de grond van mijn hart, dat die kortere berichtjes deze blog levend zullen houden, zelfs na zo’n grote levensgebeurtenis als het krijgen van een kind. Fingers crossed. U mag een kaarske branden.

Als je hier dus het een en het ander ziet veranderen de komende tijd, geen paniek. Dat ben ik die aan het prutsen is. Eens zien hoe goed dat allemaal gaat verlopen met een flinke dosis zwangerschapsdementie en nu al een flinke dosis slaaptekort. Woep. Woep. 😀

Gebeurd

Kwartaaldoelstellingen: deel 3

October 4, 2017

Begin dit jaar nam ik me voor aan de slag te gaan met kwartaaldoelstellingen. Een jaar is te lang om aan de slag te gaan met doelstellingen. Negentig dagen is ideaal. De hoogste tijd om eens terug te blikken op het derde kwartaal. Spoiler alert: het was weer gene vette. Oeps.

Ik had al in mijn vorige update aangegeven dat ik vermoedde dat dit kwartaal bijzonder rustig ging worden en dat ik het ook graag rustig aan wilde doen. Mijn zwangerschap loopt min of meer gelijk met de kwartalen (op twee weken na ongeveer). Dus ik wist dat dit derde kwartaal zou gelijk lopen met het derde trimester, wat doorgaans wordt gezien als het zwaarste trimester.

  • Creativiteit. Bobbinhood. Ik moet met schaamrood op mijn wangen bekennen dat ik nog steeds niets met de zeefdrukset van Bobbinhood heb gedaan. Oeps. Ik zit regelmatig naar creaties van anderen te kijken op Instagram, maar de inspiratie komt gewoon niet. Dan denk ik: “Oeh, misschien moet ik wat meer kleurtjes inkt bestellen!” hoewel dat uiteraard niets uitmaakt. Je kan genoeg leuke dingen maken met één of twee kleuren. Soit. Nu ik volop in het naaien van babykleedjes ben gevlogen, gaat die inspiratie misschien wel komen, want zo stofjes vinden die honderd procent je ding zijn, dat is toch niet altijd even evident. Als je ze dan zelf kan maken, dan maakt dat het allemaal weer wat interessanter.
  • Gezondheid. Blijven verder doen zoals ik bezig was. Toen ik de vorige kwartaaldoelstellingen opstelde, had ik de diagnose zwangerschapsdiabetes nog niet gekregen. Op gebied van gezondheid ben ik dus eigenlijk niet kunnen blijven verder doen zoals ik bezig was. Ik heb zelfs nog béter mijn best gedaan. Ha! De afgelopen weken en maanden heb ik al bij al niet al te veel klachten gehad buiten dan de spanningshoofdpijnen waarmee ik naar de kiné ben gegaan en de zwangerschapsdiabetes die ik keihard mijn bitch heb gemaakt. Ik ben goed naar mijn lijf blijven luisteren en heb duidelijk mijn grenzen afgebakend. Dat ben ik van plan verder te zetten tijdens de komende weken en maanden. Nu zit dat Beebje nog veilig in mijn buik en heeft alles wat met mijn gezondheid te maken heeft invloed op die kleine buikbewoner. Maar zelfs als Beebje geboren is, gaat mijn gezondheid een grote rol in het leven van die spruit spelen. Als ik mij niet goed voel, dan kan ik niet goed voor Beebje zorgen. Zo simpel is het. Dus ik blijf lekker verder doen zoals ik bezig was, maar misschien met een extra koek of pizza hier en daar eens ik van mijn zwangerschapsdiabetes vanaf ben. 😉
  • Sociaal zijn/Buiten komen. Er was nog eens een Meststoffen Meetup. Er waren een paar coworkmiddagen met Team Tuttefrut. Er was een naaimiddagje. Zelfs nu ik thuis ben, trek ik nog af en toe richting Leuven om te gaan meidenlunchen met collega’s. Het enige waar ik een beetje van baalde was dat ik de Blogcocktail niet kon bijwonen omdat ik geveld was door een stevige verkoudheid. Volgende keer beter! Of misschien niet de volgende keer, want de volgende Blogcocktail is 20 oktober en met een Beebje dat uitgerekend is op 19 oktober weet je nooit. Maar je weet wat ik bedoel.
  • Werk. Het bijberoep babyproof maken. Ik heb afgelopen maandag alles wat met mijn bijberoep te maken heeft afgerond. De out of office staat ingesteld. Je kan je tot februari volgend jaar niet meer inschrijven voor cursussen en tot dan neem ik ook geen nieuwe opdrachten meer aan voor geboortekaartjes en aanverwanten. Er werd best wel wat content geproduceerd de afgelopen weken en maanden om de komende tijd te overbruggen, maar lang niet zoveel als ik had gewild. Ergens vind ik het best wel eng, zo op de pauzeknop duwen voor mijn bijberoep waar ik de afgelopen jaren zoveel tijd en energie in heb gestoken, maar it is what it is. We maken er het beste van, zoals altijd, en daarna zien we wel weer.

Kwartaaldoelstellingen voor het vierde kwartaal maak ik niet. Nope. Nope. No way, José. Mijn enige doel tijdens de komende maanden is om mijn Beebje te leren kennen en te leren hoe je omgaat met een pasgeborene. Dat in combinatie met het dramatische slaapgebrek dat zo’n pasgeborene met zich meebrengt, zal meer dan genoeg uitdaging zijn op zich. Als ik tijdens die eerste maanden als kersverse mama tussendoor eens een boek kan lezen, een blogbericht kan neerpennen, een schets kan maken of een babykleedje in elkaar kan zetten, dan zal ik mij al zeer zeer zeer gelukkig prijzen.

Wat zijn jouw doelstellingen voor dit kwartaal/dit seizoen/de komende maand? Of op welke goede voornemens die je aan het begin van het jaar maakte, wil jij je de komende maanden richten?

Het is je misschien opgevallen dat het hier opmerkelijk stiller was de afgelopen weken. De abonnees van de Tuttefrut nieuwsbrief en ook de lezers van mijn persoonlijke blog Verbeelding weten het al veel langer, maar ik weet niet of ik het hier al heb gezegd. Ik ben momenteel hoogzwanger. Binnen Lees meer »

0

Pin It on Pinterest